عادت های دوست نداشتنی

برخی از نوجوانان عادت هایی در رفتارشان دارند که بچه گانه به نظر می رسد. اما در پس این عادت ها مشکلات روحی روانی قرار دارد که ضروری است هرچه سریع تر برطرف شود. این عادت ها مثل ناخن جویدن، پیچیدن مو، شستن بیش از حد دست و صورت و پلک زدن بیش از حد. شاید شما را اذیت یا نگران کند، اما خونسرد باشید همه این مشکلات راه حل دارند. در بیشتر موارد یک عادت تنها مرحله ای در فرآیند رشد طبیعی است و علتی برای نگرانی وجود ندارد. عادت یک نمونه از رفتار است که تکرار می شود و فرد معمولا از وجود آن آگاه نیست. اگرچه خوشبختانه آن ها از رفتار خود آگاه نیستند اما در مورد والدین این طور نیست. اگر فرزند کوچک شما معمولا با دستش موهایش را می پیچاند و گاهی اوقات هم مدام پلک می زند، احتمالا این مسئله شما را دو برابر اذیت می کند، اما این تعجب آور نیست. عادات، تمایل دارند که به صورت گروهی و دسته ای با هم نمایان شوند. یکی از معمول ترین عادات بچگی جویدن ناخن یا دست کردن دربینی است. بعضی از تحقیقات نشان داده اند ۴۰درصد بچه های بین سنین ۱۰ تا ۱۸ سال، یک یا بیش از یک ناخن را می جوند، همچنان که ۲۰درصدجوانان این کار را انجام می دهند. هرچند که این عادت در کودکان پیش دبستانی کمتر معمول است. ● چگونه به رویدادها واکنش نشان دهیم؟ گاهی اوقات، یک کودک شاید ناخن پایش را هم بخورد. دختران و پسران به طور مساوی مستعد بروز این عادت درسال های اولیه زندگی خود هستند، اگرچه، هرچه بزرگتر می شوند، پسران تمایل بیشتری به ناخن جویدن دارند. اکثر افرادی که موی خود را تاب می دهند یا می کشند، دختران هستند. تاب دادن مو ممکن است در سال های اولیه کودکی نمایان شود و شاید مقدمه و سرآغازی باشد برای کشیدن مو که ممکن است برای کودک مضر باشد. بیشتر کودکانی که موی خود را می پیچند و یا می کشند، وقتی بزرگ تر می شوند عادت خود را ترک می کنند، اما کسانی که این عادت را ترک نمی کنند، اصلاح رفتارشان می تواند به ترک عادت کمک کند. اگرچه برای کسانی که کشیدن موی خود را از نوجوانی آغاز می کنند ترک این عادت سخت تر است و شاید این نشانه ای از اضطراب افسردگی و یا بی نظمی ناخواسته ناشی از وسواس باشد. همچنین بعضی از بچه ها انگشتان، دست ها و یا کل مچ خود را علاوه بر شست یا به جای آن می مکند. اغلب کسانی که شست خود را می مکند کودکان کم سال هستند. در حقیقت درهمه جا از یک چهارم تا نیمی از کودکان دوتا چهارساله شست های خود را می مکند. بیشتر کودکان برای رسیدن به آرامش و راحتی، شست خود را می مکند. اما تکرار یا زیادشدن مکیدن شست بعد از ۶ سالگی می تواند مشکلاتی از جمله مشکلات دندانی، عفونت شست یا انگشت و یا مورد تمسخر قرارگرفتن را ایجاد کند. حبس کردن نفس یک بازتاب است که معمولا با گریه کردن به علت یک جراحت کوچک، عصبانیت، ترس یا درماندگی شروع می شود. در بعضی موارد، کودک به قدری نفس خود را حبس می کند که از حال می رود و گاهی ممکن است دچار حمله کوتاهی شود. حمله ای که نتیجه حبس نفس است به تنهایی خطرناک نیست، مگر این که کودک هنگام افتادن زخمی شود. با پزشک کودک خود صحبت کنید تا مطمئن شوید اگر غش و یا حمله به کودک دست داد، برای او خطرناک نخواهدبود. برای والدین مهم است که بدانند چگونه به رویدادها واکنش نشان دهند و آیا ترس آنها این رفتار کودک را قوی تر می کند یا خیر. والدین شاید احتیاج داشته باشند بدانند چگونه محدودیت هایی برای فرزند خود تعیین و خود بر ترس ها و اضطراب های ناشی از حبس تنفس غلبه کنند. ● روشی برای آرام کردن اضطراب روانشناسان اعتراف می کنند همیشه مطمئن نیستند که چه چیز موجب بروز عادت می شود، اما عادت رفتاری آموخته شده است که نتیجه ای مثبت را برای فرزند فراهم می کند. عادات شاید به عنوان یک تفریح برای نوجوان افسرده یا بیشتر به عنوان یک سیستم تقلیدی برای آرام کردن اضطراب باشد. بار دیگری که شما شاهد جویدن ناخن کودک یا پلک زدن زیادش بودید، سعی کنید به خاطر بیاورید که آیا او اخیرا تجربه اضطراب آوری داشته است یا نه. کودک شما شاید درتلاش است که فشار روحی خود را تسکین دهد همان طوری که شما برای کاهش اضطراب و افسردگی ورزش می کنید. از طرف دیگر، برخی از مردم با عادات خود زمانی درگیر می شوند که آرام هستند مانند زمان پیش از خواب یا هنگام گوش دادن به موسیقی. در کودکان مکیدن شست یک رفتار آرام بخش متداول است که رابطه لذت بخشی با تغذیه کودک دارد. این رفتار ممکن است به خاطر پیوستگی و رابطه مثبت آن تا نوجوانی ادامه یابد. اما شاید علت ناخن جویدن کودک تان در خود شما باشد. آیا شما ناخن خود را می جوید؟ مطالعات نشان می دهد که ناخن جویدن ارتباط قوی با ژنتیک دارد. با این وجود گاهی کودکان برای جلب توجه یا فریب دادن والدین عادتی را انجام می دهند. اگر نوجوانان احساس کنند که والدین به آنها بی توجه هستند، ممکن است عادت آزاردهنده ای انجام دهند چرا که می دانند این عادت عکس العمل پدر یا مادر را برمی انگیزد. برای مثال، اگرچه پلک زدن بیش از حد غیرارادی است، کودکی که نمی خواهد زود به رختخواب برود، ممکن است یاد بگیرد که با بدخلقی، یا انجام این کار، اجازه پیدا می کند تا بیشتر بیدار بماند. حمایت یا اضطراب بیش از حد ممکن است ناخواسته عادت را نیرومندتر کند. خوشبختانه با عکس العمل های درست بیشتر عادات از بین می روند. بعضی از آنها والدین را عصبی می کنند درحالی که بعضی دیگر قابل تحمل تر هستند، در بیشتر موارد، اگر یکی از والدین به عادت بی توجهی کند، آن عادت کم کم متوقف می شود به علت این که نوجوان دیگر نیازی به آن ندارد. گاه وی به مرور زمان آن عادت را ترک می کند. بیشتر عادات، درواقع زمانی که کودک به سن مدرسه می رسد از بین می روند اما اگر فکر می کنید که زمان آن رسیده است که به کودک خود کمک کنید تا عادات خود را ترک کند این راه ها شاید کمکتان کند: تذکر دهید چرا چه چیزهایی را درباره رفتارهایش دوست ندارید. این روش می تواند برای کودکان سه ساله کاربرد داشته باشد و کمک می کند تا هوشیاری کودک از مسئله زیاد شود. مهمتر از همه، بار دیگر اگر کودک را در حال ناخن جویدن یا پیچیدن موی خود دیدید او را نکوهش یا سرزنش نکنید. تنبیه، تمسخر یا انتقاد می تواند به تشدید رفتار کمک کند. ● عادت درست جایگزین عادت اشتباه کودک را در روند ترک عادت شریک کنید و نیز شفاف و قاطعانه رفتار جایگزینی را که از فرزند می خواهید بیان کنید. رفتار مثبت کودک خود را تقویت کنید و از سوی دیگر خودتان را کنترل کنید. اگر دختر شما ناخن هایش را بلند می کند به او اجازه دهید از سوهان ناخن استفاده کند و یا هر زمان که پسر شما از مکیدن شست خودداری کرد، با جایزه دادن به او این رفتار مثبت را تقویت کنید. جایزه دادن به رفتار خوب فرزندتان را فراموش نکنید. اگر شما به رفتار بد او توجه کنید اما به رفتار خوب او توجهی نشان ندهید، رفتار خوب در طول زمان از بین خواهد رفت. عادت مثبت جدید باید به طور محکم جایگزین شود قبل از این که عادت قبلی از بین برود. در بعضی موارد یک عادت می تواند موجب بروز مشکلات روحی یا جسمی شود. برای مثال اگر نوجوانی مدام پلک می زند، احتمالا به علت این است که چیزی در چشم اش اذیتش کرده و او ناآرام است. عادات، خودشان می توانند موجب مسائل و مشکلات شود. هنگامی که عادت بر روابط اجتماعی جوان تأثیر منفی بگذارد یا مانع عملکرد روزانه او شود، دیگر یک عادت ساده تلقی نمی شود. افرادی که در سنین بالاتر که دائم شست خود را می مکند، احتمالا اضطراب و استرس زیادی را تجربه می کنند. اگر کودکان به علت این که نمی توانند شست خود را خارج از دهان خود نگه دارند و در صحبت کردن دچار مشکل می شوند و مورد تمسخر واقع می شوند، این رفتار در پشت یک عادت ساده پیشرفت کرده است.