ترسیم سراب مالی

مهارتهای کسب درآمد و تأمین مخارج هر روز تخصصی‌تر می‌شود. این تخصصها مستلزم دانش و فن آمیخته با خلاقیت و نوآوری می باشد. هر چقدر دانش و خلاقیت که دو روی سکه تخصص است همراه با تعهد مضاعف باشد، اثر گذاری و موفقیت آن افزون خواهد گشت. یکی از این مهارتها فضای کسب و کار سایبری است. دانش مدیریت بازرگانی در فضای مجازی اینترنتی به سرعت درحال گسترش است. این فضا یک تخصص و مهارت خاص خود را می خواهد. ‏ در این فضای جدید کسب و کار شرکتهای اقتصادی بی‌شماری درحال فعالیت هستند. این فضای بسیار متحرک و متغیر ابزاری قدرتمند برای رقابت سالم اقتصادی در بازهای مالی است. لذا شرکتهایی که توانایی بهره‌گیری بیشتر از این فضا را داشته باشند، قطعاً به سود بالاتری نیز خواهند رسید.‏ در این راستا عده‌ای تنها با استفاده از نام این فضا درصدد کسب سود غیر متعارف هستند. برنامه‌ها و طرحهای مخرب خود را در قالب زنجیره‌ای از طرحهای اقتصادی در عقلانیت‌های غیرعقلایی به مردم عرضه می کنند و اموال عده‌ای از ناآگاهان را به یغما می‌برند. این عده در قالب شرکتهای نت ورک مارکتینگ فعالیت هرمی می کنند و با ترسیم سراب مالی منطقی هر روز بیش از دیروز درحال گسترش هستند. در ادامه به برخی از جنبه های سراب بودن این پدیده اشاره می‌نماییم.‏ نحوه تبلیغات این شرکت به نحوی است که اگر فرد به جایی رسید، شرکت می‌گوید که دیدی حرف‌های ما صحت داشت و شما توانستید به آرزوی خودتان برسید، و اگر افراد نتوانند به جایی برسند می‌گویند عیب از خود شما است که نتوانستید خوب فعالیت کنید و برنامه را جلو ببرید. پس شما توانایی این را نداشتید.‏ ‏ وقتی که این افراد استدلال ریاضی انجام می‌دهند، محدودیت جمعیت جامعه را در نظر نمی‌گیرند که این سیستم بزودی اشباع می‌شود. در واقع به زیرشاخه‌ها القا می‌شود که همیشه مثل روز اول است و شما می‌توانید تعداد افراد مورد نظر را پیدا کنید. در صورتی که از نظر ریاضی ممکن نیست. می گویند یک ماه طول می‌کشد تا هر فرد مثلاً دو نفر دیگر را برای عضویت در این مجموعه پیدا کند. بنابراین هر یک ماه جمعیت شما دوبرابر می شود و بعد از ۱۰ مرحله می شود هزار نفر و اگر ۱۰ بار جلوتر برویم این جمعیت هزار برابر می شود و این یعنی هر ۱۰ ماه هزار برابر. در بیست ماه جمعیت می شود یک میلیون و در سی ماه جمعیت برابر با یک میلیارد خواهد بود که این اتفاق هرگز نمی‌افتد.‏ ‏ این شبکه اگر موزون و متعادل جلو برود همیشه دو ردیف پایین به قول معروف سرشان بی کلاه است؛ که هفتاد و پنج درصد اعضای شبکه را همین دو ردیف پایین تشکیل می دهد. مثلا وقتی می‌گوییم که فردی فلان قدر سهام در جایی دارد، واقعاً یک سهمی در آنجا دارد و بخشی از سرمایه متعلق به او است، منتهی این سرمایه را نمی‌تواند با خودش حمل کند. این سرمایه در آنجا دارد کار می کند و این فقط یک گواهی دارد که نشان می دهد او دارای این سرمایه است و او می تواند این سرمایه را واگذار کند. بلکه کسانی هستند که یک پولی به‌دست آورده اند، ولی در ازای آن حیثیت خود را از دست داده اند و صد‌ها نفر را از زندگی ساقط کرده‌اند. آنها جوابی که به این حرف می‌دهند این است که "شما مقطعی به موضوع نگاه نکنید و این نود درصد در نوبت سود هستند." اما اگر مثلاً در جامعه ما یک میلیون نفر وارد این شبکه شوند، معنی این موضوع این است که ۹۰۰هزار نفر از اینها در نوبت سود هستند به اصطلاح مروجان این شرکت‌هایند و تنها ۱۰ درصد سود می‌گیرند. اما زمانی تمام این ۹۰۰هزار نفر به سود می‌رسند که کل جمعیت (به همراه زیرشاخه‌های اینها) بشود ۱۰ میلیون! که در این حالت ما ۹ میلیون نفر ضرر کرده داریم که باید بدوند تا زیرشاخه درست کنند! اصل فعالیت این شرکت ها بر تکاثر ثروت تنها در مجموعه بسیار بسیار محدودی در راس هرم است. یعنی افراد دیگر را نردبان سود خود می‌کنند درحالی که خود آنها را با وعده و توهم "ثروتمند شدن" فریفته‌اند. کسب درآمد از طریق ایجاد توهم برای مردم، از نوع فریب محسوب می شود و در نتیجه جرم است. اینها تنها گوشه‌هایی از نقدهای وارد به این سراب و حباب مالی قرن ۲۱ است. متاسفانه جوانان تحصیلکرده ما بیشتر از بقیه دچار این توهم مالی می شوند. یکی از دلایل آن هم عدم وجود سیستم آموزش اقتصاد مالی و دانش مدیریت مالی در نظام آموزشی ما می‌باشد. اکثر فریب‌‌خوردگان این تشکیلات زنجیره ای و هرمی افرادی هستند که از دانش و مدیریت مالی کافی و واقعی برخوردار نیستند و دچار فقر دانش مالی هستند. ان‌ شاءالله در سال جهاد اقتصادی مسئولان به این پدیده شوم اقتصادی-اجتماعی بیشتر متمرکز شوند و با ریشه یابی درصدد دفع این معضل و موارد مشابهی که در آینده ممکن است نشات بگیرد، راه را برای پیشرفت جوانان ما به سوی فضای اقتصادی کسب و کار سالم باز نمایند.