نوجوانان استقلال می خواهند

معمولا وقتی کودکان پا به مرحله نوجوانی می گذارند خواستار آزادی بیشتری می شوند. والدین از سویی دوست دارند فرزندان آنها اعتماد به نفس بالایی داشته باشند و خودشان کارهای شان را انجام دهند و از سوی دیگر به خوبی می دانند که جهان پیرامون می تواند بسیار خطرناک باشد. برخی از والدین قبل از آمادگی فرزندان خود، آنها را آزاد می گذارند و یا اینکه آزادی بی حد و حصری برای آنها قائل می شوند. سایر والدین سختگیری بی موردی نشان می دهند. فرزندان این والدین نمی توانند دست به انتخاب بزنند و عواقب تصمیمات خود را بپذیرند. تحقیقات نشان می دهد زمانی که نوجوانان پیوند خوبی با والدین خود دارند و می توانند آزادانه به ابراز عقیده بپردازند- و حتی با والدین خود مخالفت کنند- بهترین رفتار را خواهند داشت. با به کار بستن توصیه های زیر می توانید میان صمیمیت و استقلال تعادل برقرار کنید؟ ۱- محدودیت قائل شدن: تمام کودکان گاهی در برابر محدودیت ها مقاومت می کنند ولی اعمال محدودیت ضروری است و موجب ایجاد امنیت آنها می شود. غالباً نوجوانانی که والدین آنها میانه ای با اعمال محدودیت ندارند احساس می کنند که کسی آنها را دوست ندارد. اگر والدین از همان سنین پائین برای فرزندان خود محدودیت هایی قائل شوند نتیجه بخش تر خواهد بود. هرچند این کار در اوایل دوران نوجوانی دشوارتر است ولی غیرممکن نیست. ۲- صریح باشید: بیشتر نوجوانان به خواسته های صریحی که به طور مداوم تکرار می شود واکنش بهتری نشان می دهند. به عنوان مثال به فرزندتان نگوئید: «دلم می خواهد اتاقت را تمیز کنی» بلکه نظر خود را در مورد ویژگی های یک اتاق مرتب با او در میان بگذارید. اجازه دهید فرزندتان در مورد این مسئله به اظهارنظر بپردازد. ۳- به فرزند خود فرصت انتخاب های عاقلانه بدهید: اگر فرزندتان قدرت انتخاب داشته باشد به راهنمایی های شما توجه بیشتری خواهد کرد. به عنوان مثال شما می توانید به پسر خود بگویید که او باید تکالیف مدرسه را قبل از خوابیدن انجام دهد ولی او را آزاد بگذارید که این کار را قبل و یا بعد از صرف شام انجام دهد. یادتان باشد با خوشرویی و کمی خلاقیت بهتر می توانید کارها را پیش ببرید. خانم «الف» می گوید: «دختر من علاقه ای به جمع کردن لباس های خود نداشت. بنابراین تصمیم گرفتم پس از شستن لباس ها، آنها را بر روی زمین روی هم بریزم. پس از دو هفته دخترم که از این وضع خسته شده بود به جمع کردن لباس های خود پرداخت». ۴- قدم به قدم پیش بروید: هر چقدر یک نوجوان مسئولیت پذیرتر باشد والدین به نتایج بهتری دست خواهند یافت. به فرزند خود اجازه دهید با در نظر داشتن مبلغی مشخص اقدام به خرید کفش کند. مدتی بعد شما می توانید اقدام دیگری را نیز وارد برنامه کنید. ۵- سلامتی و امنیت فرزند شما در اولویت قرار دارد: مهم ترین وظیفه شما در قبال فرزندانتان این است که مراقب سلامتی و امنیت آنها باشید. یک نوجوان باید بداند که والدین فقط به علت نگرانی از امنیت آنهاست که محدودیت هایی قائل می شوند. البته این کار آسان نیست زیرا نوجوانان غالباً فکر می کنند که هیچ چیز امنیت آنها را تهدید نمی کند و حوادثی که برای دیگران پیش می آید برای آنان روی نمی دهد! این طرز تفکر از آنجا ناشی می شود که نوجوانی سالم ترین دوران زندگی ما محسوب می شود و نوجوانان به ندرت دچار بیماری خطرناک می شوند. شما باید به فرزند خود گوشزد کنید که خشونت و تصادفات عامل بیشترین مرگ و میرها و جراحات در میان نوجوانان می باشد. ۶- به انتخاب هایی که عواقب بسیار ناگواری دارد «نه» بگویید: برخی از مسائل ارزش جر و بحث کردن را ندارند. ممکن است شما از پیراهن فرزندتان خوشتان نیاید ولی این مساله اهمیت چندانی ندارد. نوجوانان کاملا به پیامدهای اقدامات خود واقف نیستند. آنها ممکن است راجع به مضرات سیگار شنیده باشند ولی کاملا درک نمی کنند که مرگ در ۴۵ سالگی بر اثر سرطان ریه چه مفهومی دارد. در مورد عواقب بلندمدت تصمیمات فرزندتان با او حرف بزنید، او باید بداند تا زمانی که به رشد فکری لازم نرسیده شما به جای او دست به انتخاب می زنید. ۷-فرزندتان را راهنمایی کنید نه کنترل: در توصیه اول به اهمیت برقراری تعادل میان قوانین و آزادی نوجوانان پرداختیم. در بسیاری از موارد شما می توانید با راهنمایی فرزندتان به این تعادل دست یابید. نوجوانان برای کسب تجربه به فرصت هایی نیاز دارند و در این راه ممکن است دچار اشتباهاتی شوند. برای اینکه تعداد اشتباهات نوجوانان از حد نگذرد والدین باید آنها را راهنمایی کنند. شما باید به حرف های فرزندتان با دقت گوش دهید و برای اینکه او در مورد عواقب اعمال خود به فکر فرو برود سوالاتی را مطرح کنید و نظرات فرزندتان را جویا شوید. مرز باریک میان راهنمایی و کنترل در کودکان مختلف تفاوت می کند، با برخی از کودکان باید رفتاری قاطعانه در پیش گرفت. خانم «ب» می گوید: «فرزند من به این نتیجه رسیده که اگر دیروقت به خانه بیاید با در بسته روبرو می شود!» ۸- به فرزندتان اجازه اشتباه کردن بدهید: همه ما می خواهیم فرزندانی داشته باشیم که به حل مشکلات می پردازند و دست به انتخاب های درستی می زنند. این توانایی بخش مهمی از مستقل بودن محسوب می شود و گاهی رسیدن به آن مستلزم ارتکاب اشتباهات است. نوجوانان از طریق اشتباه کردن مهارت «از صفر شروع کردن» را می آموزند و اگر والدین همواره خودشان مشکلات فرزندان را حل کنند آنها در کسب این مهارت دچار مشکل می شوند. ۹- هر عمل، عواقبی دارد: اگر از فرزندتان خواسته اید قبل از ساعت ده در خانه باشد بی اعتنایی او را نادیده نگیرید زیرا در این صورت اعتبار شما زیر سوال می رود. یادتان باشد مجازات باید با جرم تناسب داشته باشد. در مورد اثرات بی اعتنایی فرزندتان نسبت به قوانین با او حرف بزنید و از وی بخواهید تا حد امکان به جبران خطای خود بپردازد. رفتار والدین بر آینده نوجوانان نقش مهمی دارد و آنها باید فراتر از مسائل سطحی را ببینند. برخی از رفتارهای نوجوانان بی ضرر است ولی برخی از آنها حقیقتا خطرناک می باشند. در این باره با فرزند خود حرف بزنید و به او تفهیم کنید که عواقب رفتار خود را خواهید دید. تحقیقات نشان می دهد نوجوانانی که دست به یک کار خطرناک می زنند به احتمال زیاد سایر کارهای خطرناک را نیز تجربه می کنند و والدین باید عواقب ناگوار این مساله را به آنها گوشزد کنند.