عيد هفتگى شبت (يا سبت)

در هفتمين روز هفته، يعنى در شنبه، به‌عنوان روز استراحت قادر متعال پس از تکميل آفرينش جهان دانسته مى‌شود و تعطيل است. اين عهدى است ميان خداوند و قوم يهود. در روز سبت يهوديان بايد در خانه يا کنيسه به نماز و عبادت بپردازند و از کار کردن بپرهيزند.

عيد ماهانه روش هودِش

به‌مناسبت ماه نو برگزار مى‌شود.

عيد روزانه

برحسب تقويم يهودى گرفته مى‌شود. تاريخ معادل آنها با تقويم گريگورى هر سال فرق مى‌کند. اعياد يهودى در شب تاريخ‌هاى ذکرشده آغاز مى‌شوند و تا غروب آفتاب روز بعد ادامه مى‌يابند.



- ۱۵ شباط:

توب‌شباط (جشن درخت‌هاى نو).


- ۱۳ آذار :

تائانيت اِستر (روزهٔ اِستر).


- ۱۴ آذار :

پوريم (عيد قرعه‌ها). اين عيد به‌مناسبت رهائى يهوديان ايرانى از آزار در سدهٔ پنجم پيش از ميلاد برگزار مى‌گردد (نگاه کنيد به تقويم يهودى).


- ۱۴ نيسان :

تائانيت بِهوريم (روزهٔ نخست‌زاده).


- ۲۷ نيسان :

پِسَحْ (يا عيد فصح). اين روز به ياد بندگى قوم يهود در مصر و سپس خروج آنها از مصر گرامى داشته مى‌شود. اين اصطلاح را از آن‌رو در انگليسى Passover (”رفع خطر“) مى‌گويند که در شب گريز يهوديان از مصر، آخرين بلاى ده‌گانه از خانه‌هاى بنى‌اسرائيل گذشت.


- ۲۷ نيسان :

يوم هاشورا (روز کشتار عام) يادبود جديد قربانيان قتل عام يهوديان در جنگ دوم جهانى.


- ۴ ايّار :

يوم هزيخارون (روز تذکار).


- ۵ ايّار :

يوم ها آتزمائوت (روز استقلال). روز تعطيل عمومى در اسرائيل.


- ۱۸ ايّار :

سى و سومين روز ”شمارش اومِر“.


- ۲۸ ايّار :

يوم يروشالائيم (روز اورشليم).


- ۱،۲ تشرى :

روش هاشاناه (سال نو). اين عيد سال نو بنابر تقويم يهودى است ولى در عين حال شروع ”ده روز توبه“ نيز هست که در ”يوم کيپور“ پايان مى‌گيرد. اين روزها را ”روزهاى داوري“ براى همهٔ بشر مى‌دانند. بسيارى از قوانين خاخام‌ها در اين ايام بر رفتار مؤمنان حاکم است - از جمله منع شديد کارکردن - اما جشن نيز گرفته مى‌شود.


- ۳ تشرى :

تسوم جِدَليا (روزهٔ جدليا).


- ۱۰ تشرى :

يوم کيپور (روز کفاره). رسمى‌ترين و مقدس‌ترين روز در تقويم يهودى است. به‌منظور اصلاح و جبران، به گناهان اعتراف مى‌شود.


- ۱۵ يا ۱۶ تا ۲۲ يا ۲۳ تشرى :

سوکوت (عيد سايبان‌بندي). سوکوت که با يک رشته نيمه روزهاى تعطيل عمومى گرامى داشته مى‌شود، يادگار آوارگى‌هاى قوم يهود پس از خروج از مصر است. اين نام از خيمه‌ها يا چادرهائى (سوکوت يعنى سايبان) گرفته شده که طى اين مدت يهوديان در آنها زندگى مى‌کردند.


- ۲۲ يا ۲۳ تشرى :

شمينى آتزِرِت (هشتمين روز پايان). آخرين روز عيد سايبان‌بندى که مستقلاً جشن گرفته مى‌شود.


- ۲۳ تشرى :

سيمهات توراه (شادى در تورات). اين جشن به‌مناسبت تمام‌کردن يک دور قرائت تورات برگزار مى‌شود.


- ۲۵ کيسلِو - ۲ طِوِت :

هانوکاه (جشن اهداء هيکل، که به عيد انوار نيز معروف است). اين جشن که هشت روز به‌طول مى‌انجامد به‌مناسبت شورش عليه آنتيوخوس چهارم حاکم سِلوکي، تجليات و اهداء مجدد هيکل در سال ۱۶۴ پيش از ميلاد است (نگاه کنيد به تقويم يهودي). اين جشن با سرود، روشن‌کردن شمع، ضيافت و دادن هدايا به کودکان همراه است.