آخرین خاطره

“شبکه” داستان جذابی دارد که می‌تواند فارغ از ایرادهایی که دارد مخاطب را تا پایان با خود همراه کند و اصلا باعث خستگی تماشاگر نمی‌شود، چرا که اساسا ایرج قادری مقوله جذب تماشاگر و همچنین ایجاد تعلیق‌ها و غافلگیری‌های به موقع را خیلی خوب بلد بود و کم و بیش در فیلم‌هایش به کار می‌برد. فیلم‌ها خوب و بد داشتند اما ایرج قادری در همه فیلم‌ها حرف خودش را زده است و می‌توان گفت تغییر رویه نداده است. مسعود کیمیایی و ایرج قادری را دو کارگردانی می‌شناسم که استاد ساخت فیلم‌های دلی هستند، فیلم‌هایی که سعی می‌کنند مخاطب را از نظراحساسی با فیلم درگیر کنند و دربرخی موارد منطق روایی را فدای آن چیزی می‌کنند که می‌خواهند به وقوع بپیوندد و در پایان یک ترانه هم پخش شود و باقی ماجرا؛ این سبک فیلمسازی را همواره طرفدارهای فیلم‌های دلی می‌پسندند.“شبکه” فیلم آخر ایرج قادری از نظر قصه گویی داستان جذابی را تعریف می‌کند و می‌توان گفت از یکی دو فیلم آخرش فیلم بهتری است. در ابتدای فیلم می‌بینیم که وکیل دادگستری که خود ایرج قادری نقشش را برعهده داشته است، با خودکشی دخترش مواجه می‌شود و به همین دلیل خانه نشین می‌شود وحالا قصه اصلی شروع می‌شود تا بعدا قصه اصلی با ایرج قادری مرتبط شود. وقتی داستان زندگی امیرعلی والا آغاز می‌شود تا لحظه ای که کاربه پخش فیلم خصوصی او در شبکه‌های اینترنتی می‌رسد فیلم خوب پیش می‌رود و معرفی شخصیت‌ها به خوبی انجام می‌شود، اما از آنجا به بعد و با ورود شخصیت‌های جدید کمی سردرگمی در فیلم ایجاد می‌شود، درحالی که اینها هیچیک کمکی به پیشبرد روند قصه نمی‌کنند و همگی افراد رها شده‌ای هستند که بود و نبودشان خیلی فرق نمی‌کند ازجمله شخصیت‌های اکبرعبدی و میرطاهرمظلومی. در”شبکه”همانند اکثرفیلم‌های دلی با مقوله شخصیت‌پردازی مواجه نیستیم وبیشتر قصه ای قراربوده تعریف شود که از جمله دغدغه‌های کارگردان بوده و قادری در پرداخت به این سوژه تا حدودی هم موفق است. در فصل دادگاه تعلیق‌های کارگردان به خوبی به چشم می‌آید و فیلمنامه نیزغافلگیری‌های زیادی دارد که این فصل را اگربخواهیم با معیارهای نقد رایج امروزی بررسی کنیم قطعا ایرادات منطقی خواهیم دید، اما همانطورکه گفتیم چنین مسائلی فدای این شده است تا اتفاقاتی که کارگردان دوست دارد، رخ بدهد و مانند چند فیلم آخرش خودش نقش قهرمان قصه را بازی کند. چرا که اکثریت اتفاقات سکانس دادگاه و رمزگشایی ماجرا با وجود غافلگیری‌های بسیارش ازیک جایی ازفیلم بیرون می‌زند واصلا قابل باورنیست که این همه اتفاق درشب حادثه رخ داده باشد و آقای وکیل که خانه نشین بوده است به طورکاملا اتفاقی ۳و۴ بارمچ متهمین را بازمی‌کند وخیلی اتفاقی برخی حوادث را دیده است! قهرمانی که دقیقا با روزهای آخرعمر ایرج قادری مطابقت دارد و بسیاراز روزگارخسته است گویی اینکه می‌داند شبکه آخرین فیلم او خواهد بود...چیزی که در پایان می‌توان حدس زد این است که علت خودکشی دختر ایرج قادری هم داستان اصلی فیلم و پخش کنندگان فیلم‌های خصوصی دراینترنت هستند که همین کار را درقصه اصلی با امیرعلی والا می‌کنند و شخصیت نیما شاهرخ شاهی این اعمال رو انجام می‌دهد. در”شبکه” متاسفانه با بازی‌های خوبی مواجه نیستیم و برخی از بازی‌ها که بسیار تصنعی و ضعیف هستند و در واقع فقط خود ایرج قادری بسیارخوب و مسلط بازی کرده است. اما ایرج قادری با همه اینها موفق می‌شود با توجه به سبک فیلمسازی خودش میزانسن‌های بسیار خوبی پیاده کند و از فیلمبرداری خوب فرج حیدری هم کمک بسیاری گرفته است. نکته بسیار خوب شبکه هم موسیقی بسیار خوب ستار اورکی است که به تمام نماهای فیلم می‌آید و از نکات مثبت فیلم است. در پایان فیلم ایرج قادری خسته ترازهمیشه است و این بارقهرمان همیشگی قصه‌ها با حالی خراب از قصه خارج می‌شود و به سمت زندگی ابدی می‌رود.