شاید وقتی فرهاد رهبر رئیس دانشگاه تهران در روزهای اخیر سخن از یکسان سازی لباس دانشجوهای دانشگاه تهران به میان آورد، نمی دانست این گفته اش درصدر اخبار روزنامه ها قرار می گیرد. این اتفاق در حالی رخ داد که فرهاد رهبر روز چهارشنبه در نشست پرسش و پاسخ با دانشجویان در تالار فردوسی دانشگاه تهران از آمادگی دانشگاه برای به کارگیری لباس فرم برای دانشجویان خبر داد. اما برخی از فعالان دانشجویی دانشگاه تهران اظهارنظر فرهاد رهبر را بیشتر شبیه شوخی می دانند. فرید هاشمی عضو دفتر تحکیم وحدت ماجرا را اینگونه روایت می کند: «طیف های فکری منتقد دانشجویی اجازه نداشته اند پرسش های خود را با رئیس دانشگاه مطرح کنند. تنها کسانی می توانند پیش او بروند که افکار یکسان و حمایتی دارند.»

او انتقادهای مطرح شده از نحوه پوشش برخی دانشجویان به ویژه دانشجویان دانشکده هنر را از جانب همین طیف فکری می داند که واکنش فرهاد رهبر و در پی آن پیشنهاد پوشش یکسان دانشجویان را موجب شده است. هاشمی می افزاید: «مگر اینجا دبستان است. به نظر، آقای رهبر می خواهد الگوی کره شمالی را در دانشگاه تهران پیاده کند. او می خواهد استانداردسازی و همسان سازی لباس ها به همسان سازی فکری دانشجوها منتج شود. اما نمی داند که چنین چیزی به هیچ وجه امکان پذیر نیست و با مقاومت جدی دانشجوها روبه رو خواهد شد. این طرح از همین حالا شکست خورده است.» اما فاطمه آجرلو که در مجلس جزء نمایندگان حامی سیاست های دولت محسوب می شود نیز با این طرح مخالف است و انتقاد خود را این چنین مطرح می کند: «بعید می دانم آقای رهبر چنین حرفی زده باشند. باید از ایشان بپرسم که چه ضرورتی باعث شده چنین طرحی پیشنهاد شود. آیا ایشان به عنوان رئیس دانشگاه تهران تدبیری برای این پیشنهاد اندیشیده اند. واقعاً نمی دانم چه بگویم.»

آجرلو البته نفس طرح را مناسب می داند ولی اجرای آن را منوط به برخی شرایط می داند: «تجربه دبستان نشان داده که این پیشنهاد به سختی اجرا می شود، پس باید پارچه مناسب و خیاط ماهر تدارک دیده شود. اما باز هم شدنی نیست.» آجرلو ادامه می دهد: «دانشجو یعنی کسی که به بالندگی فکری رسیده و چارچوب های دانشگاه را می شناسد. بنابراین باید به دانشجو چارچوب ها را بیشتر توضیح داد و توجیه کرد نه اینکه به اجبار لباسی بر تن آنان کرد. این کار در شأن دانشجو نیست.»

این نماینده اصولگرای مجلس فهم دانشجویان را بالاتر از این می داند که پیشنهادی مثل همان سازی لباس های دانشجویان توسط رئیس بزرگ ترین دانشگاه ایران مطرح شود.

حبیب فرخزادی، عضو شورای عمومی دفتر تحکیم وحدت و دانشجوی دانشگاه تهران، یکی دیگر از منتقدان این پیشنهاد است: «معمولاً چنین پیشنهادهایی از سوی فرهاد رهبر مطرح می شود ولی بیشتر شبیه شوخی هستند و قطعاً عملی نخواهد شد.»

او استدلال خود را نیز عنوان می کند: «طیف های فکری مختلفی در دانشگاه از سراسر کشور وجود دارد. مگر می شود همه آنها را به یک شکل درآورد. »

تلاش خبرنگار «سرمایه» برای برقراری ارتباط با مسوولان دانشگاه تهران و وزارت علوم به نتیجه نمی رسد اما با هر کدام از دانشجویان دانشگاه تهران که حرف می زنیم اعتراض خود را اعلام می کنند. ناهید پورعیسی یکی از همین دانشجوهاست. او عضو انجمن دموکراسی خواه دانشگاه تهران است و می گوید: «این تصمیم هم مثل دور کردن خوابگاه ها از فضای دانشگاه است؛ تصمیمی برای امنیتی کردن محیط دانشگاه.»

پورعیسی اضافه می کند: «اگر این طرح اجرا شود هر دانشجو که از دیگر دانشگاه ها برای حضور در همایشی به دانشگاه تهران می آید شناسایی می شود و اینگونه، همبستگی دانشجویان از بین می رود.»

او دلیل دیگر برای اجرا نشدن این طرح را تنوع قومیتی دانشجوها می داند: «دانشجوها به ویژه دخترها از قومیت های متفاوتی هستند و لباس های متفاوتی می پوشند و همین عامل باعث تعامل بیشتر دانشجوها می شود چون همین جذابیت هاست که دانشجویان را به سمت همدیگر سوق می دهد.»

او در آخر می گوید: «این طرح بسیار ناعادلانه است و ناقض منطقی عدالت شعار دولت نهم، است.»

ایمان پاکنهاد