ادامه سکوت «منتقدان خاص» در برابر پیاده روی سال ۲۰۰۹ مقام ایرانی و آمریکایی تا سیتی زن

ایران و آمریکا

ایرنا نوشت:

پیاده روی 15دقیقه ای وزیران خارجه ایران و آمریکا در حاشیه مذاکرات رسمی، «منتقدان خاص» و «همیشه فعال» دولت یازدهم را دست به قلم و رسانه کرد، بی آنکه سکوت چند ساله خود را درباره قدم زدن 45 دقیقه ای مخفی مانده دبیر وقت شورای عالی امنیت ملی با «نیکلاس برنز» معاون وقت وزیر خارجه آمریکا بشکنند.

این منتقدان که کانون انتقادهای خود را به صورت فراگیر متوجه دولت یازدهم کرده اند، همزمان با استفاده از تمامی تریبون های ممکن، موضوع پیاده روی محمدجوادظریف و جان کری در ژنو را در کانون انتقادهای رسانه ای و خطابه ای خود قرار داده اند.

منتقدان خاص، ادعاها و اتهاماتی مانند نادیده گرفته شدن شان جمهوری اسلامی و انجام اقدام خارج از عرف را به مجموعه انتقادهای خود از روند مذاکرات هسته ای گره زده اند در حالیکه رهبر معظم انقلاب اسلامی از راهبرد مذاکراتی جمهوری اسلامی حمایت کرده و تعهد و انقلابی بودن اعضای هیات ایرانی را با توصیف «بچه های انقلاب» یادآور شده اند.

انتقادهای جدید علیه مذاکره کنندگان هسته ای در حالی ادامه دارد و به طرح پرسش از وزیر خارجه توسط چند نماینده منجر شده است که منتقدان خاص دولت یازدهم تاکنون به اقدام غیرمعمول یک مقام ارشد دولت قبل در گام زنی با یک مقام سطح پایین تر آمریکایی در جریان مذاکرات هسته ای هیچ اشاره ای نمی کنند و حتی حاضر نیستند درباره سکوت چندین ساله خود در این زمینه نیز توضیح دهند.

براساس گزارش های تازه انتشار یافته، سعید جلیلی مسوول وقت پرونده هسته ای در جایگاه دبیر شورای عالی امنیت ملی ایران، سال 2009 با نیکلاس بزنز آمریکایی پیاده روی مذاکراتی داشته است.

به گزارش انصاف نیوز، «سال 2009 در حاشیه نشست ایران و 5+1، سعید جلیلی به صورت کاملا اتفاقی و بدون برنامه ریزی قبلی دستگاه دیپلماسی، به پیشنهاد نماینده انگلیسی، در فضای سبز با معاون وزیر خارجه آمریکا به مدت 45 دقیقه قدم زده و گپ می زنند؛ اتفاقی بی نظیر که هیچ گاه از آن عکسی گرفته نشد و درباره جزییات آن هم خبری به رسانه ها درز نکرد.»

بنا به همین گزارش، «جلیلی که مشخص نیست روی چه حسابی تن به این گپ غیر رسمی و هماهنگ نشده می دهد، وقتی پیشنهاد نماینده انگلیس را می شنود، می گوید «نیازی به این کار نیست و نماینده ی آمریکا سخنش را در جمع و دور بعدی نشست مطرح کند».

این بخشی از روایت یک اصولگرا از آن اتفاق است: «پس از او [یعنی نماینده ی انگلیس]، خاویر سولانا می آید و در ضرورت بهره برداری از این فرصت تاریخی سخن می سراید و حتی دست جلیلی را گرفته او را به رفتن برای مذاکره [با برنز] تشویق می کند اما با پاسخ قاطع منفی جلیلی مواجه می شود که به کنایه می گوید ما می خواهیم این فرصت تاریخی را از دست بدهیم. ضمن اینکه سایر اعضای نشست اغیار نیستند و نماینده آمریکا بهتر است در حضور جمع صحبت کند.»

منتقدان خاص در حالی اقدام اخیر ظریف و کری در حاشیه مذاکره علنی، رسمی، برنامه ریزی شده و کاملا شفاف در برابر رسانه ها و افکار عمومی را زیر انتقادها قرار داده اند که هنوز حاضر نیشتند در باره پیاده روی 45 دقیقه ای مسئول وقت مذاکرات با معاون سابق وزارت خارجه آمریکا در سال 2009 اظهار نظر کنند.

همزمان با ادامه سکوت منتقدان خاص از سال 2009 تاکنون و موج انتقادهای روزانه آنان از ظریف برای پیاده روی با کری، گروهی دیگر موضوع گرین کارت یک مقام نهاد ریاست جمهوری را مطرح و اعلام کرده اند که نباید به این افراد مسئولیت مهمی داده شود.

این موضوع در حالی مطرح می شود که نخست باید تفاوت گرین کارت و سیتی زن (شهروند) توضیح داده شود که براساس قوانین و مقررات آمریکا فقط سیتی زن دو تابعیتی است و متعهد به قوانین و منافع ملی این کشور می شود که حمید مولانا مشاور رییس جمهوری سابق از جمله افراد غیرآمریکایی سیتی زن است که باید به گونه رسمی به کتاب مقدس دین خود و پرچم آمریکا سوگند وفاداری به این کشور را ادا کنند و دارنده گرین کارت هم فقط برای ورود به این کشور نیاز به ویزا و مجوز اقامت ندارد و همزمان با برخورداری از برخی تسهیلات، محدودیت های بسیاری نیز دارد.

براساس قوانین آمریکا، گرین کارت براساس تحصیل، تجارت، تولد و ... به افراد داده می شود و دربرگیرنده دو تابعیتی نیست و برخی از هم گروههای منتقدان خاص با سابقه نمایندگی نیز گرین کارت آمریکا را دارند و برای سفرهای خود به این کشور نیز هیچ محدودیتی ندارند ولی باز هم این منتقدان همیشه فعال دولت یازدهم موضوع سیتی زن مشساور رییس جمهوری وقت و گرین کارت های دوستان را با وجود مسئولیت های آنان در کنار جریان مخفی مانده پیاده روی 45 دقیقه ای سال 2009، نادیده می گیرند.

 

45503

کد N695354