درس آموزان آموزه های حسینی

امروز، زادروز آن امامی است که باب هدایت او وسیعتر از دیگر ابواب هدایت است و سفینه نجاتش سریعتر از دیگر سفائن نجات، امواج حوادث واقعه را می شکافد و به ساحل سعادت می رسد. او هم دین را هم دین مداران را از ورطه امحاء و نابودی رهانید و ذلتی که امت اسلام را فرا گرفته بود به عزتی جاویدان مبدل نمود و سربلندی اهل ایمان را جایگزین سرافکندگی، رشادت را جایگزین جبن و انزوا، خداگرایی را جایگزین مادیگرایی فرمود.افزون بر علمای معظم شیعه، بیش از شصت تن از علمای اهل سنت با مختصر اختلاف و با سندهای گوناگون، این حدیث را نقل کرده اند که پیامبر اکرم (ص) فرموده است: «حسینٌ منی و انا من حسین». (۱) «بخاری» در کتاب «ادب المفرد» از «یعلی بن مره» نقل کرده که روزی ما را به همراه رسول خدا (ص) به صرف غذایی دعوت کرده بودند. هنگامی که برای صرف غذا بیرون رفتیم ناگاه حسین بن علی را در راه دیدیم که بازی می کرد. وقتی رسول خدا (ص) او را دید شتابان به سوی حسین رفت و دست های خود را گشود تا در آغوشش بگیرد ولی او به این سو و آن سو می‌گریخت و با این کار خود، پیامبر را می خنداند تا بالأخره رسول خدا او را گرفت، یک دست خود را بر چانه او نهاد و دست دیگرش را بر سر آن کودک گذاشت. سپس گونه خود را بر گونه او نهاد و فرمود: «حسینٌ منی و انا من حسین احب الله من احب حسینا». حسین از من است و من از حسینم، خداوند دوست بدارد هر کس که حسین را دوست دارد.(۲) اینکه پیامبر اکرم (ص) فرموده حسین از من است، معنای روشنی دارد و نیاز به تأمل و اقامه برهان ندارد، اما اینکه فرموده من از حسینم، چه معنایی دارد و به چه دلیل، حضرت این عبارت را بیان نموده است؟ وقتی این جمله را شخصی در مورد شخصی دیگر به کار می برد یعنی تمامی هستی خویش را به او منتسب نموده و به دیگران می فهماند که بدون شخص مورد اشاره، زندگی‌اش پدیداری و پایداری نخواهد یافت. هستی نبی اکرم (ص) که سراسر معنویت و ایمان است به چه دلیل به وجود حسین بن علی (ع) بستگی تام دارد؟ معنویت و ایمان و یقین کامل در آیین پاک اسلام و ولایت معصومین (ع)، متجلی است و امام حسین (ع) با قیام خونین خویش و اهدای تمام هستی دنیایی اش این آیین پاک را که در محاق ستم بنی امیه به امحاء نزدیک می شد، به فجر احیاء آورد و تا بنده تر نمود و در واقع هستی دوباره بخشید و روح نبوی را در کالبد محتضر امت پیامبر دمید. به همین علت در روایت است که: «کلهم باب الله و لکن باب الحسین اوسع...» تمامی ائمه معصومین (ع) باب حجت و رحمت و عنایت حقتعالی هستند اما بابی که سالار شهیدان به روی حقیقت جویان گشود، بسیار وسیع و نامتناهی است و نور منتج از آن تا قیامت، پایدار و پدیدار است.درسی که تمامی آحاد مکتب شیعه خصوصاً نیروهای نظامی و مسلح و پاسداران آیین و میهن ما از زندگی و قیام حیاتبخش حسینی آموخته اند این است که مساعی و مبارزات آنان در رویارویی با مستکبران و ستمکاران، آمیزه ای از خلوص برای خدا و خدمت بی شائبه به مردم، همراه با احیای اخلاق فردی و اشاعه معارف دینی و جوشش درونی و بیرونی معنویات و ارتباطات خداگرایانه است؛ همان جوششی که از قیام عاشورا نشأت گرفته و هزار و اندی سال است قلب و اندیشه رهروان حسینی را به حرکت و خیزش خلوص آمیز واداشته است. همین جوشش و خروش معنوی بود که در سال ۶۱ هجری با وجود قلت عده و عُده اهل حق، به رسوا نمودن و بی آبرو کردن قدرت های سلطه گر زمان انجامید و اگر پاسداران انقلاب اسلامی در استمرار سیره حسینی، پویایی و پایداری خویش را حفظ کنند، فردا نیز همانند امروز و دیروز تاریخ انقلاب، سلطه جویان جهانی با رسوایی و بی آبرویی فزاینده رو به رو شده و برای اجرای دسیسه های نظامی و فرهنگی خود با سدی سدید و بازدارنده مواجه خواهند شد. عناصری که موالید معظم شعبان؛ حضرت سیدالشهداء، حضرت اباالفضل و امام سجاد علیهم السلام به وسیله آن به پیروان خویش رمز ماندگاری و پایداری را آموخته اند؛ با تمام توان و هستی به میدان آمدن، عمل به اوامر و انجام فرایض الهی و دوری از مظاهر فریبای دنیوی است. اینها برترین عوامل قدرت سیاسی و اجتماعی و سرمایه های زوال ناپذیر حیات فردی و جمعی توحیدیان است که محاسبه گران و نظریه پردازان ماده مدار غربی از درک ژرفای شگرف آن غافلند. حضرت ابا عبدالله الحسین (ع) و برادر بزرگوارش حضرت عباس بن علی (ع) در کارزار سرخ کربلا به شهادت رسیدند و جسم خاکی شان فانی شد، امام سجاد (ع) نیز حدود ۳۴ سال را در مدینه در انزوا گذرانید، اما مرام و مبارزه این سه بزرگوار تا هماره هستی، نور خداخواهی و عملگرایی را به تاریخ ایمانیان تاباند و بی کرانگی قدرت معنوی را شناساند. هر سه به ظاهر فانی شدند، اما معنویت و ایمان شان باقی ماند و آموزه های آسمانی شان در تمام برهه ها به نابودی اهل ستم و سیاهی انجامیده و خواهد انجامید.پاسداران عزیز میهن مان که تجسم بخش قیام و قرب حسینی و سجادی هستند و این روزها با اجرای رزمایش موشکی پیامبر اعظم - ۶، قدرت ساکنان حصن ایمان را به جهانیان نمایاندند، وارثان صالح عاشوراییان و آیینه داران رزم آوران عرصه دفاع مقدسند که سلاح و صلاحشان تمام قدرتهای جهانی را مهار کرد و همچون بنی امیه، بی آبرویشان نمود به گونه ای که نتوانستند ذره ای از خاک ایران را تصاحب کنند و اندکی در قلب و اندیشه ولایت مداران میهن نفوذ نمایند؛ گر چه اجسام مطهر بسیاری از بسیجیان و مبارزان ما فانی گردید اما هنوز روح و روحیه عباس آسای آنان در میان آحاد امت خصوصاً نیروهای مسلح و مصلح ایران اسلامی، موج خیز و جریان انگیز است و دشمنان ما می دانند که رزمایش پیامبر اعظم (ص)، استمرار همان رزم کربلای پنج است و پنجه های پلشت ستمکاران را شکسته و اگر بخواهند در برابر دین ما صف آرایی کنند، اهل رزم و رزمایش ایران، تمام دنیای آنان را به تزلزل خواهند کشاند.