آخرین خواسته مادر قاتل آتنا | مادر اسماعیل رنگرز: از مردم شهر خجالت می کشم

آتنا, آتنا اصلانی, قتل آتنا, مرگ آتنا, ماجرای آتنا, قتل اتنا, قاتل آتنا, قاتل آتنا اصلانی, قتل دختر پارس آبادی, اعدام قاتل آتنا, اعدام اسماعیل رنگرز, اسماعیل رنگرز قاتل آتنا, اسماعیل جعفرزاده, جنایت در پارس آباد, قتل در پارس آباد, دختر پارس آبادی, داعش, قاتل آتنا اعدام, مادر قاتل آتنا, عکس مادر قاتل آتنا, مادر اسماعیل رنگرز, خانواده قاتل آتنا,

آخرین خواسته مادر قاتل آتنا این است که برای آخرین بار پسرش را ببیند و از او این سوال را بپرسد: «لحظه‌ای که این فاجعه را به بار می‌آورد به من، همسرش و فرزندانش فکر نکرد؟» مادر اسماعیل رنگرز که زنی مومن و درستکار است، حالا می داند که پسرش قاتل پارس آباد و منفور مردم است...

بیشتر بخوانید: خانواده قاتل آتنا: اعدامش کنید
بیشتر ببینید: فیلم قاتل آتنا .
اسم آتنا که می‌آید، همه یاد مادرش می‌افتیم، مادری که داغ بزرگی در دل دارد. این وسط اما مادر دیگری هم در شهر پارس‌آباد زندگی می‌کند که گرچه رنج‌هایش این روزها از جنس رنج مادر آتنا نیست، اما آنچه که از دلش می‌گذرد، کم از داغ مادر آتنا ندارد. او مادر اسماعیل، قاتل آتناست.
شهر آتنا
اما در کوچه پس کوچه‌های این شهر که حالا به شهر آتنا معروف شده پشت تمام نگاه‌های سنگین این مردم پدر و مادر پیری زندگی می‌کنند که بیش از اینکه قاتل بودن فرزند‌شان آنها را داغدار کرده باشد سیاه‌پوش مرگ آتنا اصلانی هستند.
مادر اسماعیل (قاتل)  می‌گوید: الان نزدیک 15 روز است که از خانه خارج نشدم از مردم این شهر خجالت می‌کشم، نمی‌توانم حتی برای خرید یک نان از خانه خارج شوم.
او صاحب هشت پسر و یک دختر است که به گفته خودش پس از وقوع این حادثه و انتشار اخبار در شهر، پسرانش هر یک به شهری سفر کرده و پارس آباد را ترک کرده‌اند به طوری که از آنها خبری ندارد و تنها دخترش نیز با شنیدن خبر این قتل به قدری شوکه شده که دیگر نمی‌تواند صحبت کند.
این‌ها را می‌گوید و چادرش را بر سرش می‌کشد تا متوجه نگاه همسایه‌ها نشود. گریه امانش را بریده طوری که اشک‌ها اجازه نمی‌دهند که حرف‌هایش را تمام کند. همسایه‌ها نیز از در و پنجره‌های نیمه باز به او خیره شده‌اند. برخی زیر لب می‌گفتند این مادر قاتل آتنا است و او را با انگشت نشان می‌دادند، برخی هم با گفتن کلماتی مانند بیچاره، بنده ‌خدا و ... سعی داشتند با او هم‌دردی کنند.
خشم همسایه‌ها
مادر اسماعیل در حالی که به دیوار خانه همسایه تکیه کرده بود صحبت می‌کرد که در همین حین خانم همسایه او را صدا کرد و از او خواست که از جلوی در آنها کمی آن طرف‌تر برود برای همین مادر اسماعیل رنگ‌رز از ما خواست تا به داخل منزلش برویم که کمی از نگاه‌ها و حرف‌های مردم آرام بگیرد.
وقتی صحبت از روز حادثه می‌شود، می‌گوید: ای کاش لحظه‌ای که پسرم دستانش را جلوی دهان آتنا گذاشته بود، خودش جان می‌داد و می‌مرد. من شرمنده خانواده که نه، شرمنده شهر و شرمنده یک کشور شده‌ام.
او می‌گوید: عروسم به تازگی فارغ شده، او مستاجر اسماعیل بود که بعد از حادثه از ترس نگاه‌های مردم شبانه اسباب‌کشی می‌کند و به منزل من می‌آید من هم شرایط مالی خوبی ندارم و حالا با عروسم در یک خانه زندگی می‌کنم.
پدرش هنوز خبر ندارد
مادر اسماعیل ادامه می‌دهد: دلم می‌خواهد به منزل آتنا بروم و برایش گریه کنم، اما نمی‌دانم آنها با من چه برخوردی می‌کنند. همسرم هم گوش‌هایش سنگین است و حال خوشی ندارد. از این حادثه خبر ندارد و فکر می‌کند که اسماعیل به دلیل مشغله‌های زیاد کاری به ما سر نمی‌زند. برای آتنا و پسرم پنهانی گریه می‌کنم.
وقتی صحبت از ملاقات با پسرش می‌شود، عنوان می‌کند:‌ اگر به ملاقات بروم، می‌خواهم داغی را که پسرم بر دل ما گذاشته را در صورتم ببیند و از او بپرسم لحظه‌ای که این فاجعه را به بار می‌آورد به من، همسرش و فرزندانش فکر نکرد؟ می‌دانم تمام شهر خون‌خواه پسر من شده‌اند و منتظر اعدام پسرم در ملأ عام هستند، برای همین از مسئولان می‌خواهم اجازه دهند دقایقی کوتاه با پسرم دیدار کنم که شاید این دیدار آخرین دیدار ما باشد.او می‌افزاید: بعد از اینکه از ملاقات پسرم بیایم به مردم شهر قول می‌دهم که در خرابه‌های این شهر به عزای پسر بنشینم و مردم می‌توانند با شور و شادی برای مرگ پسرم شیرینی پخش کنند و شادی کنند، با فاجعه‌ای که پسرم به بار آورده همه مرگش را جشن می‌گیرند.
کد N1734411