دوران سرکشی

همه نوجوانان نیاز به توجه و مراقبت والدین دارند. اما منظور از مراقبت این نیست که آنها را بیش از حد کنترل و پاسخگو کنیم. در دوره نوجوانی برخی از آنها احساس انزوا و جدایی می کنند که این امر آسیب پذیری آنان را نیز افزایش می دهد. به عبارت دیگر افرادی که حس کنترل شدید از طرف خانواده را دارند کمتر دچار سرخوردگی در این دوره می شوند. ابراز محبت به کسی که پیوسته بی تربیت، ناسازگار و بدخلق است، همچون گروهی از کودکانی که دوران بلوغ را سپری می کنند، سخت است. جالب است بدانیم در این زمان است که او به محبت بیشتری نیاز دارد. والدینی که هم در دوران سرکشی و ستیز نوجوانی که البته از خصوصیات خاص این دوره هم هست، به آنان توجه می کنند، در واقع پایه عزت نفس فرزندشان را می سازند. زمانی را که با فرزندتان می گذرانید، یکی دیگر از مواردی است که برای تقویت عزت نفس او مهم است. کودکان به زمان با کیفیت نیاز دارند. آنان به شما نیاز دارند تا در هنگام بازی و حتی در برخی زمان ها بدون هیچ علتی در کنارشان باشید. این بدین معنا نیست که شما باید کاملا در همه احوال مراقب کودکانتان باشید. اغلب برای بیشتر کودکان فقط حضور والدین در خانواده کافی است. گاهی اوقات مشغله کاری در بیرون از خانه به قدری زیاد است که مجبوریم زمان خیلی کمی را با کودکانمان بگذرانیم. هیچ چیز مشکل تر از این نیست که برای بودن با کودک زمان کافی پیدا کنیم، ولی باید بدانیم که این زمان برای رشد نوجوان مان اهمیت دارد. حکمفرما کردن انضباط در خانواده، کاری بس مشکل است. تنظیم قوانین منصفانه و به کار بستن آنها به طور منطقی می تواند مهارت های هر پدر و مادری را آزمایش کند. مهم نیست که شما چه حد و حدودی را درباره فرزندتان به کار می برید زیرا آنان همواره در جست وجوی راه هایی برای شکستن این حد و حدود هستند. این امر طبیعی است. ولی افرادی که تابع قوانین و حد و حدود آن هستند، احساس مهم بودن می کنند و مهم نیست که تا چه اندازه ممکن است از خود مقاومت نشان دهند. یکی دیگر از ارکان عزت نفس در نوجوانان پذیرش است. برای والدین طبیعی است که نسبت به فرزندشان امیدواری زیادی داشته باشند. همه ما دوست داریم که کودکانمان تحصیلات دانشگاهی داشته یا بهترین شاگرد در کلاس درس باشند. ما از کودکانمان انتظارات زیادی داریم ولی آنان بیشتر انتظارات ما را برآورده نمی کنند. یکی از روش های مهم تقویت عزت نفس، پذیرش آنها در همه شرایط است. هر نوجوانی مشخصه منحصر به فرد خود را دارد و از نقاط ضعف و قوت برخوردار است. به یقین ما باید انتظار داشته باشیم که فرزندانمان تا آنجا که می توانند تلاش کنند. در هر صورت چه آنان در کاری به راحتی موفق شوند یا به سختی از آن عبور کنند، تشویق کارهایشان و تصدیق قوه خود ارزشی برای آنان بسیار ضروری است. همیشه سعی کنید در لحظه های مهم زندگی قوانین روشنی را تنظیم کرده و آنها را اجرا کنید. سعی نکنید در اجرای آن از تنبیه های مختلف استفاده کنید. کودکان اشتباه خواهند کرد و هیچ کس همیشه از تمام قوانین پیروی نخواهد کرد. محدودیت ها را استوار ولی دوستانه اجرا کنید. به نوجوان خود امیدوار باشید. حتی با وجود انجام برخی فعالیت هایشان که باب میل شما نیست. به جای نصیحت کردن آنان برای انتخاب های بد، انتخاب خوب آنان را مورد تمجید قرار دهید. همه نوجوانان دچار اشتباه می شوند. به آنها کمک کنید که از اشتباهات خود پلی برای موفقیت بسازند. به احساسات نوجوانتان احترام بگذارید. هرگز نسبت به تردیدها، ترس ها، عقاید و افکار آنان بی اهمیت نباشید. پیشرفت اندک آنها را هم مهم تلقی کنید. آنها باید بدانند که شما از آنان انتظار تلاش فراوان دارید ولی ظرفیت های آنان را هم می شناسید، از پیشرفت های آنان تمجید می کنید و هرگز آنها را به خاطر اشتباهاتشان شرمسار نمی کنید. عقاید و ارزش های خود را با کودکانتان در میان بگذارید. با آنان صحبت کنید و به صحبت هایشان گوش دهید تا به این ترتیب به آنها اعتماد به نفس بدهید.