به کجا چنین شتابان...

در همه کشورهای جهان، همه مردمی که در سرزمین های مختلف زندگی می کنند اختلاف نظر، اختلاف سلیقه و برداشت های متفاوت و حتی متعارض، بخشی عادی از سرشت روابط آنها را تشکیل می دهد، ولی همه می کوشند از بهترین راه ها و موثرترین روش ها برای رفع اختلاف ها و به دست آوردن برداشت های نزدیک به یکدیگر بهره گیرند. در واقع برای مردم همه کشورهای جهان، بروز اختلاف نظر در زمینه های مختلف سیاسی، اجتماعی وضعیتی طبیعی و تکراری است. اما آنها می کوشند این اختلاف ها را در مجاری مناسبی که به نفع عمومی در جامعه است آسیب وارد نکند و از راه های مسالمت آمیز حل و فصل کنند. در این زمینه می توان جوامع مدرن و توسعه یافته را از جوامع عقب مانده جدا کرد. در کشورهایی که انسان ها توانسته اند در مسیر یافتن پاسخ های مناسب برای نیازهای گوناگون خود تجربه های موفقی را به نمایش بگذارند، نخبگان چه در حوزه فکر، چه در حوزه عمل و اجرا تلاش بی پایان و خستگی ناپذیری برای جلوگیری از بحران های سیاسی و اجتماعی و در صورت وقوع بحران، مدیریت و کنترل آن کرده اند. بنابراین همه جوامع بشری به طور مکرر با رخدادهای نامطلوب، که گاه تهدید بحران های غیرقابل مهار را مطرح می سازد، مواجه می شوند. در کشور ما نیز، که بیش از ۱۰۰ سال از تلاش مردم برای حاکم شدن بر سرنوشت شان می گذرد و فراز و نشیب های چشمگیر سیاسی و اجتماعی تجربه شده، ایجاد اختلاف نظر و حتی شکل گیری بحران، به ویژه با در نظر گرفتن ظرفیت تاریخی، تمدنی و فرهنگی در کشور ما و تعارض برآمده از نوع رویارویی با نو شدن و تجدد و البته سیل عظیم حوادث و آرزوهای ارتقا طلبی عمومی، پدیده یی دور از انتظار نیست. در این میان آموزه های دینی در جامعه ما برای حل و فصل اختلاف های متداول، راهکارهای نافذ و موثری را ارائه کرده است، که اندک توجهی به آنها می تواند از تشدید رویارویی های پرهزینه و کم نتیجه به سود منافع عمومی بکاهد. آنچه مورد نیاز است توجه به شرایط خطیر کنونی، عبرت آموزی از تجربه های ارزشمند تاریخی و درک مناسب از تحولات منطقه یی و بین المللی، در کنار شرایط خاص کنونی و ظرفیت های ارتقای بحران، از راه عوامل داخلی و خارجی موثر بر روند این تحولات جاری در کشور عزیز ما است. بی تردید کشور ما یکی از کم نظیرترین کشورهای جهان است، که بیشتر جمعیت آن را افراد زیر ۳۰ سال تشکیل داده اند. با توجه به سرمایه عظیمی که خداوند در اختیار کشور ما قرار داده است، همچنین ظرفیت عظیم تمدنی و میراث آموزه های ایرانی و اسلامی که در کشور ما وجود دارد، با سرمایه های عظیم رشد و توسعه و مواد خامی که در معادن ما وجود دارد، با انباشتی از تجربه های ارزشمندی که از تلاش های دهه های گذشته وجود دارد، می توان با بهره گیری از محاسبات عقلانی، از وقوع بحران و شرایط پرهزینه پیش رو جلوگیری کرد، که بیم آن می رود آسیب جدی به دستاوردهای تلاش های مردم ایران در دهه های گذشته به ویژه در سه دهه اخیر وارد شود. امروز همه ایرانیان آگاه و مسوول نگران روند ثبات، امنیت و آرامش کشور هستند، که پیش شرط ضروری رشد و توسعه کشور و تامین مطالبات و خواسته های مردم ایران، با هر گرایش سیاسی و اجتماعی است. در چنین وضعیتی نقش نخبگان در سطوح مختلف فکری و اجرایی در بخش های مختلف جامعه بیش از پیش آثار خود را آشکار می کند. ضرورت اتخاذ روش های عقلانی و سنجیده برای پیشگیری از فجایع در این منطقه پرتنش از جهان غیرقابل انکار است. تجربه های گوناگون سال های اخیر در پیرامون ما، زنگ های خطر را برای مردم ایران به صدا درآورده است. حکومت های موفق همواره از شنیدن صدای مردم سود برده اند. آنها برای حل مسائل سیاسی- اجتماعی و چاره سازی برای آن، توانایی های گوناگون خود را به کار می گیرند. آنها از پاک کردن صورت مساله ها پرهیز دارند و می کوشند برای مسائل و مشکلات راه حل های مناسب بیابند. در این مسیر توجه به تنوع و تکثر در جامعه، ظرفیت بهره مندی از همه راه حل ها را برای مشکلات در خود نهفته دارد، که به فرمایش امیرمومنان امام علی(ع) «آنها که به مشورت روی می آورند، امکان مشارکت در عقول دیگران را به دست می آورند.» امروز حرکت به سوی گفت وگو، مذاکره، مصالحه و تاکید بر منافع عمومی و کلان جامعه، پرهیز از هیجانات و عواطف و کنترل رویکردهای افراطی، که جز به تقابل ها و تعارض های داخلی دامن نمی زند، از سوی همه کسانی که نگران سرنوشت ایران، انقلاب اسلامی، آموزه های دینی و جایگاه بین المللی کشور ما هستند، نیازمند پیگیری است. سیاست ها و برنامه های اعلام شده برای ارتقای جایگاه ایران و ایرانیان، در معرکه کنونی که جهانی شدن مرزهای ملی کشورها را کمرنگ ساخته، ضرورت اعتمادسازی داخلی را برای حفظ و افزایش منافع آشکارتر کرده است. به ویژه در شرایط کنونی مسوولیت خطیر و تاریخ ساز نخبگان فکری و اجرایی، برای مهار احساسات و عواطف، مردم را برجسته تر ساخته است. تاریخ آموزگار بزرگی است و خداوند در سراسر کتاب عظیم خود ما را به عبرت آموزی از تجارب دیگران فراخوانده است. تجربه های جوامعی که گذارهای موفق را پشت سر گذاشته اند، اهمیت پرهیز از خشونت و دامن زدن به احساسات و عواطف عمومی را نشان داده است. در این مسیر،گفت وگو و مصالحه گرایی راه را بر افزایش آسیب های پرهزینه می بندد و رفتار بر پایه قانون اساسی، به کاهش التهاب ها و تنش ها یاری خواهد رساند. هیچ کس از سوراخ کردن این کشتی سودی نخواهد جست، چرا که امواج بلا همه را در خود فرومی برد. اینک همه کسانی که دل در گرو این آب و خاک و انقلاب اسلامی دارند، باید برای اصلاح و بازسازی اعتماد عمومی از راه گفت وگو و مصالحه، شرایط را برای آشتی ملی فراهم آورند. با وجود همه دگرگونی های گسترده و عمیق در عصر جهانی شدن، هنوز این مرزهای ملی ما ایرانیان است، که منافع ما را از دیگران جدا می سازد. ایرانیان با هم و در کنار هم قادر به دفاع از آن در برابر دیگران خواهند بود. امروز مهار افراط گرایی رمز پایداری و بالندگی ملتی است، که تاریخی پرافتخار را در راه تلاش برای دستیابی به حقوق خود ثبت کرده است.