|
|
|
|
|
هنر و صنعت سفالسازى در
دورهٔ هخامنشى به شکل آجر
لعابدار مرسوم بوده که خود مبدأ
ديگرى است براى کاشىسازى و بعد در
دورهٔ ساسانى صنعت سفالسازى
پيشرفت قابل توجهى مىکند. در
دورۀ اسلامى نيز تغييرات مثبتى
در اين عرصه اتفاق مىافتد و در
دورهٔ سلجوقى تغييرات عمدهاى
صورت مىگيرد و ظروفى ساخته
مىشود که مرسوم نبوده است. در
دورهٔ ايلخاني، بزرگترين مرکز
صنعت سفالسازى ويران مىشود، اما
اين صنعت آسيبى نمىبيند و تنها
محصولات آن کم مىشود. در دورهٔ
تيموري، بدليل توجه زياد به کاشى و
مينياتور کاشي، سفالسازى اهميت
خود را از دست مىدهد. در دوره صفوى
ظروف متنوعى ساخته مىشود و پس از
اين دوران هنر سفالگرى رو به
انحطاط مىرود.
| |
|
|
|
|
|
پشتیبانی 
خبرنامه
عضویت ویژه
اخبار داغ
راهنما
RSS
English
Locked
دریافت Toolbar آفتاب 
.jpg)
