نگاهی به Sony NGP

همواره کسانی هستند که به بازی‌هایی بیشتر از آنچه روی تلفن‌های همراه عرضه شده نیاز داشته و از طرفی زمان، انگیزه یا بودجه کافی را برای خرید کنسول‌های‌ بازی حرفه‌ای یا سخت‌افزارهای گران‌قیمت کامپیوتری ندارند. اگرچه تا پیش از این ابزار مناسبی برای گروه اخیر وجود نداشت و انتخاب ایشان به تلفن‌های همراه مانند آی‌فون یا کنسول‌های بازی قابل حمل مانند نینتندو ۳DS یا PSP سونی با بازی‌هایی نه‌چندان دل‌چسب و هیجان‌آور محدود می‌شد، اما با عرضه نسل آینده پلی‌استیشن قابل‌حمل موسوم به NGP (یا PSP۲) ، توسط شرکت سونی این کمبود جای خود را به لذتی بی‌پایان خواهد داد. در یک تقسیم‌بندی کلی، می‌توان مشتاقان بازی‌های دیجیتال را به دو گروه اصلی تقسیم کرد: گروه نخست، کسانی هستند که به‌شکلی کاملاً حرفه‌ای و با صرف هزینه‌های قابل توجه، چه برای خرید سخت‌افزار کامپیوتری یا کنسول‌های بازی متداول و چه نرم‌افزار بازی، به‌روزترین عناوین عرضه شده در بازار بازی‌های دیجیتال را خریداری کرده و به‌عنوان یک مسئولیت خطیر و بزرگ، تا همه دشمنان دنیا و بشریت را نابود نکنند، از پای نمی‌نشینند! از سوی دیگر، دسته دوم را گروهی از افراد تشکیل می‌دهند که بازی‌های دیجیتال برایشان جنبه تفنن داشته و هر از گاهی برای رفع خستگی و تنوع، از کامپیوتر شخصی یا تلفن همراه خود برای این منظور استفاده می‌کنند. اما در میان این دو گروه، همواره کسانی هستند که به بازی‌هایی بیشتر از آنچه روی تلفن‌های همراه عرضه شده نیاز داشته و از طرفی زمان، انگیزه یا بودجه کافی را برای خرید کنسول‌های‌بازی حرفه‌ای یا سخت‌افزارهای گران‌قیمت کامپیوتری ندارند. اگرچه تا پیش از این ابزار مناسبی برای گروه اخیر وجود نداشت و انتخاب ایشان به تلفن‌های همراه مانند آی‌فون یا کنسول‌های بازی قابل حمل مانند نینتندو ۳DS یا PSP سونی با بازی‌هایی نه‌چندان دل‌چسب و هیجان‌آور محدود می‌شد، اما با عرضه نسل آینده پلی‌استیشن قابل‌حمل موسوم به NGP (یا PSP۲) ، توسط شرکت سونی این کمبود جای خود را به لذتی بی‌پایان خواهد داد. نسل جدید پلی استیشن قابل حمل را می‌توان حاصل بیش از ده سال تجربه شرکت سونی در زمینه کنسول‌ و بازی‌های دیجیتال دانست که به‌لطف پیشرفت فناوری تولید سخت‌افزارهای پیچیده، تسلط کامل طراحان این شرکت به نیازهای این حیطه و استفاده از ویژگی‌هایی بدیع و منحصربه‌فرد که در ادامه به آن‌ها خواهیم پرداخت، توانسته به پیشرفته‌ترین کنسول بازی قابل حمل حال حاضر دنیا تبدیل شود. می‌توان NGP را نخستین کنسول بازی دانست که مرکز پردازش خود را به دستان پردازنده چهار هسته‌ای ARM Cortex A۹ سپرده است تا در کنار پردازنده‌‌گرافیکی PowerVR SGX۵۴۳MP۴+ از Imagination Technology با چهار هسته پردازشی دویست مگاهرتزی و قدرت پردازش ۱۳۳ میلیون چندضلعی در هر ثانیه، یک ترکیب منسجم و قابل اعتنا با توانایی اجرای بازی‌های نفس‌گیری مانند Call of Duty، Metal Gear Solid ۴، Lost Planet، Yakuza ۴، Uncharted و بسیاری عناوین دیگر از بیش از هشتاد شرکت مختلف را به بازار عرضه کرده است و از این نظر حتی یک رقیب نیز در کنار خود نمی‌بیند. ویژگی دیگری که NGP را از سایر محصولات مشابه مانند نینتندو ۳DS به‌خوبی متمایز می‌سازد، به‌کارگیری دو کنترل‌کننده آنالوگ در دو طرف کنسول برای نخستین‌بار و در نتیجه فراهم شدن بستر ورود بازی‌هایی با ژانرهای گوناگون به این پلتفرم است که به‌تنهایی جذابیت‌های فراوانی را به‌همراه خواهد داشت. اما این تنها ابزار کنترلی جدیدی نیست که به گجت سونی اضافه شده است. علاوه بر دکمه‌های معمول، افزوده شدن یک صفحه چند لمسی خازنی به پشت دستگاه در کنار استفاده از نمایشگر پنج اینچی چند لمسی OLED با وضوح قابل توجه ۵۴۴×۹۶۰ در پیکسل و زمان پاسخ مناسب، تجربه‌ای به واقع منحصر به‌فرد را در بازی به ارمغان می‌آورد. تجربه‌ای که شرکت سونی، از آن به یکی شدن فرد با کاراکتر بازی و کنترل آن از طریق حرکت انگشتان دست یاد می‌کند. در پیش‌نمایشی که از بازی Uncharted توسط شرکت سونی به نمایش درآمد، پس از پریدن و گرفتن یک طناب توسط قهرمان بازی، تنها با حرکت انگشتان به بالا یا پایین، روی صفحه لمسی پشت NGP، کاراکتر به بالا رفتن یا پایین آمدن از طناب اقدام می‌کرد که در نوع خود بسیار جالب توجه است.از دیگر ویژگی‌های سخت‌افزاری نسل بعد کنسول بازی قابل حمل سونی می‌توان به وجود حسگرهای سه محوره شتاب‌دهنده (Accelerometer) و زاویه‌نما (Gyroscope)، قطب‌نمای الکترونیکی، سیستم مکان‌نمای جهانی داخلی (GPS)، اتصال بی‌سیم نوع b، g و n با قابلیت اتصال در هر دو حالت کنسول به کنسول (Ad-Hoc) و کنسول به روتر (یا Access point)، بلوتوث نسخه ۲,۱ و همچنین قابلیت اتصال به شبکه سلولی نسل سوم (۳G)، دوربین جلو و پشت و ابعاد تقریبی ۸۳,۵×۱۸,۶×۱۸۲ میلی‌متر اشاره کرد. از آن‌جا که هیچ سخت‌افزاری هر اندازه قدرتمند، بدون یک نرم‌افزار و به‌خصوص واسط گرافیکی کاربر پسند، کاربرد چندانی نخواهد داشت، شرکت سونی واسطی جدید را با تمرکز بر ویژگی شبکه‌های اجتماعی طراحی و به همراه محصول خود ارائه کرده است. همچنین به گفته کارشناسان این شرکت، هر بازی با فضایی موسوم به LiveArea در اختیار کاربران قرار خواهد گرفت تا بتوانند در آن امتیاز‌ات و تجربه‌های خود را با دیگران به ‌اشتراک بگذارند که به نوعی تعامل لحظه‌ای میان بازیکنان یک بازی خاص منجر خواهد شد. عرضه برنامه Near نیز گامی دیگر در هرچه اجتماعی‌کردن بازی‌های دیجیتال است. با استفاده از این نرم‌افزار که به‌صورت پیش‌فرض روی دستگاه نصب خواهد شد، کاربران قادر خواهند بود، در همسایگی خود به جست‌وجوی کاربران پرداخته و بازی‌هایی را که توسط ایشان در حال پی‌گیری بوده یا پیش‌تر به پایان رسیده است، مشاهده کنند. با این روش، بازی‌جوها قادر خواهند بود با به اشتراک‌گذاری اطلاعات بازی‌هایی که انجام داده‌اند، به‌شکلی مجازی با یکدیگر در ارتباط بوده و از تجربه‌های هم بهره‌مند شوند. اما آنچه از آن می‌توان به عنوان برترین ویژگی نرم‌افزاری NGP یاد کرد، امکان نصب بازی‌های توسعه داده‌شده برای سیستم‌ عامل آندروئید است. زیرا از این پس کاربران قادر خواهند بود، تمام لذت آمیخته به سونی و بخش بازی‌های فروشگاه آندروئید را یک‌جا در اختیار داشته باشند. البته، تا زمان نوشتن این مطلب، درباره چگونگی بارگذاری بازی‌های آندروئیدی روی NGP توضیحی ارائه نشده است. کلام پایانی آن‌که، اگرچه سخت‌افزار و نرم‌افزار نسل آینده کنسول بازی قابل حمل شرکت سونی موسوم به NGP، جذابیت‌های بسیاری داشته و کاستی‌هایی مانند عدم پشتیبانی از محتوای سه‌بعدی و غیبت درگاه HDMI آن‌چندان جلب توجه نمی‌کند، اما تمام این ویژگی‌ها تنها زمانی قابل استفاده خواهد بود که ماهیت قابلیت حمل دستگاه به‌واسطه عمر باتری آن مورد تردید واقع نشود. در حالی که شرکت سونی توضیحی درباره مشخصات باتری به‌کار رفته در گجت قدرتمند خود عنوان نکرده است، می‌توان به‌جرأت بیان داشت، عمری کمتر از دو تا سه ساعت برای چنین دستگاهی به طورعملی آن را به یک ابزار خانگی تبدیل خواهد کرد. موضوعی که تا اواخر سال ۲۰۱۱ و همزمان با عرضه NGP مشخص خواهد شد.