«كتاب من و دیگری» ترجمه‌ و تألیف احمد اخوت منتشر شد. این اثر سه فصل عمده با این عنون‌ها دارد: «ساحت‌های من و دیگری»، «آیا نویسنده وجود دارد؟» و «چه كسی شكسپیر را نوشت؟».

به گفته‌ی اخوت، فصل اول این كتاب درون‌مایه‌ای دارد كه در آن، یك «من» و یك «دیگری» است كه پشت سر این «من» قرار دارد. در این فصل، زندگی‌نامه‌ی خودنوشت گرترود استاین از چشم آلیس بی‌تكلاس، و پنج برادارن رومن گاری و درواقع، «من»‌هایی كه این نویسنده در آثارش استفاده كرده، مورد بحث قرار گرفته است. در همین فصل در مطلبی، درباره‌ی همانندی‌های ناخواسته‌ی آدم‌هایی كه هم‌اسم هستند؛ ولی هیچ ربطی به هم ندارند، بحث شده و در مقاله‌ای دیگر، زندگی‌نامه‌ی خودنوشت در قالب داستان بررسی شده و به رمان «حباب شیشه»ی سیلویا پلات اشاره شده است. همچنین امضاهای شكسپیر، مطلب دیگر این بخش است.

در فصل دوم این كتاب با عنوان «آیا نویسنده وجود دارد؟»، پنج مقاله آمده است كه یكی از مقالات درباره‌ی «افسون؛ جزیی در «دن‌ كیشوت»» است.

در فصل سوم با عنوان «چه كسی شكسپیر را نوشت؟»، سه مقاله ارائه شده، كه این قسمت گذاری بین آدم‌های مختلف است كه تا كنون در قالب شكسپیر ظاهر شده‌اند.

به گفته‌ی اخوت، تا كنون حدود ۵۳ نفر ادعا كرده‌اند كه آثار شكسپیر را نوشته‌اند، كه این فصل گذری بر این آدم‌ها دارد.

«كتاب من و دیگری» به تازگی در ۲۰۵ صفحه از سوی نشر جهان كتاب منتشر شده است.

همچنین مجموعه‌ی داستان «این یازده تا» شامل ۱۱ داستان كوتاه ویلیام فاكنر، اثر دیگر اخوت است كه منتشر خواهد شد.

او كه گزینش این آثار را برعهده داشته است، گفت: این داستان‌ها تاكنون به فارسی منتشر نشده‌ و از هفت ماه پیش در انتظار دریافت مجوز انتشارند.

ترجمه‌ی دیگر اخوت كه با انتخاب او همراه بوده، كتاب «صدای سوم» است كه شامل ۱۵داستان از داستان‌نویسان نسل سوم آمریكاست و بخش عمده‌ی كتاب، داستان‌های افرادی است كه به مكتب احیا معتقد بوده‌اند.

این اثر نیز به گفته‌ی مترجم، از هفت ماه پیش درانتظار دریافت مجوز انتشار است.

احمد اخوت متولد سال ۱۳۳۰ است و از جمله آثارش، «كار نویسنده»، گزیده‌ای از مصاحبه‌های پاریس ریویو با ۱۰ نویسنده، «اسب‌های خالدار» ویلیام فاكنر، «قصیده‌ی كافه‌ی غم» از كارسون مك‌كولرز، «آوارگان» اوكانر، «پروست و من»، و در بخش تألیف، «دستور زبان داستان»، «نشانه‌شناسی مطایبه» و «برادران جمالزاده» هستند.