۰
"مدارا، میراث ماندلا"

عباس عبدی: نمی‌توان ماندلا را جدا از جامعه دانست

  • ۱۴بازدید
  • ۰ رای
  • ۰ دیدگاه

یک فعال سیاسی با بیان این که کار سیاستمدار کاهش آلام جامعه است، گفت: ماندلا می‌توانست به جای 27 سال 57 سال در زندان مانده و در همان جا نیز جان خود را از دست دهد اما سیاست‌مدار نباید تنها مبارزه کند بلکه نتایج مبارزه نیز بسیار مهم است.

به گزارش خبرنگار سیاسی خارجی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، عباس عبدی در نشست "مدارا، میراث ماندلا" که شامگاه روز گذشته (شنبه) برگزار شد، گفت: ماندلا و هیچ کس دیگر را نمی‌توان جدا از جامعه دانست، البته یک شخص می‌تواند تاثیرگذار باشد اما کشت یک محصول در زمین به بار می‌آید و هر محصولی در هر زمینی کشت نمی‌شود.

وی با اشاره به فروپاشی حکومت آپارتاید در آفریقای جنوبی و مبارزات نلسون ماندلا ادامه داد:‌ مهم‌ترین مساله در این باره انتقال قدرت از یک رژیم نژادپرست به یک قدرت دیگری است. این ساز و کار بسیار مهم است.

عبدی با بیان این که اگر ماندلا در زندان باقی می‌ماند و در آنجا درمی‌گذشت باز هم برای جامعه بین‌المللی از ارزش بالایی برخوردار بود،‌ گفت: اما کار یک سیاستمدار کاهش آلام جامعه است و کار وی تنها مبارزه کردن و محبوس ماندن نیست. معیار اصلی هر سیاستمدار باید این باشد که چگونه به هدف دست یابد. اگرچه مقاومت کردن خوب است اما تنها مقاومت نون و آب نمی‌شود.

وی با اشاره به مدارای ماندلا اضافه کرد: مدارا، به معنای اخلاق فردی نیست بلکه در حوزه سیاست براساس اهداف و نتایج یک الزام رفتاری است.

همچنین سعید حجاریان فعال سیاسی با اشاره به هنگام قدرت‌گیری نلسون ماندلا در آفریقای جنوبی،گفت: ماندلا به ملت خود گفت که باید ببخشند و گذشته را فراموش کنند. وی در این باره با شانس روبرو شد و جامعه جهانی وی را کمک کردند که دولت آینده‌اش سرپا بماند. همچنین جمعیت آفریقای جنوبی چندان زیاد نبود که این مساله یک امتیاز مهم محسوب می‌شد. از طرف دیگر صندوق بین‌المللی پول نیز به وی کمک کردند.

حجاریان با بیان این که بخشش در قشر ضعیف معنا ندارد و با قدرت همراه است، اضافه کرد:‌ در واقع تمام کشورهای آفریقایی، جهان و دولت ماندلا دست به دست هم دادند و توانستند حکومت جدید را سرپا نگه دارند.

وی افزود: سفیدها به آفریقای جنوبی آمده بودند تا بتوانند همانند استرالیا باقی بمانند اما در آنجا نتوانستند. ماندلا توانست نقطه عطف میان مبارزه جویی و سازش را بیابد و از آن استفاده کند. در ایران نیز چنین لحظه‌هایی وجود داشته است و ما نیز می‌توانستیم از چنین لحظه‌هایی استفاده کنیم.

انتهای پیام

نظر شما چیست؟

اولین نفری باشید که نظر خود را در مورد این مطلب بیان می کند.