دوست فرزندت را دوست بدار

وقتی که فرزندان ما به دوران جوانی و نوجوانی می رسند، دوست دارند وقت بیشتری را با دوستانشان بگذرانند. این مرحله طبیعی و مهم از رشد آنهاست زیرا برقراری ارتباط و دوستی به آنها کمک می کند تا یاد بگیرند چگونه مشکلات را حل کنند و حس وفاداری، صمیمیت، مصاحبت و ثبات شخصیتی شان تقویت می شود. گاهی دوستان توصیه هایی به هم می کنند که می تواند برای آنها مفید باشد، زیرا جوانان بیشتر تمایل دارند از دوستان خود یاد بگیرند تا از والدینشان. این امر می تواند بر زندگی جوان شما بسیار اثرگذار باشد. والدین نیز این مرحله را درک می کنند اما گاهی اوقات دوستان فرزند خود را دوست ندارند. البته شناخت دوستان یکی از وظایف اصلی والدین است. اما دانش این موضوع که کی و چگونه باید دراین موضوع مداخله کرد و آنها را شناخت، بسیار مشکل است. ● از تقابل شخصیتی پرهیز کنید دوست نداشتن دوستان فرزندتان گاهی به علت تقابل شخصیتی است، بنابراین سعی کنید تا حد امکان از آن دور باشید. نوجوانان حق دارند با هرکسی که دوست دارند و انتخاب می کنند رابطه دوستی برقرار کنند، بنابراین به این نکته هم فکر کنید که این دوستان تأثیر منفی نخواهند داشت. به خاطر این که دوست فرزندتان زیاد مؤدب نیست یا رنگ موهایش دلخواه شما نیست، فرزندتان را از دوستی با او منع نکنید. به نوجوانان خود این اجازه و حق را بدهید که خودش دوستش را بشناسد و این آزادی عمل را بدهید که با کسی که انتخاب کرده، دوستی کند. ● وقتی که باید خیلی مؤدبانه دخالت کنید اگر احساس کردید که رفتار فرزندتان تغییرکرده، یا در مسایلی وارد شده که دلخواه شما نیست، می توانید خیلی راحت و با ارائه علت های منطقی مداخله کنید و این بهترین فرصت است. اگر متوجه شدید که فرزندتان در اثر دوستی با گروهی و یا فردی، رفتارهای ناشایست از خود بروز می دهد یا دچار تغییر شخصیت و تزلزل شخصیتی شده یا در مدرسه دچار مشکلاتی شده است، آرام آرام وارد عمل شوید. این عملکرد باید بسیار زیرکانه باشد، زیرا اگر از ابتدا به فرزند خود بگویید دوست ندارم با این دوستت معاشرت و رفت و آمد کنی، مطمئن باشید که بیشتر از گذشته با او رفت و آمد خواهدکرد. ● حس استقلال فرزندانتان را تضعیف نکنید فرزندان در سن جوانی به طور غریزی بسیار خودپرست می شوند، بنابراین هنگام انتقاد از دوستانشان، با آنها به گونه ای رفتار کنید که نشان می دهد جوان شما این توانایی را دارد که شخصیت افراد را شناسایی کند. با رفتار درست به او یاد بدهید که چگونه در مورد انسانها قضاوت کند. این موضوع حس استقلال را در آنها بیش از پیش تقویت می کند، زیرا اگر بدون هیچ علت قانع کننده ای بخواهید از دوستان آنها انتقاد کنید، آنها به طرفداری از دوست خود، در مقابل شما جبهه خواهند گرفت. اما اگر حساب شده وارد عمل شوید، فرزند شما به حرف های شما گوش خواهد داد و تصمیم درستی برای تداوم و ارتباط دوستی یا قطع آن خواهدگرفت. تنها کلید اصلی این است که به فرزند خود اجازه دهید تا با راهنمایی اندکی از جانب شما، خودش به نتیجه برسد. به این راهکارها توجه کنید. - به نوجوان خود بگویید شاهد تغییراتی در شخصیت، علایق و تکالیف درسی او شده اید. - از او بپرسید، آیا چیزی در محیط خانه یا مدرسه او را تحت فشار گذاشته، یا اذیت می کند. - هرگز مستقیما به آنها نگویید که علت این تغییرات دوستانش هستند. - هرگز از دوستان آنها انتقاد نکنید، فقط در مورد رفتارها صحبت کنید. به این ترتیب، فرزند خود را وارد مرحله ای از دانش وآگاهی می کنید که عامل این تغییرات را شناسایی کند و به این نکته توجه کند که شاید رفتار دوستانش در این موضوع دخالت دارد و آنها رفتارهایی دارند که درخور شخصیت او نیست. دراین زمان که شاید هفته ها یا ماهها به طول انجامد جوان شما کم کم خود را از دوستان و مشکلات آنها دور می کند و رفت و آمد خود را با آنها کم می کند. با این روش، شما به فرزند خود اجازه می دهید تا خودش تصمیم بگیرد و احساس نکند که شما به او می گویید چه باید بکند. ● نشان دادن راه هایی برای انتخاب دوستان بهتر ۱- رابطه خوب و صمیمی با نوجوان خود داشته باشید. یعنی عشق، احترام و محبت خود را به آنان نشان دهید. البته در حالی که ارتباط باز و خوبی با آنها دارید، حد و مرز خاص نیز برایشان ایجاد کنید. مطالعات نشان می دهد، نوجوانانی که رابطه خوبی با والدین خود دارند، گزینه های بهتری را برای دوستی انتخاب می کنند. ۲- خود را به فعالیت های فرزندتان در هر زمینه ای از جمله ورزش، رایانه و هنر، علاقه مند نشان دهید. ۳- سعی کنید دوستان و والدین دوستان فرزندتان را بشناسید و آنها را به برقراری و داشتن یک رابطه خوب و مثبت تشویق کنید. ۴- با فرزند خود در مورد استقلال فکری صحبت کنید و آنها را تشویق کنید تا خودشان مستقل از نظر دیگران افرادی را برای دوستی انتخاب کنند، نه این که نظراتی مشابه نظر دیگران داشته باشند.