|
نمايش به معنى اعم آن يعنى
انجام دادن يک عمل از پيش تعيين
شده و عبارت از انجام دادن يا
تظاهر به انجام دادن امرى است که
خود در هر لحظه واقف بر چگونگى بروز
آن هستيم.
| |
|
|
|
|
|
|
|
نمايش به معنى اخصّ آن گونهٔ
ديگرى است. اين هنر هرچند که ابتدا
ريشه در مراسمى آيينى دارد و از
مذهب نشأت مىگيرد؛ اما با گذشتن
از مراحل خاص به کيفيتى دست
مىيابد که آن را از ساير جلوههاى
بدون نمايش متمايز مىسازد.
| |
|
|
|
بهگواهى تاريخ يونانيان
اولين قومى بودند که به ترتيب
مراحل مختلف نمايشى را يکى پس از
ديگرى پشت سر گذاشتند؛ از مراسمى
آيينى که جهت بزرگداشت
ربالنوعها و نيروهاى
ماوراءالطبيعه برپا مىشد گذشتند
و به تئاترى خالص دست يافتند و از آن
در راه آموزش و پرورش، تهذيب
اخلاق، تلطيف ذوق، تحکيم مبانى
ملى و شفاى بسيارى از بيمارىهاى
روانى استفاده کردند. گرچه تئاتر
در يونان به اوج عظمت رسيد ولى
اولين متون دراماتيک در مصر بدست
آمده است و مسلم شده است که دست کم
هزار سال پيش از شکوفايى تئاتر
يونان، در مصر باستان نمايش وجود
داشته است.
| |
|
|
|
کلمهٔ تئاتر در اصل ريشهاى
يونانى دارد و مشتق از واژهٔ
تئاترون است، که تئا به معنى تماشا
کردن يا محل تماشا و مشاهد است. و اين
بهدليل آن است که در زمانهاى دور
تماشاکنان در شيب تپهها
مىنشستند و مراسم مذهبى را که با
تشريفات خاص در پاى همان تپه و اغلب
در جوار مقبرهٔ مردى مقدس و يا معبد
يکى از خدايان برپا مىشد، نظاره
مىکردند. تئاتر هم به مکانى اطلاق
مىشود که در آن اين مراسم واقع
مىشود و هم به فرآيندى ارتباطى که
از طريق آن به منظورى خاص و در محلى
معين واقعهاى توسط گروهى بازسازى
مىشود و انديشهاى از اين گروه به
گروهى ديگر انتقال مىيابد.
| |
|
|
|
تئاتر هم يکى از قديمىترين و
هم يکى از جديدترين هنرهاست. تئاتر
وسيلهٔ ارتباطى است زنده مستقيم و
رو در رو. در هر بار طرح شدن تأثير
مىگيرد و تأثير مىگذارد و حتى
مىتواند وسيلهاى شود براى تبليغ
و ترويج هر نوع انديشه و يا طرح
هرگونه سؤال. اين چهره از تئاتر از
زمانى مطرح شد که اجراى تئاتر ديگر
براى تزکيه نفس و پالايش نبود،
بلکه عرصهٔ طرح و شرح دردها و مسائل
مختلف اجتماع خويش بود.
| |
|
|
|
پشتیبانی 
خبرنامه
عضویت ویژه
اخبار داغ
راهنما
RSS
English
Locked
دریافت Toolbar آفتاب 
