• ۴بازدید
دادگاه رسیدگی به پرونده بیمه:/2/

متهم «ش.س»: آقای –ف- دویست میلیون تومان به من بدهكار است

مجلس

نماینده دادستان در جایگاه قرار گرفت واظهارداشت: چون ایشان کارشناس حسابداری بوده می‌بایست اطلاعات کافی از این جریانات داشته باشد در نتیجه دفاعیات ایشان به هیچ عنوان قابل توجیه نیست.

متهم – ش.س- در جلسه امروز – چهارشنبه- دادگاه رسیدگی به پرونده بیمه ایران ضمن شرح نحوه آشنایی خود با متهم- ف- گفت:آقای –ف- قرار بود که چهارصد - پانصد تومان به من حقوق بدهند که آن را هم به من پردا خت نکردند و ایشان حتی دویست میلیون تومان هم به من بدهکار هستند.

به گزارش خبرنگارایلنا،درابتدای سومین جلسه دادگاه رسیدگی به پرونده اختلاس بیمه‌ایران کیفر‌خواست یکی از متهمان به نام -ش.س- توسط قاضی محمدی کشکولی بدین شرح قرائت گردید؛

پولشویی به مبلغ دو میلیارد و چهارصد و پنجاه سه میلیون هشتصد و سه هزار و دویست و چهل ریال و معاونت در اختلاس به همین میزان.

بعد از آن -ش.س- در جایگاه متهم قرار گرفت و اعلام داشت که سابقه کیفری را قبول ندارد.

وی افزود: من و آقای –ف- از کودکی با هم بزرگ شدیم. هر دو از خانواده فرهنگی و متدینی هستیم.در سال 83 برای تحصیل با هم به تهران آمدیم و چون بضاعت مالی خانواده وی بهتر از من بود بعد از دو سال تحصیل در تهران توانست خانه ای اجاره کند و مرا هم حمایت کردند و در خانهای که گرفته بودند به من جایی دادند.

وی افزود: آقای –ف- یک دفتر نمایندگی برای همسرش باز کرده بود و من در دفتر او به عنوان پیک فعالیت می کردم و حقوق بگیری ایشان بودم.

وی ادامه‌داد:آقای-ف- بعد از این که کارمند بیمه ایران شدند از پس اندازی که داشت یک تالاری را باز کرد و من در تالار به عنوان حسابدار مشغول کار شدم. بعداً که تالار ورشکست شد قرار داد من با ایشان فسخ گردید.

-ش. س- در ادامه دفاعیات خود گفت: چند سال بعد از این که از تالار بیرون آمدم آقای -ف - به کرج آمد- و بنگاههای دیگری مانند فروشگاههای پروتئینی، پیک موتوری برای خود درست کرد و از آن جایی که نمی توانست به همه جا سرکشی کند حساب و کتاب چند تا از بنگاهها را به من سپرد.

وی با بیان این که،نمی‌دانم چند فقره چک را در مجموع پاس کردم، گفت:آقای -ف- 5 چک به من نشان دادند به نام من بوده اما امضای من در آن نبود.

قاضی خطاب به متهم با این استدلال که متهم به عنوان حسابدار شخص دوم بیمه محسوب می شده و متخصص در این امر بوده توضیحات وی را قابل قبول ندانست و به متهم خاطر‌نشان کرد:در مرحله نحقیقات مقدمانی آقای –ف- مطالبی را در مورد شما عنوان کرده‌اند که شما از کارهای ایشان کاملاً مطلع بودید.

-ش. س- ادامه داد: در مورد زمان وصول چکها متعلق به سال 84 و یا 85 و بوده و اخرین چک را در سال 87 وصول کردم و اطلاعی دقیقی در مورد مجموع مبالغی را که پاس کردم ندارم.

متهم -ش.س -نظر هیات کارشناسان دادگستری مبنی بر پاس کردن 11 فقره چک را در موردخود را تایید کرد و در مورد دلیل پاس کردن تعدادی از چکها از سوی همسر خود، توضیح داد:چون بعضی از چکها به نام همسر من بوده است می بایست صاحب چک آن را به بانک می برد و نقد می کرد.

قاضی خطاب به متهم گفت: در بازپرسی که از آقای –ف- صورت گرفته ا ست، ایشان اظهار کردند فکر نمی کردم که -ش. س- آن قدر بی‌فکر باشد که همسر خویش را آ لوده به این کار خطرناک کرده باشد.

-ش.س- همچنین درادامه دفاعیات خودگفت:آقای –ف- قرار بود که چهارصد - پانصد تومان به من حقوق بدهند که آن را هم به من پردا خت نکردند و ایشان حتی دویست میلیون تومان هم به من بدهکار هستند.

وی در مورد انگیزه همکاری خود با آقای –ف- گفت: وقتی که در فلاکت بودم آقای –ف- به من کمک کرد،ایشان دینی به گردن من داشتند که من باید آن را ادا می کردم.

وی همچنین افزود:وقتی در سال 74و79 دانشجو بودم،اقای –ف- در پرداخت شهریه دانشگاه که در آن زمان دویست هزار تومان بود به من کمک کرد.

بعد از دفاعیات متهم، نماینده دادستان در جایگاه قرار گرفت واظهارداشت: چون ایشان کارشناس حسابداری بوده می‌بایست اطلاعات کافی از این جریانات داشته باشد و از آن جایی که کسانی که سواد هم نداشتند اظهار می کردند که ما بعد از چک دوم و سوم به موضوع مشکوک شده بودیم،اما ایشان با این که کارشناس هستند حتی یک بار هم به موضوع شک نکردند،در نتیجه دفاعیات ایشان به هیچ عنوان قابل توجیه نیست.

وبگردی