درباره سرخیو باتیستا که باید آرژانتین را زنده کند

سرخیو باتیستا، هافبک دفاعی همان تیم ملی آرژانتین و دوست و یار دیه‌گو، یکی از قهرمانان۱۹۸۶ بود که همراه او به فینال جام‌جهانی۱۹۹۰ هم رسید، ولی دیگر این‌بار شکست خورد تا اشک‌های مارادونا حسابی غافلگیرش کند. حالا ۲۰سال پس از آن شب اشکبار در رم ایتالیا، سرخیو باتیستا دوباره به نوعی با مارادونا ارتباط پیدا کرده. گرمای هوای مکزیکوسیتی داشت همه را خفه می‌کرد. بازیکنان آرژانتین و آلمان تا پای جان دویده بودند و حالا در پایان فینال جام‌جهانی۱۹۸۶، جام طلایی در دستان مارادونا بود و دیه‌گو بر دوش هوادارانش، جمع آرژانتینی‌ها جمع بود. آن‌ها یک تیم واقعی بودند. گرچه تمام قهرمانی‌شان دست‌پخت ویژه مارادونای کوچک بود ولی بی‌شک اگر حمایت ۱۰بازیکن دیگر آلبی‌سلسته نبود، دست هیچ‌کدام‌شان به جام‌جهانی نمی‌رسید. در این بین، تصویر یک بازیکن تنومند، با موهای بلند و ریش‌های انبوه مشکی شاید هنوز در ذهن خیلی‌ها باقی مانده باشد. سرخیو باتیستا، هافبک دفاعی همان تیم ملی آرژانتین و دوست و یار دیه‌گو، یکی از قهرمانان۱۹۸۶ بود که همراه او به فینال جام‌جهانی۱۹۹۰ هم رسید، ولی دیگر این‌بار شکست خورد تا اشک‌های مارادونا حسابی غافلگیرش کند. حالا ۲۰سال پس از آن شب اشکبار در رم ایتالیا، سرخیو باتیستا دوباره به نوعی با مارادونا ارتباط پیدا کرده. گرچه در این سال‌ها رابطه نسبتاً خوبی با دیه‌گو داشته، ولی پس از جام‌جهانی۲۰۱۰ و آن شکست خفت‌بار آبی‌های راه‌راه مقابل آلمان و نابودی دوباره دیه‌گو، سکان هدایت تیم ملی آرژانتین به او سپرده شده تا بلکه دوست و همبازی دیه‌گو، افتضاحات رفیق را جبران کند و افتخار از دست رفته را به آرژانتین بازگرداند. ● میراث‌دار آرژانتینی‌های جوان سرخیو باتیستا با نام کامل سرخیو دانیل باتیستا و لقب چچو(CHECHO)، زاده نهم نوامبر۱۹۶۲ در بوئنوس‌آیرس است. او هم مثل دیه‌گو مارادونا فوتبالش را از باشگاه آرژانتینیوس جونیورز آغاز کرد و طی سال‌های ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۸ برای تیم اول این باشگاه ۲۵۳بار بازی کرد و ۲۵گل هم زد. چچو یک هافبک دفاعی مستحکم بود که در سال‌های ۱۹۸۴ و ۱۹۸۵، دو جام باشگاهی آرژانتین را فتح کرد و اوج دوران بازی باشگاهی‌اش قهرمانی در جام لیبرتادورس (جام باشگاه‌های آمریکای جنوبی) در سال۱۹۸۵ همراه با این تیم بود که اولین قهرمانی قاره‌ای جونیورزها در طول تاریخ‌شان به حساب می‌آمد. یک سال بعد، او همراه دیه‌گو مارادونا بر جام جهانی بوسه زد و در سال۱۹۸۸ به دیگر تیم بزرگ آرژانتین یعنی ریورپلاته رفت. چچو دو فصل برای ریور بازی کرد (۵۲بازی و ۲گل) و دوباره به خانه‌اش برگشت تا سال۱۹۹۱ را برای جونیورزها بازی کند. بعد هم تا سال۱۹۹۹ در چند تیم آمریکایی، آرژانتینی و ژاپنی بازی کرد و کفش‌هایش را آویخت. علاوه بر قهرمانی جام‌جهانی و آن ۳جام بزرگ که چچو با آرژانتینیوس جونیورز به دست آورد، یک قهرمانی لیگ به همراه ریورپلاته را هم دشت کرد تا دوران بازی‌اش پربار باشد اما به نظر می‌رسید بازنشستگی باتیستا، پایان او نباشد. چچو می‌خواست نشستن برجای بزرگان فوتبال را هم تجربه و داغی نیمکت مربیگری را با پوست و گوشتش لمس کند. ● پیش به سوی سرنوشت چچو در سال۲۰۰۰ مربی باشگاه «بلاویستا» شد. یک سال بعد سرمربی باشگاه دوست‌داشتنی‌اش یعنی آرژانتینیوس جونیورز بود. دو فصل آن‌جا ماند و در سال۲۰۱۰ ابتدا آن‌ها را از خطر سقوط نجات داد، سپس موقعیت تیمش را در میانه‌های جدول لیگ آرژانتین تثبیت کرد. باتیستا سپس در سال۲۰۰۳ مربی تاله‌رس شد. بعد دوباره به آرژانتینیوس جونیورز برگشت و آن‌ها را به بالای جدول لیگ هم رساند تا دینش را به باشگاهش ادا کرده باشد.نیوواشیکاگو و گودوی کروز دیگر تیم‌هایی بودند که چچو مربی آن‌ها هم شد تا این‌که خولیو گروندونا، رئیس فدراسیون فوتبال آرژانتین، در سال۲۰۰۷ او را سرمربی تیم المپیک کشورش کرد. هدف، فتح المپیک۲۰۰۸ بود. باتیستا همراه با جوان‌ها و بزرگ‌ترهایی چون ریکلمه، ماسکرانو، لیونل مسی و سرخیوآگرو دست به کار بزرگی زد و خاکریزهای المپیک پکن را یک به یک فتح کرد و قهرمان المپیک۲۰۰۸ شد. این قهرمان موجب تمدید قرارداد فدراسیون با او به مدتی طولانی و با هدف تامین پشتوانه‌های لازم برای تغذیه تیم ملی آرژانتین شد. شیوه انتحاری بازی تیم المپیک آرژانتین به رهبری چچو که بیشتر به سیستم ۵-۱-۴ شباهت داشت(!)، کارشناسان فوتبال را به تعجب وامی‌داشت تا جایی که آن‌ها، تیم المپیک آرژانتین را به «کامیکازه»‌های مشهور ژاپنی تشبیه کنند. (کامیکازه‌ها، خلبانان شجاع ژاپنی ‌بودند که در جنگ جهانی دوم پس از بمباران اهداف خود در مواضع دشمن، دست آخر خودشان را با هواپیمایشان به ناوهای آمریکایی یا مواضع آن‌ها می‌کوبیدند.) ● آرژانتین را دوباره زنده کن جریاناتی را که در طول جام جهانی۲۰۱۰ به تیم ملی آرژانتین گذشت را خوب می‌دانید و به یاد می‌آورید. آنچه پس از نابودی تیم مارادونا و تباه شدن رویاهایش گذشت، عدم تمدید قرارداد دیه‌گو و قهر او با گروندونا بود. این مساله زمینه را برای حضور سرخیو باتیستا به عنوان سرمربی جدید تیم ملی فراهم می‌کرد. آرژانتینی‌ها ابتدا او را سرمربی موقت آلبی‌سلسته کردند. یک پیروزی ۰-۱ مقابل ایرلندو یک برد شیرین ۱-۴ مقابل قهرمان جهان یعنی اسپانیا و البته یک شکست عجیب ۰-۱ مقابل ژاپن، دستاورد چچو از آن دوران بود. گروندونا سپس او را به عنوان سرمربی دائم آلبی‌سلسته تا پایان جام‌جهانی۲۰۱۴ معرفی و منصوب کرد و پیروزی ۰-۱ با گل دقیقه۹۰ مسی، دستاورد این انتصاب بود. حالا تمام مردم آرژانتین که به احساسی بودن مشهورند، از چچو می‌خواهند دستاورد لگدمال شده دیه‌گو مارادونا را از خاطرشان پاک کند. آن‌ها عاشق دیه‌گو هستند ولی نتایج تیم او در جام‌جهانی آفریقای‌جنوبی را دوست ندارند.می‌گویند باتیستا در تمرینات و بازی‌های تیم‌هایش همیشه قائل به قدرت بدنی، به چنگ‌آوردن توپ از کنترل حریف و سپس حملات همه‌جانبه به مواضع آن‌هاست. چچو نشان داده در تیم المپیک توانسته با این روش یک جام بزرگ را فتح کند (آن‌هم بعد از ناکارکردن برزیل در نیمه‌نهایی المپیک). او حالا ماموریت دارد این کار را در جام‌جهانی۲۰۱۴ هم انجام دهد. آن هم در قلب کشور دشمن یعنی برزیل!