واشنگتن‌پست: سوال واقع‌گرایان؛ گزینه جایگزین برجام چیست؟

یک روزنامه آمریکایی در مقاله‌ای با اشاره به سیاست‌های واقع‌گرایانه اوباما، رییس جمهور آمریکا در استفاده از قدرت نظامی در سیاست خارجی نوشت: منتقدان واقع‌گرایی و مخالفان توافق نامه هسته‌ای با این پرسش مواجه هستند که گزینه جایگزین چیست؟

به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، در مقاله روزنامه واشنگتن‌پست آمده است: مناظرات و مشاجرات سیاست خارجی به ندرت از منعکس شدن در بحث‌های سیاسی داخلی رهایی می‌یابند و نیز این مناظرات بر مبنای فرضیات ناگفته و تئوری‌های اعلام نشده هستند.

در این مقاله آمده است: این موضوع در کشمکش بر سر توافق نامه هسته‌ای ایران کاملا صدق می‌کند و نیز سیاست‌های بررسی نشده و خام استثنا نقش زیادی را در این زمینه ایفا می‌کنند.

نشانه‌های بسیاری وجود دارد که سناتورهای جمهوری‌خواه جف فلیک و سوزان کولینز ممکن بود در شرایط دیگر می‌خواستند از این توافق‌نامه حمایت کنند. اما این دو سناتور مجبور هستند تا هزینه بسیار زیاد مخالفت با همکاران‌شان در توافق‌نامه هسته‌ای ایران که به عنوان آزمون وفاداری حزب تلقی می‌شود را محاسبه کنند.

هم‌چنین راه تاسف‌انگیز دیگری هم وجود دارد که طی آن بنیامین نتانیاهو نخست‌وزیر اسراییل آن را انتخاب کرده تا رای کنگره را به عنوان مساله له یا علیه اسراییل مطرح کند.

بسیاری از حامیان وفادار اسراییل ممکن است از روند بازرسی‌ها انتقادات مشخصی داشته باشند، اما آن‌ها باور دارند که محدودیت برنامه‌ی هسته‌ای ایران واقعی است.

برای نمونه، سناتور باب کاردین گفته است که مذاکره‌کنندگان ایالات متحده در خط مقدم مذاکرات هسته‌ای سهم بسیاری کسب کرده‌اند.

با این حال فشار بر روی کاردین که هنوز نظر خود را اعلام نکرده و دیگر دموکرات‌های دیگر مبنی بر رد توافق هسته‌ای ایران بی‌شمار است.

رای مثبت کاردین، دموکرات برجسته در کمیته روابط خارجی سنا اقدامی شجاعانه خواهد بود که بر تصمیم همکاران مردد وی تاثیرگذار است.

اوباما، رییس‌جمهور آمریکا و متحدانش کاملا درست می‌گویند که خطرات رد توافق‌نامه هسته‌ای توسط کنگره به مراتب بیش‌تر از مخاطره اجرایی کردن این توافق‌نامه است.

تصور این که ایالات متحده بتواند بازگردد و برای کسب چیزی سختگیرانه‌تر مذاکره کند خنده‌دار است زیرا چون توافق‌نامه هسته‌ای بین ایران وایالات متحده نیست. در این توافق‌نامه کشورهای دیگری نیز درگیر هستند که از آن چه بر روی میز قرار دارد حمایت می‌کنند.

پیشنهاد این که تحریم‌های قدیمی علیه ایران دوباره تمدید شود به این دلیل پوچ و بی معنی است که شریکان ما در صورتی که ایالات متحده آن چه که در حال حاضر توافق شده را کنار بگذارد حرکت خود را ادامه می‌دهند.

چالش اصلی کابینه نسبت به منتقدانش این است که گزینه جایگزین چیست؟ که این پرسشی بدون جواب است. بسیاری از افراد معتقدند که سیاست خارجی اوباما واقع گرایانه است.

به ویژه پس از ماجراجویی‌های ایالات متحده در عراق واقع‌گرایی بهتر از قبل به نظر می‌رسد.

دفاع اصلی از عملکرد اوباما بر این ایده استوار است که به‌رغم برخی اشتباهات، واقع گرایی وی درباره‌ی این که قدرت نظامی چه دستاوردی می‌تواند به ارمغان آورد، سیاست‌های ایالات متحده را درجه‌بندی می‌کند و آن را به سمت حرکت در جهت درست رهنمون می‌کند.

منتقدان واقع‌گرا نیز با سوال مشابهی که مخالفان با آن رو به رو می‌شوند مواجه هستند؛ گزینه جایگزین چیست؟

انتهای پیام

کد N940991

وبگردی