یک پژوهش که در پی تعیین اپیدمیولوژی فلوئورزیس دندانی در دانش آموزان ۷ تا ۱۰ساله مراجعه كننده به مركز دندانپزشكی اجتماعی زاهدان بود، شدت تظاهرات فلوئوروزیس در پسرها را بیشتر نشان داد.

فلوئوروزیس دندانی نوعی هیپوپلازی مینا یا عاج دندان است كه به دلیل استفاده بیش از حد فلوراید حاصل می شود. با توجه به اهمیت مطالعات اپیدمیولوژیكی در بررسی وضعیت بیماری‌ها و برنامه‌ریزی در جهت جلوگیری از آن ها، تحقیقی توسط ماریه هنرمند و همکارانش با هدف تعیین اپیدمیولوژی فلوئورزیس دندانی در دانش آموزان ۷ تا ۱۰ ساله مراجعه كننده به مركز دندانپزشكی اجتماعی زاهدان انجام گرفت.

در این مطالعه توصیفی- مقطعی، دندان‌های دائمی ۳۳۴ دانش آموز ۷ تا ۱۰ساله مراجعه كننده به بخش دندانپزشكی اجتماعی زاهدان (در سال۱۳۸۵) با روش نمونه گیری آسان و با روش مشاهده، مصاحبه و تكمیل پرسش نامه از لحاظ درجات مختلف فلوئوروزیس (شاخص Dean، توسط آینه و سوند و زیر نور یونیت معاینه شدند. معیار خروج شامل عدم سكونت دائم در زاهدان، هیپوپلازی ناشی از تتراسایكلین، بیماری تب دار شدید در كودكی و نقص مادرزادی دندانی (دنتینوژنز ایمپرفكتا وآملوژنز ایمپرفكتا) بود. معیار تشخیص قطعی فلوئوروزیس، وجود نقایص مینایی با انتشار دو طرفه وقرینه بود. اطلاعات به دست آمده با نرم افزار۱۵ spss و آزمون كای دو آنالیز شد.

نتایج حاکی از آن بود از ۳۳۴ كودك (۱۵۰ دختر و ۱۸۴ پسر)، ۱۰۳نفر(۳۰.۸درصد) مبتلا به فلوئوروزیس دندانی بودند. تظاهرات فلوئوروزیس شامل لكه مینایی (۷۰.۶ درصد) تغییر رنگ (۱۴.۲ درصد)، پیت (۱.۳ درصد)، لكه مینایی و تغییر رنگ (۱۲.۹ درصد)، لكه مینایی و پیت (۱درصد) است. بیشترین میزان عارضه در قدامی های بالا مشاهده شد. شیوع فلوئوروزیس بین دو جنس اختلاف معنی داری و در پسرها شدت بیشتری داشت. (۳۷.۵ درصد در برابر ۲۲.۶ درصد) الگوی فلوئورزیس تفاوت مشخصی در دو جنس نداشت.

نتایج پژوهش نشان داد شیوع فلوئوروزیس ۳۰.۸ درصد بود و تظاهرات فلوئوروزیس در پسرها شدت بیشتری داشت.

گفتنی است، این پژوهش در مجله تخصصی اپیدمیولوژی ایران به چاپ رسیده است.