رسانه ها و سیاستمداران خوب و بد

هرکسی که وارد حوزه سیاست می شود باید مولد فکر و اندیشه های راهبردی باشد. سیاستمداری که فقط حرف های سایرین را بازگو می کند از سیاست و ظرفیت های سازنده و حتی مخرب آن آگاهی ندارد.درست مانند پزشکی که با تیغ جراحی ظریف ترین و دقیق ترین کارها را باید انجام دهد و اگر نداند چه می کند اصلاً جراح نیست.در علوم طبیعی متخصصین،اول صلاحیت های حرفه ای را کسب می کنند و بعد برای انجام وظایف،مورد تایید صنف خود قرار می گیرند.در علوم انسانی احراز صلاحیت ها قدری پیچیده تر است.من معتقدم در حوزه سیاست این امر به مراتب از پیچیدگی و حساسیت بالاتری برخوردار است و داشتن صلاحیت های حرفه ای به همراه تقوای سیاسی برای سیاستمداران از اهم واجبات بشمار می روند. شاید دوراهی های بزرگی که در زندگی همه ما وجود دارد و در جریان آن باید انتخاب کنیم و راه را از بیراهه تشخیص دهیم بی شباهت با حوزه سیاست نباشد.سیاست خوب و سیاست بد بزرگ ترین دوراهی در حوزه سیاست است.امام عظیم الشان(ره) از آن به سیاست الهی و سیاست شیطانی نام برده اند که همه ما انسان ها باید قائل به آن باشیم چون مقدمه و اساس تفکر برای زندگی است.چنانچه افرادی که وارد عرصه کارهای سیاسی می شوند به این دوراهی وقوف نداشته باشند نه فقط با سرنوشت خود بلکه با سرنوشت تمامی انسان ها بازی می کنند.سیاستمداری که مرز بین سیاست خوب و سیاست بد را نشناسد حتی اگر از خواص باشد سیاستمدار بد است.درست است که مخاطبان طلایی به سختی قانع می شوند اما اگر حرف های درست یا نادرست یک سیاستمدار را پذیرفتند با نفوذی که دارند آن را در جامعه منتشر و فراگیر می کنند.رابطه سیاستمدار،مخاطب خاص و مخاطب عام یک رابطه مستقیم است. رسانه ها این رابطه را تقویت یا تضعیف می کنند.رسانه ها به هر اندازه سیاستمدار خوب یا خدای ناکرده سیاستمدار بد را به مخاطبان تاثیرگذار یا همان مخاطبان طلایی متصل کنند و آنها را به یکدیگر نزدیک سازند به همان اندازه تاثیر و برد این رابطه را افزایش داده اند.رسانه ها در فرایند معرفی سیاستمداران جدید به جامعه نقش مهمی دارند و صد البته اگر در ایفای درست این نقش غفلت کنند از نقش پیشتازی خود در ایران امروز دست برداشته اند.در نبود احزاب فراگیر،دائمی،کارآمد و حرفه ای بار پیشتازی در عرصه کنش و واکنش ها و تحولات سیاسی جامعه بر دوش رسانه ها اعم از مکتوب و غیرمکتوب گذارده شده است.این رسالت با آفت ها و آسیب هایی مانند رسانه ها و مسئله شخصیت زدگی،رسانه ها و محافظه کاری،رسانه ها و عقب ماندن از وقایع و رویدادهای جامعه،مطبوعات و پیشتازی رسانه های مجازی،مطبوعات و ارایه تعریف محدود از دوستان و دشمنان در کشور،رسانه ها و رابطه بی سامان با دولت،مطبوعات و بحران توقف در زمان و مهم تر از همه مطبوعات و عدم حمایت از چهره ها و الگوهای جدید و بلندپروازی ها و رویاهای ملی مواجه است. من اعتقاد راسخ دارم که نقش رسانه ها در جامعه راهبردی است ولی این به معنای آن نیست که راه های ارتباطی بر سرراه سیاستمداران جدید بسته باشد.عدم ایفای نقش الگوسازی و شخصیت پردازی های ملی از سوی رسانه ها فقط فرصت های جامعه برای رسیدن به اندیشه های بهتر و ایده های کارآمدتر را به تاخیر می اندازد و از شتاب روند های توسعه و توسعه یافتگی در ایران می کاهد. نوآوری در عرصه سیاست و معرفی چهره های جدید به جامعه یک ضرورت اجتناب ناپذیر در جوامع مترقی و روزآمدی همانند ایران اسلامی است.اول،از سنگینی بار مسئولیت سیاستمداران حاضر کم می کند.دوم،با ورود چهره های جدید به این عرصه توان موجود در عرصه های راهبردی و مدیریت کلان کشور مضاعف می شود.سوم،گردش نخبگان و جانشین پروری و شایسته سالاری به درستی در جامعه شکل گرفته و نهادینه می شود.چهارم،درصورت کثرت شخصیت ها برخوردهای حذفی جای خود را به رقابت سازنده می دهد.پنجم،مرزهای بین سیاست خوب و سیاست بد روشن تر می شود.ششم،سیاستمداران مقلد جای خود را به سیاستمداران مولد خواهند داد.هفتم،ظرفیت های نظام سیاسی جمهوری اسلامی ایران که یک نظام ولایی و در جهان منحصر بفرد است افزایش می یابد و با ظرفیت سازی های جدید هرچه بیشتر از حالت بالقوه به بالفعل در می آید. من می خواهم با ظرفیت ها و اهداف راهبردی که دارم و هسته مرکزی آن کمک به بازتعریف دوستان و دشمنان در عرصه های داخلی و تقویت همگرایی نخبگان در مواجهه با فرصت ها و تهدیدهای نوظهور ناشی از تحولات منطقه ای و جهانی است به سهم خود الگوی جدیدی با همکاری رسانه ها ارایه دهم و در صورت اقبال مردم و شورای نگهبان قانون اساسی با شعار چشم انداز یازدهم:ایران؛سرزمین ثبات در زمان ثبت نام کاندیداها مصمم تر از همه نامزدها وارد عرصه رقابت انتخابات ریاست جمهوری آینده شوم. شایان ذکر است که وی به عنوان کاندیدای مردم تهران و چهره رسانه ای آشنا در سال های اخیر و مدیر مسئول سه نشریه در سال های گذشته در گفت و گوهای خود با تعدادی از شهروندان در روزهای تبلیغات انتخابات نهمین دوره مجلس شورای اسلامی،هدف خود را با پشتوانه سال ها تجربه حرفه ای در حوزه های رسانه و ارایه ده ها اثر و ایده و انتشار آنها در روزنامه ها و سایت های مرجع کشور در سال های اخیر و صنعت و مسائل موجود در روابط کارفرمایی-کارگری،روابط بین الملل با گرایش استراتژی جمهوری اسلامی ایران،آموزش و پرورش و رویکرد آموزش های نوین در نظام آموزشی کشور و فرهنگ و ارشاد اسلامی با فعالیت چندساله در بخش های روابط عمومی و آموزشی این وزارتخانه در سطوح کارشناسی و مدیریتی و ستادی و پس از رسیدن به این جامعیت فکری،کاندیداتوری مردم تهران در انتخابات اخیر مجلس شورای اسلامی و درصورت اقبال مردم و عنایت ویژه شورای محترم نگهبان قانون اساسی در تفسیر رجل سیاسی و خود،انتخابات ریاست جمهوری یازدهم بیان کرده است.ضمناً سخنان و افکارش در دو سه ماه اخیر تحت عناوین وانتخاباتی که گذشت؟ برنده و بازنده سوال از رییس جمهور کیست؟ فرهنگ سیاسی ایرانیان و مسئله شناخت فرهنگ برندسازی در ایران انتخابات سال ۸۸ شبیه ۷۶ نبود! مطبوعات،رسانه های مجازی و حوزه سیاست در ایران اول اصول گرایی،بعد اصلاحات؟ هر که با ما نیست،برماست! بیداری اسلامی و آینده ایرانی مدل شهردار-رییس جمهور همیشگی نیست! چشم انداز یازدهم:ایران؛سرزمین ثبات درک تحول مفهوم استراتژی پس از انقلاب اسلامی برای شناخت کاندیداهای ریاست جمهوری یازدهم اهمیت راهبردی دارد مرجعیت دینی الگوی ما سیاستمداران ایرانی سوال از نامزدهای احتمالی ریاست جمهوری آینده:نگاه دولت یازدهم به مسئله الگوی ثابت توسعه در کشور چیست؟ مجلس در راس امور است نه قوا! معمای دوراهی و حوزه سیاست در ایران بهترین نمایندگان ملت برد و باخت نامزدها و راز بقای سیاسی علاوه بر ده ها ایده و اثر منتشر شده در سال های ۸۰ در روزنامه ها،خبرگزاری ها و سایت های مرجع کشور قابل مطالعه است.