آسیب ماجراجویی افراطیون به منافع ملی

شیخ نمر باقر النمر

اقلیتی کم شمار، امنیت و منافع ملی کشور را بازیچه ماجراجویی خود کرده‌اند. حمله به سفارت عربستان سعودی در تهران و کنسولگری این کشور در مشهد هیچ منطق عقلانی و قانونی ندارد جز اینکه باورکنیم این گروه در پی ایجاد مساله تازه برای دولت در روابط خارجی هستند.

اقدام دولت سعودی در اعدام جمعی از شهروندان این کشور و به‌ویژه شهادت "شیخ نمر" رهبر شیعیان عربستان، غیر انسانی و محکوم است. در این‌حال حمله مشکوک و غیر قابل دفاع گروهی افراطی به نمایندگی‌‌های این کشور در ایران، نه تنها بر بار محکومیت رژیم سعودی نمی‌افزاید، بلکه توپ را در زمین ایران می‌اندازد که مدعی است؛ حقوق انسانی شهروندان سعودی در زنجیره اعدام‌ مخالفان پایمال شده است. اگر قرار بر محکومیت مدنی رفتار دولت عربستان است که برپایی تظاهرات اعتراضی و در خور شخصیت تاریخی ملت ایران و نیز بیانیه‌های مختلف مقام‌های کشور کفایت می‌کند. اما اگر قرار است این اتفاق بهانه‌ای شود در مصداق کردن اتهامات مخالفان ایران و ایجاد هجمه‌ای تازه علیه کشور، باید رفتار مرتکبان آن را نیت‌خوانی کرد.
هدف افراطیون فلج کردن دولت برآمده از اراده مردم در انتخابات سال 92 است. آنان در این هدف از همه ابزار‌ها بهره‌می‌گیرند؛ حتی اگر منافع ملی و امنیت کشور دچار آسیب شود. حمله به سفارت یک کشور به معنی نقض کنوانسیون‌‌های بین‌المللی است که در آن بر امنیت نمایندگی کشورها تأکید و تصریح شده است. انکار این مهم به معنی بی‌مسئولیتی دولتی است که میزبان نمایندگی کشورهاست. حال در نظر بگیرید ایران در گذر از سال‌های سخت انزوای بین‌المللی، تحریم‌های شکننده، دشمنان ریز و درشت در جامعه بین الملل، قرار است زندگی تازه‌ای را در دوران پسا تحریم آغاز کند. یکی از بهانه‌های ‌جدی مخالفان منطقه‌ای و جامعه جهانی علیه ایران،‌ غیر قابل اعتماد بودن این کشور در انجام تعهدات خود است. از جمله تعهداتی که می‌تواند ورود سرمایه‌های خارجی را در کشور تسهیل کند، توانایی دولت در تأمین امنیت نمایندگان خارجی در داخل کشور است. آیا اتفاق نامیمون شنبه شب گذشته مستمسک لازم را به مخالفان نخواهد داد؟ در این‌حال آیا چنین رفتاری، تلاش دولت را در تحکیم روابط منطقه‌ای دچار اختلال نمی‌کند؟
دولت سعودی از زمان شروع بیداری عربی در سال 2011 تا‌کنون تاکتیک فرار به جلو را در پرهیز از تأثیرات انقلاب ملت‌های عرب دنبال کرده است. دخالت در سرنگونگی دولت منتخب "محمد المرسی" در مصر؛‌ دخالت در سرکوب قیام مردم بحرین، اقدام در سرکوب قیام مردم یمن؛ دخالت در جنگ داخلی سوریه و تلاش برای فرقه‌ای کردن فرایند تحولات خاورمیانه و... .
همه اقدام‌های راهبردی و تاکتیکی سعودی‌ها به این منظور بوده که برای تأخیر در انجام تغییرات اجتناب ناپذیر در ساختار سیاسی کهنه این کشور فرصت بخرد. از سوی دیگر با تنش‌زایی در فضای منطقه و القای ورود به عصر منازعات فرقه‌ای، به انسجام بخشی در درون نظام متزلزل سیاسی خود پرداخته و از حیات خلوت محیط پیرامونی‌اش مراقبت کند. اگرچه دولت ریاض در دستیابی به اهداف یادشده کمترین نتیجه را داشته است، ولی فراموش نباید کردکه نقطه قوت سیاست راهبردی سعودی‌ها خرید زمان است.
نظام سیاسی سعودی در اقدامی نابخردانه و برای فروکاستن از تزلزل‌های درونی، به استفاده از قدرت برهنه سرکوب رو آورده است. همین مهم روزنه لازم را برای تحول خواهان این کشور _ اعم از شیعه و سنی _ فراهم می‌کند تا آرمان‌های خود را در مسیر منطقی و واقعی دنبال کنند. اما وقوع آنچه در شنبه شب برای نمایندگی‌های دولت این کشور در تهران و مشهد رخ داد، باردیگر فرصت را برای سیاست فراربه جلو و فرافکنی سعودی‌ها ایجاد می‌کند تا بهانه‌های تازه‌تری در دشمن تراشی پیدا کنند.
لازم است بر ماجراجویی‌هایی که به منافع کشور آسیب می‌زند مهار زد.

کد N1091931

وبگردی