عباس شاپوری برای علاقه مندان ترانه و تصنیف دهه های آغازین رادیو ایران نامی آشنا بود. این آهنگساز و نوازنده ویولن سال ۱۳۰۲ در خیابان صفی علی شاه تهران به دنیا آمد. پدرش از دوستداران موسیقی ایران بود و منزلش محل رفت و آمد بزرگانی چون ابوالحسن صبا، كلنل وزیری، مرتضی محجوبی و... بود. ذوق هنری شاپوری خرد سال در چنین محفلی بارور شد به گونه ای كه آموختن موسیقی را نزد استادانی چون اسماعیل زرین فر، حسین یاحقی، حسین هنگ آفرین و ابوالحسن صبا آغاز كرد. همدوره های او در این زمان هنرمندانی چون علی تجریدی، حبیب الله بدیعی، محمد بهار لو و... بودند.«آه دل» اولین تصنیفی بود كه با صدای استاد قوامی بر روی شعری از مهدی سهیلی ساخته شد این هنرمند از سال ۱۳۲۱ همكاری خود را با رادیو ایران آغاز كرد و از آن سال به بعد آهنگ های زیادی برای خوانندگان مطرح آن روزگار همچون روح بخش، ناصر مسعودی، حسین قوامی و همسرش زنده یاد بانو پوران شاپوری ساخت كه ازجمله آنها می توان بر تك درخت، نیلوفر، شانه، راز اشك، خطا رفته و ده ها قطعه دیگر اشاره كرد.زنده یاد عباس شاپوری در سال های همكاری اش با رادیو مسئولیت هایی در برنامه های مختلف رادیو ازجمله گل ها به عهده داشت. همچنین رهبری اركستر شماره ۴ رادیو را تا سال ها عهده دار بود.شاپوری سال های بعد از انقلاب به ساختن ساز ویولن مشغول بود. این هنرمند فقید پس از سال ها انزوا و گوشه نشینی بعدازظهر پنجشنبه پس از یك دوره طولانی بیماری درگذشت. قرار است پیكر این هنرمند فقید با حضور هنرمندانی چون انوشیروان روحانی و... شنبه ساعت ۹ صبح در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاك سپرده شود.