برآورد حادثه در مدل بیمه‌ای

بیمه برای بسیاری از فعالان اقتصادی کشور هزینه سربار محسوب می‌شود. این موضوع را می‌توان از دو منظر مورد تحلیل قرار داد. بخش اول این موضوع به ناشناخته بودن بسیاری از خدمات بیمه‌ای مرتبط با تولید برای فعالان اقتصادی ما برمی‌گردد و بخش دیگر به دلیل بی‌توجهی‌ها و کاستی‌هایی است که برخی شرکت‌های بیمه‌ای در پوشش خسارت‌ها از خود نشان داده‌اند. این که چرا شرکت‌های بیمه‌ای در برخی موارد از وظایف خود غفلت می‌ورزند موضوعی مهم است، اما از بُعد اقتصادی، باید گفت محاسبه ریسک کار بسیار پیچیده‌ و تخصصی است و در عین حال اطلاعات کافی در این زمینه در دسترس نیست. در بسیاری از کشورهای توسعه یافته جهان، گسترش کسب و کار علاوه بر آن که تابعی مستقیم از شرایط موجود در محیط کسب و کار کشور است، تابعی از میزان اطمینان از تأمین ریسک‌های موجود در فعالیت می‌باشد و بر همین اساس علوم مرتبط با اندازه گیری ریسک در فعالیت‌های اقتصادی از جایگاه خاصی در صنعت بیمه برخوردارند. ● اطلاعات ما ضعیف‌اند بخش قابل توجهی از این موضوع را باید به سیستم اطلاعاتی در کشور نسبت داد. شرکت‌های بیمه‌ای به صورت مستقل عمل می‌کنند و در چنین فضایی حوزه‌های اطلاعاتی رشد قابل توجهی نداشته‌اند. این در حالی است که یک بانک اطلاعاتی دقیق می‌تواند تا حدود زیادی فرصت‌های کافی را برای تخمین ریسک‌های احتمالی در صنایع مختلف و در نتیجه برآوردهای قابل قبول از نرخ‌ها و ضریب‌های بیمه فراهم سازد. در عین حال، در کشور ما مراکز مختلف اقتصادی در سطح کلان با هم غریبه‌اند و بخشی از این غریبگی ناشی از عدم هماهنگی بخش‌ها است، در صورتی که اگر بانک‌ها، سازمان امور مالیاتی، وزارتخانه‌های مختلف، مراکز آماری، بازار سرمایه و سایر مراکز، امکانات لازم را در زمینه تبادل اطلاعات در حوزه‌های مختلف فراهم کنند می‌توان برخی از مشکلات را در این زمینه برطرف کرد. برآورد ریسک‌ها و آنالیز آنها در فضای کشور ما نیازمند طراحی مدل‌هایی است که با اقتصاد ایران غریبه نباشند. ● تجارت الکترونیک و تأثیرات آن بر بیمه تجارت الکترونیک در کشور ما هنوز جایگاه واقعی خود را به دست نیاورده است. یکی از چالش‌های اساسی در حوزه اطلاعات به ساختارهای سنتی کسب اطلاعات و آگاهی‌ها برمی‌گردد که این مهم را می‌توان به واسطه توسعه زیرساخت‌های الکترونیکی برطرف کرد. از بُعد اقتصادی نمی‌توان تمام کشور را از طریق شعب اداره کرد و بر این اساس می‌توان امیدوار بود که توسعه الکترونیکی در کشور بتواند زمینه‌های توسعه همگانی بیمه را فراهم آورد. در عین حال، افزایش سرعت عمل از این طریق به عنوان یک نتیجه منطقی قابل بحث است، چرا که برخی روندهای بوروکراتیک از میان برداشته می‌شوند و در نتیجه ارزیابی‌های مربوط به خسارت‌ها در حداقل ممکن صورت می‌‌گیرند و پرداخت خسارت نیز به سرعت انجام می‌شود. این موضوع از آن جهت مهم است که با توسعه الکترونیکی در صنعت بیمه در جلب اعتماد عمومی به عنوان یکی از ثروت‌های توسعه فرهنگ بیمه‌ای گامی اساسی برمی‌داریم. ● کارآفرینی در صنعت بیمه صنعت بیمه در کنار فرصت‌های بالایی که در گسترش کار آفرینی دارد، قادر است فرصت‌های شغلی قابل توجهی را به صورت جانبی خلق کند. یکی از فرصت‌های ممکن در این زمینه، ایجاد و یا توسعه زمینه‌های شناسایی ریسک در کشور می‌باشد. شناسایی ریسک فرصت‌های فراوانی را از صنعت بیمه به خود اختصاص می‌دهد و صنعت را از شناسایی فرصت‌های جدید باز می‌دارد. البته نکته قابل ذکر آن است که اقتصاد نیازمند خلق فرصت‌هایی با بهره‌وری بالا است و از این منظر تربیت نیروی انسانی فعال با کارایی بالا یک دغدغه اصلی است. آموزش نیروی انسانی در صنعت بیمه در کنار توسعه فعالیت‌های آموزشی در این صنعت یک فرصت مغتنم به شمار می‌رود و در عین آن که سرمایه‌های مورد نیاز را در زمینه شناسایی و تخمین ریسک‌های موجود فراهم می‌سازد، زمینه‌های لازم را در زمینه کار آفرینی فراهم می‌کند. این دقیقاً نوعی سرمایه گذاری بلند مدت در صنعت بیمه است که باید مورد توجه خاص صنعت قرار گیرد. البته در حال حاضر با توجه به تلاش پژوهشکده بیمه، بخش قابل توجهی از نیازهای علمی این صنعت برطرف شده، اما همچنان مسایل پژوهشی و اطلاعاتی نیازمند بررسی‌اند.