کارنامه پرفراز و نشیب

شاید به ضرس قاطع بتوان گفت رسول صدرعاملی فیلمسازی برخاسته از تغییرات نگاه فرهنگی در همه سطوح فرهنگی در متن جامعه پس ازپیروزی انقلاب اسلامی است. او از هفده سالگی فعالیتش را با خبرنگاری آغاز کرد و تا سال ۱۳۵۹به عنوان گزارشگر، قصه نویس، دبیر سرویس حوادث و سپس دبیر سرویس پارلمانی با روزنامه اطلاعات همکاری داشت. سابقه روزنامه نگاری و دیدار او با بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران که بعدها منجر به ساخت سریال "پرواز انقلاب" شد و همین طور فرزند یکی از روحانیون سرشناس بودن، در سینمای پرتلاطم آن روزهای ابتدایی انقلاب باعث شد از او به عنوان فیلمساز متعهد یاد کنند که وارد جرگه سینمای بعد از انقلاب شد. فعالیت حرفه ای در سینما را با تهیه فیلم "خونبارش (۱۳۵۹)" اولین پروژه سینمایی پس از انقلاب آغاز کرد و اولین فیلمش در مقام کارگردان را با نام "رهایی (۱۳۶۱)" ساخت. در دهه شصت زمانی که جامعه ایران با وجود فیلم های خارجی و تغییرات اساسی در باورهای فرهنگی نگاهش به سینما عوض شده بود، فیلم ملودرام "گل های داودی" به کارگردانی رسول صدرعاملی توانست به عنوان یکی از فیلم های مطرح محصول سینمای ایران نگاه ها را متوجه خودکند. فیلم"گل های داودی" به کارگردانی رسول صدرعاملی در سومین دوره فیلم فجر، پنج لوح زرین از هیات داوران دریافت کرد. ازدیگر آثار سینمایی رسول صدرعاملی می توان به "پائیزان (۱۳۶۶)"،"قربانی (۱۳۷۰)"،"سمفونی تهران(۱۳۷۲)"،"می خواهم زنده بمانم (فقط فیلمنامه، ۱۳۷۳)"،"دختری با کفش های کتانی (۱۳۷۷)"،"من ترانه پانزده سال دارم (۱۳۸۰)"،"دیشب باباتو دیدم آیدا(۱۳۸۳)"،"شب (۱۳۸۶)"، "هر شب تنهایی (۱۳۸۷)"، "زندگی با چشمان بسته(۱۳۸۸)"، "شب" و "قسم به دلتنگی (در انتظار معجزه)" اشاره کرد. "پاییزان" ازجمله فیلم هایی بود که در زمان خود با مخالفت هایی روبرو شد. اما بعد از گذشت چند سال فیلم "دختری با کفش های کتانی" به مهم ترین مسائل جامعه کنونی ما - نوجوانان به دنیا آمده پس از انقلاب - پرداخت و به شکل سینمایی معضلات نوجوانان که کمتر مورد توجه فیلم های سینمایی بود موضوع را بیان کرد.همین شروع مجدد، توقعات از این فیلمساز را بیشتر کرد. فیلم "دختری با کفش های کتانی"، جوایز متعدد داخلی و خارجی را کسب کرد. رسول صدرعاملی در بیستمین جشنواره بین المللی فیلم فجر سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی را برای ساخت فیلم "من، ترانه ۱۵ سال دارم" دریافت کرد. فیلمی که نگاه جناح های مختلف سیاسی و هنری را به خود معطوف کرد. روابط دختر و پسر و زندگی مشترک آنها موضوعی بود که به شکل متمرکز به آن پرداخته شده بود. این فیلم همچنین چندین جایزه بین المللی را برای صدرعاملی به ارمغان آورد."دیشب باباتو دیدم آیدا" سومین فیلم از سه گانه نوجوانانه صدرعاملی بود که دغدغه همیشگی فیلمساز را نشان می داد. این بار نوجوانان به روابط آدم های بزرگ تر سرک می کشیدند و از دیدگاه خود مسائل بزرگسالان را می کاویدند. تفاوت این دو دنیا در فیلم قابل درک بود. وی برای کارگردانی فیلم "دیشب باباتو دیدم آیدا" پروانه زرین بهترین کارگردانی، بهترین فیلم بلند و بهترین فیلمنامه بخش مسابقه آسیا را به دست آورد. بعد از این فیلم ها، صدرعاملی در فیلم هایش به طور مستقیم به مذهب و تاثیرش در زندگی آدم ها پرداخت. فیلم "شب" ،"هرشب تنهایی" و "در انتظار معجزه" با این موضوع زندگی آدم های مختلف را مورد بررسی قرارداد. به هرصورت کارنامه صدرعاملی با همه فراز و فرود کاری، نشان داد که مسائل اجتماع و پرداخت موشکافانه به آن از دغدغه های همیشگی اوست. منتها در این مسیر توجه به خانواده و انسجام آن بیش ازهر چیز دیگر جامعه را خواهد ساخت.