جذابیت "ورود آقایان ممنوع"، وامدار کارگردانی مناسب، فیلمنامه خوب و بازی های جاندار آن است. فیلمی در نهایت سادگی و ایجاز با مایه هایی روان شناسانه و بازی هنرمندانه با خط قرمزهای معمول در قبال چنین سوژه هایی که البته برای خنده گیری از مخاطب به یک روش آشنا با نگاهی شعف انگیز روی می آورد. بهره گیری از تناقضات تیپیک در انسجام بخشی به نقطه ثقل های عاشقانه ، درهم تنیدن الگوهای کمدی در بستری از موقعیت های غافلگیر کننده و روایت قدرتمندانه ای که ماجراهای یک مدیره ضد مرد و به ظاهر خشن را بر مبنای رویکردی تحول گرا و برپایه اصل غیر قابل پیش بینی بودن زندگی انسانی تعریف می کند و حتی در گستره معناهای کلیدی اثر نیز یک بازی ذهنی با مخاطب را آغاز می کند و پایان معادلات انسانی عاشقانه را در سویه ای سامان می دهد که به فکر نمی رسد از جمله ویژگی های بارز اثر جدید رامبد جوان است.
با این زاویه نگاه، "ورود آقایان ممنوع" را اثری خواستنی می یابیم که با شرافتی دل پذیر و نگاهی اخلاقی ژانر کمدی را در همان مسیر اصلی خود به حرکت در می آورد اما باید دید که اثر جدید رامبد جوان چرا به دل می نشیند. در مطلب حاضر سعی شده تا به پاسخی روشن برای این سوال رسید. مواردی را که در دل پذیری اثر نزد مخاطب تاثیر داشته است می توان چنین برشمرد:
الف) رامبد جوان کارگردان خوبی است؟!
در تحلیل خوب بودن کارگردانی رامبد جوان در این اثر بایستی به صحنه های بازی ویشکا آسایش اشاره داشت که به خوبی کدهای رسیده از رامبد جوان را در فرآیندهای حسی نقش از جمله مهار لطافت زنانه و ارایه تصویری به ظاهرمقتدر از مدیر دبیرستان دخترانه لحاظ می کند. کل کل های جنسیتی خانم دارابی( ویشکا آسایش) و پدر پریا( مانی حقیقی) نیز در صحنه مسابقه والیبال به خوبی نشسته است و البته حرکت آسایش در پاندولی از قدرت نمایی اولیه در قبال همگی افراد در حدفاصل دقایق اولیه تا ثلث جریان روایی فیلم و ناگهان تلطیف نگاه خشک دارابی که بیانی نرم و ظاهری جذاب را در ربع پایانی اثر بر نقش دیکته می کند نیز به خوبی در پالایش شمایلی این تیپ کاراکتر نشسته است و اینها همگی نشان از کنترل دقیق کارگردان بر اجرای بازیگری جدی در ایفای یک نقش کمدی است.
ب) فیلمنامه قاسمخانی نکته جدیدی دارد؟!
دیگر عادت کرده ایم که صرفا با ملاحظه نام قاسمخانی به عنوان سناریو نویس با خیالی آسوده به تماشای یک اثر بنشینیم و خود را برای مواجهه با تکه کلام های کنایی این ستاره عرصه فیلمنامه نویسی آماده کنیم. قاسمخانی با پشتوانه درخشانی که در هر دو حوزه روایت کمیک و درام داشته این بار از یک سوژه بارها آزموده شده در فیلم های ایرانی یعنی تناقضات تیپیک میان زنان و مردان به یک بسترسازی جذاب برای مخاطب می رسد تا با تیپ های فیلم همراه شده و خنده ای از ته دل سر دهند. مانی حقیقی بی کم و کاست همانی است که باید می بود. نقش پدر پریا اگرچه می توانست خنثی و بی اوج و فرود باشد اما با برداشت درست فیلمنامه نویس از توانایی های درونی حقیقی و نیز شناخت مناسب حقیقی از شمایل چنین فردی که بالذات در عین جدیت، اهل مطایبه و طنازی است و البته در روابط با خانم ها از عنصر خوش تیپی خود نیز به عنوان یک امتیاز ویژه بهره می برد، به یک عنصر کلیدی و تعیین کننده در مناسبات انسانی اثر تبدیل شده است. از دیگر مواردی که فیلمنامه ورود آقایان ممنوع را به عنوان یک برگ برنده در جذب مخاطب جلوه گر ساخته، می توان به نوع روابط میان خانم دارابی و آقای جبلی اشاره داشت که از همان ابتدا بر مبنای چینش حرفه ای اتفاقات و استوار ساختن نقطه ثقل فیلم بر اصل غافلگیری پیش می رود و با اتصال رضا عطاران و بهاره رهنما به یکدیگر به یک پایان بندی هوشمندانه می رسد. صحنه های دو نفره عطاران و آسایش در ماشین نیز به خوبی با بهره گیری از کنایه ها و کلمات نمادین و بازی با برخی از خطوط قرمزعرفی حس زیبای خنده را به مخاطب هدیه می دهد و بازی بلاهت گونه و دل نشین رضا عطاران و آن رهایی و بی خیالی ملموسی که بر اجراهایش مسلط می کند و به هیچ وجه آزارنده نیست از هوشیاری فیلمنامه نویسی حکایت دارد که قابلیت های بازیگران را به خوبی می شناسد و با انتقال این دانسته ها به نوشته هایش کمک شایان توجهی را در حفظ کیفیت کارگردانی و بازیگری در سینمای ایران کرده است. با توجه به آنچه بر شمردیم فیلمنامه ورود آقایان ممنوع با نگاهی خلاق به کلیشه ها کمدی الف نیم دهه اخیر را به مخاطبان تقدیم کرده است.
ج) بازی های فیلم خارق العاده اند؟!
در فیلم با تیپ کاراکترهایی روبرو هستیم که در عین آشنایی با شاخصه هایشان به آنها جذب می شویم و این به دلیل تعریف ذهنی درستی است که بازیگران از نقش داشته اند. برای مثال ویشکا آسایش در یک نقش آفرینی جدید ایفاگر تیپی به نام خانم دارابی است که دبیرستان تحت مدیریت خود را علاوه بر وضع قوانین عجیب و غریب از حضور مردان بری ساخته و با نصب تابلوی ورود آقایان ممنوع در محوطه دبیرستان، زاویه نگاه خود به مسایل اجتماعی و مناسبات انسانی را اشکار ساخته است. نوع نگاه و به قولی جهان بینی بیتا دارابی بر پایه مردستیزی قرار داشته و البته چنین رویکردی که در بخشی از فیلم به دلایل شکل گیری آن اشاره می شود ناشی از تجربه ناموفق دارابی در یک رابطه عاشقانه بوده است و همین پیش زمینه ذهنی، نگاه او به مردان را در یک قاعده سوء تفاهمی و ضدیت افراطی به چرخش درآورده است. حتی زمانی که حاضر می شود آقای جبلی به عنوان دبیر شیمی به مدرسه اش پا بگذارد باز هم قوانین دیکته شده اش را بر زبان می آورد و به نوعی شمشیر را از رو برای معلم مرد تازه وارد می کشد. بازی آسایش در این فیلم دارای دو وجه متمایز و برجسته است. نوعی قدرت نمایی و القای حسی مردانه که به طور طبیعی بازی پراکت و مبتنی بر ری اکشن های برون گرا چون صدای زمخت،چهره درهم کشیده و جدیتی متناقض با روح لطیف یک زن را نشان می دهد به خوبی در حدفاصل شروع فیلم تا دقیقه ۶۵ اثر و به دور از هرگونه غلو بروز می یابد اما نکته اهمیت بازی آسایش در این فاصله زمانی را جدای از محوطه دبیرستان باید در مسابقه والیبال میان پریا و پدرش با تیم دارابی- جبلی ارزیابی کرد که آن احساس مبارزه جویی میان پدر پریا و بیتا دارابی را به خوبی منعکس می کند و البته کل کل های هوشمندانه و کری های درستی که در طول بازی از جانب هردو طرف بیان می شود نیز در جذابیت این موقعیت سازی ناب کمیک موثر است. سکانس های بیرون آمدن دارابی از پیله جدیت و بازگشت به همان فرم معقول و برازنده از رفتارهای یک زن نیزتحت تاثیر کنترل دقیق بازی آسایش توسط کارگردان به خوبی قابل لمس شده است.
از دیگر تیپ آفرینی های معقول فیلم می توان به بازی درست مانی حقیقی در نقش پدر پریا اشاره داشت که از همان صحنه ابتدایی در بیمارستان به دل می نشیند. نقش مردی شوخ و البته باشخصیت که از نعمت خوش تیپی نیز بهره مند است و به دلیل نوع نگاهش روابط دوستانه ای با خانم ها دارد. روابطی که نوعی احترام همراه با دوستی از آن قابل دریافت است و البته جنس مراوده این فرد با دخترش نیز به همین علت بسیار قابل باور از آب درآمده است. حقیقی با این نقش آفرینی توانایی های خود در اجرای نقش های مکمل طلایی را نشان داد و ثابت کرد که بازی جذاب در درباره الی اتفاقی نبوده است.
ضلع نهایی مثلث پرتوان بازیگری در این فیلم، کمدین مطرح سینما و تلویزیون رضا عطاران است که باز هم حضوری دل پذیر دارد و بازیش شیرینی و حلاوت خاصی را به همراه دارد. نقش دبیر شیمی نگون بختی که وارد محوطه دبیرستانی دخترانه می شود که تا آن زمان هیچ مردی در آن ورود نداشته است و همین مساله علاوه بر آنکه او را نقطه دید اهالی دبیرستان و در تیررس نگاه بازیگوشانه دختران قرار می دهد، وارد یک بازی مبهم می کند که از طریق نزدیک سازی او به خانم دارابی بر تحولات و رویدادها معنا می بخشد. آقای جبلی با نوعی دست پاگی و رفتار بلاهت گونه دل نشین بر تمامی موقعیت های کمیک فیلم تاثیر مثبتی دارد که از این وجه بازی کلامی او با لغات دائم و موقت در سکانس دو نفره ای که همراه با دارابی در ماشین به صحبت مشغول است و طرفین برداشت های نادرستی از صحبت های هم دارند باز هم این نکته را ثابت می کند که عطاران آقای لحظه های کمدی است. او حتی در مسابقه والیبال که به دلیل کری های پدر پریا جنبه حیثیتی یافت نیز با برداشت درستی که از این فضا و موقعیت بسیار جدی داشت و با بهره گیری از اجرایی راحت و در یک فضای صمیمی با حرکات اتفاقی در سر و شکل بخشیدن بر کمدی، نقش به سزایی داشت و نوع شادی پس از برد از طریق نزدیکی به خانم دارابی با دستانی باز و تغییر ناگهانی برای پرهیز از برخورد به دارابی خنده های مخاطبان را به دنبال داشت. ورود آقایان ممنوع با توجه به این جزئیات پردازی دقیق در خلق کمدی می تواند در جدول پرفروش های امسال حایز رتبه ای بالا گردد و البته حصول این موفقیت با توجه به شروع رویایی اثر در تهران و شهرستانها امری امکان پذیر است. ورود آقایان ممنوع از جنبه دیگر فیلمی ساده با روایتی پخته است که بیش از هر چیز حاصل غافلگیری های درون متنی اثر به شمار می رود و به نوعی پازل نهایی یک فکر طلایی است و چقدر این تفکر، خلاق و پویاست که در یک دهه سینما و تلویزیون را با شمایل ستاره وار خود تحت تاثیر قرار داده است و در پرتو چنین تجربه هایی است که پیمان قاسمخانی را می توان آقای فکرهای طلایی نامید.
