دانستنی‌هایی برای مراقبت از چشم‌ها

تار شدن دید، دیدن لکه، کم‌شدن دید در شب‌و...، برخی از مشکلات چشم هستند که غالبا بی‌خطر‌ هستند اما مشکلاتی را در زندگی روزمره شما ایجاد می‌کنند. اما این علائم گاهی می‌توانند نشانگر شروع برخی بیماری‌ها باشند. در ادامه مطلب امروز شما را با برخی بیماری‌های شایع چشم مثل؛ آب‌مروارید، لوچی، تنبلی‌چشم و نظایر آن‌ها آشنا می‌کینم و مطئنا وقتی به انتهای مطلب برسید بیش از پیش به اهمیت برخی علائم و مشکلات چشمی پی خواهید برد. ● پیش چشم‌تان را نمی‌بینید (دوربینی هایپروپی) اکثر ما با درجاتی از دوربینی به دنیا می‌آییم اما در بیشتر موارد حین رشد طبیعی بدن این حالت اصلاح می‌شود ولی اگر این اصلاح رخ ندهد فرد اجسام دور را واضح می‌بیند اما کتاب، کامپیوتر و سایر اجسام نزدیک را خوب نمی‌بیند. این حالت هم به نوعی ژنتیک است و در اعضای خانواده افراد مبتلا بیشتر دیده می‌شود. مشکل در زمان مطالعه، تار دیدن هنگام شب و سردرد جزو علائم این حالت هستند. این حالت با تجویز عینک یا لنز طبی یا در برخی موارد جراحی درمان می‌شود. ● دوردست‌ها ابری‌است (نزدیک‌بینی میوپی) حدود درصد از آمریکایی‌ها در سنین بین تا سال، اجسام دور را بصورت مبهم و ناواضح می‌بینند که این حالت را «میوپی» می‌گویند. این در حالی است که در دهه در کل آمریکا درصد به این بیماری مبتلا بودند. ریسک فاکتورهای این حالت عبارتند ‌از: ۱)داشتن سابقه فامیلی(در یک یا هر دو والد)، ۲)زیاد مطالعه کردن یا کار با کامپیوتر در فاصله بسیار نزدیک، که در این حالت افراد ممکن است از داشتن مشکل هنگام رانندگی، ضعف در زمان ورزش‌کردن یا مشکل در تماشای تلویزیون شکایت کنند. همچنین علائمی مثل سردرد، خستگی و گاهی سرگیجه هم ممکن است با این حالت همراه باشد. ● وقتی خط‌خطی می‌بینید (آستیگماتیسم) اگر آستیگماتیسم داشته باشید، دید شما در هر فاصله‌ای ممکن است دقیق نباشد و نتوانید اشیا را واضح ببینید. این حالت وقتی اتفاق می‌افتد که قرنیه «پنجره شفافی که بخش جلوی چشم را می‌پوشاند» حالت غیر‌طبیعی دارد و این‌گونه اشعه‌های نور به حالت نامناسب و تغییر یافته روی عنبیه می‌افتد و حالت متمرکز در نقطه مشخص را ندارد. در این مورد هم عینک یا لنزهای تماسی مناسب می‌توانند مشکل را حل کنند. جراحی هم می‌تواند یک راه‌حل مناسب باشد. علامت‌های این حالت عبارتند‌ از: سردرد، خستگی و درد چشم. ● وقتی چشم‌‌تان سیاه می‌شود (آب سیاه) احتمالا شما این حالت را حس نخواهید کرد اما افزایش تدریجی فشار چشم‌ها می‌تواند آرام آرام دید و بینایی فرد را از بین ببرد که این حالت را آب سیاه می‌نامند. تا وقتی دید محیطی چشم کم نشود، این حالت هیچ علامتی ندارد، برای همین باید معاینه منظم چشم از میانسالی انجام شود. ریسک فاکتورهای این حالت عبارتند‌ از: - کسانی که سابقه خانوادگی این حالت را دارند. - افرادی که بالای ‌سال دارند. «آب سیاه» را می‌توان با درمان دارویی یا جراحی برطرف کرد. اگر بالای سال هستید، هر ساله برای معاینه چشم مراجعه کنید. شایع‌ترین علت این حالت افزایش تولید مایعات در داخل کره چشم است که به عصب بینایی که در پشت کره چشم است فشار می‌آورد. این عصب (که مجموعه‌ای از یک میلیون فیبر است و اطلاعات بینایی را از چشم به مغز می‌برد) تحت فشار قرار می‌گیرد و اگر این حالت درمان نشود، نابینایی کامل اتفاق می‌‌افتد. ● وقتی چشم، مرواریدی می‌شود (آب‌مروارید) وقتی انسان‌ها ساله می‌شوند بیشتر از نصف آن‌ها به آب‌مروارید دچار شده‌اند که در واقع به آن کدرشدن لنز گفته می‌شود. در این حالت انگار لایه‌ای مه جلوی چشم است و خواندن، رانندگی‌کردن و دید در شب مختل است. دیابت، سیگارکشیدن یا مدت طولانی در معرض آفتاب قرار داشتن باعث افزایش احتمال ابتلا می‌شود. جراحی و جایگزین‌کردن لنز چشم با یک لنز مصنوعی می‌تواند این حالت را برطرف کند. در این حالت ممکن است جدا از دید مه‌آلود، مشکل در دید رنگ‌ها و ‌تفکیک نکردن خطوط و در هم شدن نوشته‌ها، به‌خصوص در شب‌ها هم دچار علائم باشد. ● چشم‌ها هم تنبل می‌شوند (تنبلی چشمی) زمانی که دید در یک چشم کم می‌شود، مغز به‌طور جبرانی بیشتر روی چشم دیگر متمرکز می‌شود. این حالت که به آن آمبلیوپی می‌گویند، ممکن است ناشی از نداشتن ‌تطابق درست محور چشم‌ها همان «استراپیسم» یا «لوچی» باشد یا اینکه یک چشم دید ضعیف‌تری داشته باشد. گذاشتن یک صفحه یا عینک سیاه مطلق مقابل چشم سالم می‌تواند باعث شود مغز به استفاده از چشمی که مشکل دارد روی آورد. اگر این حالت درمان نشود در دوران بزرگسالی و بلوغ ممکن است یک چشم کاملا عملکردش را از دست بدهد.