رقیبان منتقد روحانی در یک سال گذشته چه کردند؟

انتخابات ریاست جمهوری,مناظره انتخابات دوازدهم ریاست جمهوری,مصطفی هاشمی طبا,حسن روحانی,مصطفی میرسلیم,انتخابات ریاست جمهوری دوازدهم,محمد باقر قالیباف,سیدابراهیم رئیسی

حسن روحانی 365 روز اول پس از انتخاب مجدد خود به عنوان رییس‌جمهور ایران را با هر سختی‌ای که بود از سر گذراند؛ روزهای پساانتخاباتی که با شکایت ابراهیم رییسی به شورای نگهبان از نحوه برگزاری انتخابات شروع شده بود؛ در دنباله راه با سخنرانی‌های انتقادی او و همچنین یار مناظراتی‎اش محمد باقر قالیباف ادامه یافت تا او چهار ساله دوم کشورداری را به نوعی متفاوت‎تر از دوره اول تجربه کند.

رضوانه رضایی‎پور: ابراهیم رییسی، محمدباقر قالیباف، مصطفی میرسلیم و مصطفی هاشمی‎طبا از جمله نفراتی بودند که تقابل شان با حسن روحانی در کارزار انتخابات دیدنی بود. مناظراتی که در سه نوبت برگزار می شد، گویی از آنان مبارزانی ساخته بود که هر یک بدنبال خواباندن مچ مبارز دیگر بودند. 

تولیت آستان و تریبون‎هایی که برای انتقاد از دولت برپاست
فردای 29 اردیبهشت ماه سال 96 که حسن روحانی یکبار دیگر به عنوان سکاندار مدیریت اجرایی کشور انتخاب شد، می شد حدس زد که چه اتفاقاتی برای او بخصوص از سوی جریان بازنده انتخابات در راه است.
ابراهیم رییسی، تولیت آستان قدس رضوی و رقیب سرسخت حسن روحانی در انتخابات ریاست جمهوری دوازدهم، از جمله کاندیداهایی بود که خیلی بدش نمی آمد همچون روزهای تبلیغات انتخاباتی لباس رزم بر تن کند. او هنوز هم هرجا که فرصت را مناسب ببیند می تواند هرچه را که در طول مناظرات از یاد برده برای جبران بکار ببندد. رییسی گرچه تنها پس از 6 ساعت از اعلام نتیجه انتخابات، برای حسن روحانی آرزوی موفقیت کرد اما همین چند روز پیش بود که طرح اخذ مالیات از آستان قدس رضوی را بهانه کرد و گفت «خدا نگذرد از آن کسی که ‌شبهه مالیات آستان قدس ‌را در ذهن‌ها ایجاد کرد». (اینجا)

اما ابراهیم رییسی هرچند هم نخواهد بطور مستقیم دولتمردان را آماج طعنه و کنایات خود قرار دهد، غیرمستقیم مسائلی را مطرح می کند که کمتر کسی در اینکه مخاطب سخنانش، دولت است، به خود شک راه می دهد. ماجرای غم انگیز غزه در روز انتقال سفارت امریکا به بیت المقدس از دیگر شانس های او برای اظهارنظر درباره اقدامات دولت تدبیر و امید بود. او به کنایه به مذاکراتی که برای حل مشکلات هسته ای انجام شد اشاره کرد و گفت: میزهای مذاکره تاکنون هیچ کاری از پیش نبرده‌اند. (اینجا)

اظهارات تهدیدگونه به رییس و معاون اولش!
هرچند بیان این انتقادات به گونه ای غیرمستقیم بود، اما در واقع ابراهیم رییسی در جایی دیگر با زبانی تهدید گونه از رقبای انتخاباتی خود سخن گفت. او که در تمام روزهای انتخابات سال گذشته از سوی اصولگرایان «برنده اخلاقی مناظرات» نام گرفته بود چون در برابر هجمه هایی که به سوابق قضایی او وارد شد، سکوت اختیار می کرد. اما خیلی بی میل نبود که گاهی از روحانی و جهانگیری بگوید. کما اینکه ماهها بعد فیلمی از او منتشر شد که در آن عنوان کرد: «لابد می دانید که من مسئولیت هایی داشتم که اطلاعات شخصی از افراد زیاد دارم؛ منجمله آقای روحانی و آقای جهانگیری؛ همان موقع هم در ذهنم بود»! او البته با اعتقاد بر اینکه این رای ها گرفتن ندارد، هیچکدام از این اطلاعات را مطرح نکرد تا تنها در همان قالب تهدید باقی بماند. (اینجا)

وعده‌های سرقت شده رییسی

داستان انتقادات تولیت آستان قدس رضوی که پس از انتخابات فرصت کرده بود پاسخگوی حملات به خود شود، با برخی از اقدامات دولت جان تازه ای به خود گرفت. او که خود را مبدع وعده ایجاد یک میلیون شغل و سه برابر کردن یارانه مستمندان می دانست، اقدامات دولت در این زمینه را برنتافت و بر طبل انتقادات خود محکم تر کوبید. «اما چه می‌شود که در ایام منتهی به انتخابات ناگهان مستمری مددجویان افزایش قابل توجه پیدا می‌کند، سایت کارورزی راه می‌افتد، برای وصل یارانه افرادی که یارانه‌شان را قطع کرده بودند، پیامک و حرکت تبلیغاتی می‌زنند، وعده یک میلیون شغل در سال را که ما داده بودیم، اول مسخره می‌کنند اما سخنگوی دولت را پشت تریبون می‌فرستند تا بگوید سالی ۹۵۵ هزار شغل ایجاد می‌کنیم، وعده افزایش ۳ برابری یارانه ضعیفان را که ما داده بودیم، اول هجو می‌کنند بعد خودشان می‌گویند حتی تا ۵ برابر امکان افزایش وجود دارد؟ البته الان شنیده می‌شود که بعد از انتخابات دارند زیر برخی از همان وعده‌ها می‌زنند. مثلاً همان یارانه را که به قطع‌شده‌ها پیامک داده بودند، می‌خواهیم وصل کنیم، الان پیامک داده‌اند که نه، باید بررسی کنیم!»
او همچنین عنوان کرد: رقیب، با مجموعه تبلیغات تخریبی بی سابقه ای، چنان فضای رعب و ترس‌آلودی ایجاد کرد که صدای ما به بخشی از جامعه نرسید. به نظر شما سخیف‌تر و خنده‌دارتر از این ادعا وجود دارد که می‌گفتند اگر فلانی بیاید در خیابانها و پیاده روها دیوار می‌ کشد؟ (اینجا)

فضای توییتر هم برای ابراهیم رییسی اتفاق مبارکی بود تا انتقادات خود در عرصه دیپلماسی را در رسانه ای فیلترشده مطرح کند. او عنوان می کند: ‏«دیپلماسی خارجی باید در جهت رونق اقتصاد کشور باشد، این دیپلماسی باید برای تولیدات داخلی، بازار عرضه در عرصه بین المللی بیابد. فساد اقتصادی موجب سلب امنیت از کار و سرمایه و مانع ورود سرمایه‌ گذاران و رشد اقتصادی است. حمایت از بخش خصوصی به سخنرانی نیست! حمایت حقوقی، قانونی و اقتصادی لازم است». (اینجا)

دو مصطفایی که خیلی اهل نبرد نبودند و نیستند

در دوازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری ایران، تنها حضور رییسی و قالیباف در برابر روحانی و جهانگیری تنور انتخابات را داغ کرد. دو کاندیدای دیگر این انتخابات هرچند انتقاداتی را به دولت یازدهم وارد می دانستند اما باز هم جانب انصاف را در برابر رییس جمهوری و معاون اولش رعایت می کردند.
مصطفی هاشمی طبا بیش از آنکه رقیب باشد رفیق بود. او که خودش گفته بود به روحانی رای می‎دهد، با پیروزی روحانی در بیانیه ای اعلام کرد که ملت با این انتخاب بلوغ خود را نشان داد. قطعا از رقیبی در این سطح نمی توان انتظار داشت که بخواهد زحمتی را به کابینه دوازدهم تحمیل کند اما با این حال نمی شد از انتقاداتی که حتی حامیان پر و پا قرص روحانی به عملکرد او داشتند نیز گذشت. او گرچه الان هم انتقاداتی به وضعیت اقتصادی کشور دارد اما با اینحال خیلی اهل مصاحبه های جنجالی نیست که از دل آن تخریب دولتمردان بیرون بیاید.

مصطفی میرسلیم هم همچون هاشمی طبا رویکرد نسبتا آرامی در مقابل دولت دارد. او که حزب ریشه دار موتلفه را در انتخابات نمایندگی می کرد، هرچند گاهی انتقاداتی را نسبت به عملکرد دولت یازدهم بیان می‎کند اما باز هم قابل مقایسه با دو کاندیدای دیگر اصولگرا نبود.

شهردار تهران که بجای دولت به میدان جنگ با اصولگرایان رفت
محمدباقر قالیباف هم برای حسن روحانی بیش از سایر کاندیداها از خود خاطره برجای گذاشت. جدل‌های او با اسحاق جهانگیری و با شدت کمتر از آن با حسن روحانی و بکاربستن برچسب‎هایی همچون «زالو صفت» و «چهار درصدی ها» برای حامیان رییس دولت مستقر انتظارات از شهردار سابق تهران را تا آنجا بالا برد که از او منتقدی تمام عیار برای روزهای پسا انتخابات بسازد. قالیباف اگرچه عطای ریاست جمهوری را چند روز پیش از برگزاری انتخابات به لقایش بخشید اما برای روزهای بعد از انتخابات نیز همچنان در جایگاه یک منتقد باقی ماند. البته نباید از این واقعیت گذشت که او نسبت به قبل کم فروغ تر شده و پس از رانده شدن از «بهشت»، کمتر در مجامع عمومی حاضر می شود تا فرصت انتقاد را بدست آورد. با این حال شهردار سابق تهران، چند باری انتقاداتی را نسبت به نحوه مدیریت کشور بیان کرد.
او همین روزها که جمنا را به باد انتقاد می گیرد کنایه هایی را هم به دولتمردان و نحوه اداره کشور می زند. «مشکل ما پول، بحران آب و ریزگردها نیست بلکه بزرگترین مشکل که کشور ما رابه این عرصه رسانده است بحران مدیریتی و عدم پاسخ گویی نسبت به تعهدات و وظیفه است.» (اینجا)

او در سخنانی شبیه به رئیسی هم در موضوع اشتغالزایی دولت گفت: دغدغه مردم در زمان انتخابات گرانی و بیکاری بود. من در این زمینه تجربه و مطالعه‌ای داشتم. درست است که بعضی از رقبای انتخاباتی گفتند یا معنای شغل را نمی دانند یا معنای یک میلیون را؛ اما بعد از انتخابات خودشان همین یک میلیون شغل را مطرح کردند، هر چند که توان این تولید را ندارند؛ می‌خواهند با این کار رفتار سیاسی کنند. شهردار سابق تهران در تازه‎ترین موضع‎گیری‎اش نیز گفته است «این روزها کار اقتصادی نمی‌کنم، با ایجاد شغل، صادرات می‌کنم». (اینجا) البته این گفته وی با کنایه‎هایی در فضای مجازی روبرو شد که «این اشتغالزایی را با همان 28 میلیون تومانی که در ایام انتخاباتی اعلام کردی در حسابت است (اینجا)، ایجاد کرده ای؟»
اگرچه قالیباف را هم باید در زمره کاندیداهایی قرار داد که همچنان تب انتقام گیری شان بالاست اما او نسبت به ابراهیم رییسی چندان بنای خود را بر ادامه شیوه انتقاد از دولت نگذاشته است. ضعف مدیریت در کشور تنها چماقی است که او در دست گرفته تا در روزهایی که به بزرگان اصولگرا می پرد، اندکی هم دولت را مورد عنایت قرار دهد.

27215

کد N1885638