امدادگر ماهر با تأمين نيازهاى حياتى مصدوم مى‌تواند جان او را نجات دهد. اين نيازهاى حياتى عبارتند از:


۱. باز بودن راه تنفس

۲. تنفس به اندازهٔ کافى

۳. گردش خون مناسب


براى آنکه زندگى ادامه پيدا کند شخص بايد قادر باشد که اکسيژن را به شش‌هاى خود برساند. اکسيژن به‌نوبهٔ خود به‌وسيلهٔ خون در سراسر بدن توزيع مى‌شود. اگرچه امکان دارد بعضى از اعضاء بدن بدون اکسيژن مدتى به حيات خود ادامه دهند اما برخى ديگر از اعضاء به‌سرعت تحت تأثير کمبود اکسيژن قرار مى‌گيرند - به‌عنوان مثال سلول‌هاى حياتى در مغز تنها مى‌توانند سه دقيقه بدون اکسيژن دوام بياورند. سه موقعيت اورژانس که فرد به‌علت فقدان نيازهاى حياتى در معرض خطر مرگ قرار مى‌گيرد در زير ذکر شده است (ترتيب اهميت ممکن است نسبت به موقعيت فرق کند.)


۱. فقدان تنفس و (يا) فقدان ضربان قلب

۲. خونريزى شديد

۳. حالت بيهوشى که احتمالاً منجر به بسته شدن راه تنفس و در نهايت عدم تنفس مى‌شود.


تکنيک‌هائى که در اين مبحث شرح داده مى‌شوند عبارتند از:


- روش‌هائى در مورد راه تنفس :

باز کردن راه تنفس باعث مى‌شود که هواى تازه بدون برخورد با مانع به شش‌ها برسد. وضعيت بهبود کمک مى‌کند تا راه تنفس باز بماند و به اين ترتيب مانع از آن مى‌شود که فرد بيهوش‌شده دچار خفگى شود.



- روش‌هائى در مورد تنفس :

تنفس مصنوعى هوا را به شش‌هاى مصدومى که تنفس آن قطع شده است مى‌رساند.



- روش‌هائى در مورد گردش خون:

واردآوردن فشار خارجى روى قفسه سينه (کمپرس قلب) باعث مى‌شود که خون از طريق شريان‌ها (سرخرگ‌ها) به اندام‌هاى حياتى پمپ شود - فشار لازم به آنها برسد.



کنترل خونريزى شديد باعث جلوگيرى (يا به حداقل رساندن) خونريزى مى‌شود به‌طورى که گردش خون مصدوم حفظ مى‌شود. نکته مهم اين است که بايد اين تکنيک‌ها را تحت نظر متخصص تمرين کنيد چرا که توضيحات تئورى نمى‌تواند جايگزين معلومات و تجربيات عملى بشود.



شما براى آنکه بتوانيد اين تکنيک‌هاى خاص را به‌کار ببريد بايد قبلاً در مورد عمل تنفس و گردش خون اطلاعاتى داشته باشيد.