جنگ با هر ماهیتی یک بازی بازنده است

به ۶ سال پیش باز گردیم ، زمانی که جورج بوش برای انتخاب مجدد در سال ۲۰۰۴ تلاش می کرد. در آن زمان ایالات متحده آمریکا، با موفقیت حمله ای غیر ضروری به عراق را به پایان رسانده بود. با این وجود در آن زمان هم این نگرانی در میان بیسیاری از آمریکایی ها موج می زد که ادامه این جنگ به سادگی می تواند به یک درگیری بی پایان جهانی تبدیل شود. متاسفانه درس اصلی که از جنگ ویتنام گرفته بودیم توسط بسیاری از رای دهندگان فراموش شده بود و بسیاری از آنها به این باور بودند که جنگ رئیس جمهور نباید تغییر کند. آمریکایی ها فراموش کرده بودند که جنگ با هر ماهیتی بالاخریه بک بازی بازنده است. با وجود آنکه تمام امکانات نظامی در اختیار نظامیان آمریکایی قرار داشت و سربازان آمریکایی در تلاش بودند تا از هر نبرد پیروز بیرون بیایند اما، آنها در بازی های سیاسی که دنباله دار ادامه داشت، شکست می خوردند. طی دوران دوم ریاست جمهوری جورج بوش، جنگ عراق ادامه پیدا کرد و تا امروز هم ادامه دارد، این در حالی است که افغانستان نیز در کنار جنگ عراق سربازان و سیاستمداران آمریکایی را به خود مشغول کرده بود. آمریکا در آن زمان، با وجود تمایلی که برای گسترش جنگ داشت از آن امتناع کرد و حتی به اسرائیل هم گوشزد می کرد که آمریکا توان جورج بوش از قدرت کنار رفت و در حالی که صلح واژه ای دور از ذهن بود، اما شرایط می توانست از این هم بدتر شود. بالاخره شرایط بدتر هم شد. در سال ۲۰۰۸ ، رأی دهندگان در حالی که از جورج بوش عصبانی بودند به این فکر می کردند که اگر مک کین زمام امور کشتی ایالات متحده را در دست بگیرد چه فاجعه ای رقم خواهد خورد، بنابراین رای دهندگان به سمت کسی رفتند که هیچ تجربه ای نداشت. هر چند پیروزی اوباما با امید صلح رقم خورد اما برای هیچ کس جای تعجب نیست که او راه آسان تر را انتخاب خواهد کرد و به گسترش جنگ های واشنگتن دامن خواهد زد. امروز او و مردان اطراف او که به رای دهندگان خود خیانت کرده اند، به نظر می رسد به دنبال این هستند تا ۶ سال دیگر فلاکت و بدبختی را برای آمریکا و سایر نقاط جهان به ارمغان بیاورند. همانطور که نومحافظه کاران آمریکایی در سال های ریاست جمهوری جورج بوش فجایعی را که پس از ۱۱ سپتامبر به وجود آمد. انکار می کردند، امروز اطرافیان باراک اوباما نیز منکر عملکردهای وحشتناک او در عرصه بین المللی می شوند. او جنگ های بدون پایان را رقم می زند می خواهد ۱۰۰ هزار نیروی جدید به افغانستان اعزام کند و آماده می شود تا در سومالی و یمن حضور پر رنگ تری داشته باشد. کاخ سفید به نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل وعده داده است که اگر این رژیم بتواند با فلسطینی ها به توافق صلح برسد در مورد ایران با آنها معامله خواهد کرد و این نشان می دهد که در این صورت آمریکا وارد یک نبرد جدید در خلیج فارس خواهد شد و این زنگ خطری است که نواخته می شود، زنگ خطری که مرز درگیری های بی پایان را حتی از دولت بوش فراتر می برد. به افکار عمومی در آمریکا هشدار داده شده که خطر تروریسم منطقه ای در حال افزایش است و این خطر را مسلمانانی که در آمریکا زندگی می کنند، تشدید می کنند. این همان چیزی است که حداقل جورج بوش آن را به زبان نمی آورد. باراک اوباما از هم اکنون نشان داده است که برای به دست اوردن قدرت در رای گیری های کنگره و انتخابات ریاست جمهوری دو سال دیگر دست به هر اقدامی خواهد زد. اما از سوی دیگر، پاکستان نیز وجود دارد، جایی که ما آمریکایی ها یاد گرفته ایم معیارهای ما در این حد است که زرادخانه های هسته ای این کشور در دستان اشتباه نباشد. چنین مساله ای به حضور نظام آمریکا نیازمند است . این یعنی جنگ جهانی سوم؟ واشنگتن پست هفته گذشته به این مساله اشاره کرده بود که "نگرانی ها در ارتباط با ثبات پاکستان افزایش یافته است". این مقاله به این مساله اشاره کرده بود که پاکستان افزایش یافته است. این مقاله به این مسئله اشاره کرده بود که پاکستانی ها توان اداره کشور خود را ندارند. این بدان معناست که ما آمریکایی ها می توانیم این کار را انجام دهیم. از سال ۲۰۰۱ واشنگتن آنها را تهدید می کند، در سیاست های داخلی آنها دخالت می کند، آنها را وادار می کند تا به بی ثباتی در داخل خاکشان دامن بزنند، به تازگی کشتن آنها را بدون هیج دلیلی آغاز کرده است. این واشنگتن است که دولت پاکستان را ضعیف کرده و فساد را در این کشور افزایش داده است. شاید افرادی باشند که فکر کننند پس از این همه فاجعه در پاکستان اکنون زمان آن رسیده است که باراک اوباما عقب نشینی کند، اما نه! او با سرعت تمام در همین مسیر به پیش می رود. این در حالی است که ریچارلد هالبروک، فرستاده ویژه آمریکا در امور افغانستان و پاکستان در مورد کشته های پاکستانی توسط نیروهای آمریکایی اعلام کرد که من فکر نمکی کنم این مساله مسائل بنیادین روابط آمریکا و پاکستان را دستخوش تغییر کند.« اکنون به زمان انتخابات کنگره نزدیک می شویم، می دانیم که سیاست بد، سیاستی نادرست است. اگر اوباما فکر می کند که ۶ سال دیگر جنگیدن با نیمی از جهان کار درستی است و نتایج خوبی به همراه خواهد داشت. شهروندان آمریکایی باید به او بفهمانند که او دچار توهم شده است.