استاد مطالعات روسیه شناسی دانشکده مطالعات جهان دانشگاه تهران با اشاره به اینکه حافظ شاخصه هویت ایرانی است، گفت: حافظ یک دنیا معنی را در دیوان خود نهفته دارد که می‎توان آنها را استخراج و تبدیل به آموزه‏های اخلاقی کرد.

دکتر بهرام امیر احمدیان درگفتگو با خبرنگار مهر در مورد وجود معارف فلسفی، عرفانی و دینی در اشعار حافظ اظهار داشت: بنظر می‎رسد در اشعار حافظ یک نوع پختگی است و با عرفانی صحبت می‎کند که نشاندهنده عمق مطالعات حافظ است.

بر اساس بررسیها، گفته می‌شود حافظ حدود پنجاه اثر عرفانی و ادبی پیش از خود را مطالعه کرده و برآنها آگاهی داشته است .

وی افزود: در حقیقت دیوان حافظ مجموعه‏ای از همه عناصر است که در این کتابها موجود بوده و اینها را وی در اشعار خود گنجانده است.

استاد مطالعات روسیه شناسی دانشکده مطالعات جهان دانشگاه تهران در مورد این سخن که حافظ، حافظه ماست نیز اظهار داشت: می توان گفت حافظ شاخصه هویت ایرانی است برای اینکه با عمق نگاه فلسفی خود به جهان و عرفانی که در اشعارش نهفته و زیبایی کلامی که دارد او را از همه جهت برجسته کرده و می‎شود گفت عصاره فرهنگ و تمدن ایرانی است.

این محقق و پژوهشگر حوزه علوم سیاسی تصریح کرد: شاید بتوان گفت حافظ در عصر خود غزل را ختم کرده است خاتم الشعرای ایرانی است که در غرلسرایی کسی به پای وی نخواهند رسید.

از این منظر حافظ یگانه وجودی است که همه این حسنها را در خود دارد ، زیبایی و عرفان و همه آنچه که در فرهنگ و تمدن ایرانی است در غزلهای حافظ نهفته دارد.

امیر احمدیان در مورد رابطه حافظ و بحرانهای پیش رو هم گفت: آنچه حافظ در اشعار خود گفته نتیجه زندگی پرفراز و نشیب خود است، اشعار حافظ سرشار از پند و امثال و حکم است چنانچه می توان گفت آیات قرآنی را در اشعار حافظ می‏توانیم بخوانیم برای مثال "دنیا مزرعه آخرت است" حافظ اینرا به زیبایی بیان می‏کند.

امیر احمدیان یادآورشد: حافظ یک دنیا معنی را در دیوان خود نهفته دارد و می‎توان آنها را استخراج و تبدیل به آموزه‏های اخلاقی کرد زیرا حافظ ، حافظ قرآن بوده و آشنایی وی با فرهنگ و تمدن اسلامی است که عامل خلق اشعار زیبا شده است و می‏تواند همیشه برای ما قابل استفاده باشند به شرط اینکه کاربردی به اشعار او نگاه و آنها را برای دانش آموزان آموزه کنیم و یاد بدهیم .

این محقق و پژوهشگر حوزه آسیای مرکزی و قفقاز گفت: در آسیای مرکزی آنقدر به حافظ عشق می‎ورزند که او را حضرت حافظ خطاب و با وضو دیوان حافظ را باز می‎کنند .