بازسازی پستان بعد از سرطان

زنانی که دچار سرطان پستان شده‌اند و به این دلیل پستان‌‌‌شان را برداشته‌اند، برای بازسازی پستان با گزینه‌های متفاوتی روبه‌رو هستند. اگر زنی نخواهد از ایمپلنت پستان استفاده کند، جراح می‌تواند با استفاده از بافت‌های خود او، ترمیم را انجام دهد... در این شیوه که به آن عمل «فلپ» می‌گویند، بافت‌های سالم از یک منطقه بدن با یکی از ۲ روش فلپ آزاد یا تونل زدن به قفسه سینه منتقل می‌شود. در روش تونل ‌زدن،بافت‌های پیوندزده‌شده به جریان خون محل ابتدایی‌‌شان متصل باقی می‌مانند. جراح، این بافت‌ها را با تونل زدن از زیر پوست به قفسه‌سینه و محل بازسازی پستان می‌رساند. اما در روش فلپ آزاد، بافت پیوندی از جریان خون محل اصلی‌اش جدا می‌شود و با استفاده از تکنیک‌های جراحی میکروسکوپی به رگ‌های خونی ناحیه قفسه سینه متصل می‌‌شود. ● بافت‌های ترمیمی را از کجا برمی‌دارند؟ در عمل فلپ معمولا از عضلات و پوست برداشته شده از شکم برای ترمیم پستان استفاده می‌شود. گرچه بافت‌ برداشته از پشت یا باسن هم گاهی به کار می رود. عضله، چربی و پوست از شکم یا با روش تونل زدن یا با روش فلپ آزاد به ناحیه قفسه سینه منتقل می‌شود. جراح پس از انتقال این بافت پیوندی را به صورت پستان شکل می‌دهد. در صورتی که نتوان از لایه بافتی شکم استفاده کرد جراح ممکن است از بافت پشت - و در موارد کمتری از بافت باسن - برای ساختن پستان جدید استفاده کند. عمل ترمیم بدون ایمپلنت به دلیل اینکه با استفاده از بافت و عضلات خود فرد انجام می‌شود ظاهر طبیعی‌تری به او می‌دهد و همچنین باعث پرهیز از مشکلاتی می‌شود که در استفاده از ایمپلنت رخ می‌دهد. شکل، انحنا و قوام پستان بازسازی‌شده از بافت خود فرد بسیار شبیه پستان طبیعی است. انتقال بافت از شکم به ناحیه پستان در عین حال به کوچک شدن شکم هم می‌انجامد که شبیه تاثیر لیپوساکشن چربی‌های زیرپوستی این ناحیه است. ● مشکلات جراحی فلپ جراحی فلپ نسبت به گذاشتن ایمپلنت پیچیده‌تر است و مانند هر جراحی عمده دیگری فرد را با خطر عوارضی مانند خون‌ریزی، عفونت و ترمیم نامناسب زخم مواجه می‌کند. اما این عوارض را در صورت بروز می‌‌توان در بیمارستان درمان کرد. عمل‌های فلپ برای انتقال بافت، باعث به جای ماندن جای زخم در شکم (یا پشت یا باسن) می?شوند و نسبت به عمل ایمپلنت نیاز به بستری‌شدن درازمدت‌تری در بیمارستان دارند. به طور میانگین ۵ تا ۶ روز در مقابل یک تا دو روز برای کسانی که ایمپلنت دریافت می‌‌‌کنند. به طور کلی جوشگاه‌های زخم اضافی ناشی از عمل فلپ به خوبی بهبود پیدا می‌کنند و به هم می‌آیند. ● پیگیری پس از عمل اغلب زنانی که تحت عمل بازسازی پستان قرار می‌گیرند، ۶ هفته پس از جراحی می‌توانند فعالیت‌های عادی?شان را از سر بگیرند. ممکن است چند هفته دیگر لازم باشد بگذرد تا امکان انجام ورزش‌های سنگین را پیدا کنید. پس از مرخص شدن از بیمارستان، انتظار اندکی سوزش، تورم و کبودی در ۲ تا ۳ هفته اول پس از عمل را داشته باشید. ممکن است پزشک برایتان داروهای موضعی تجویز کرده باشد یا لازم باشد پانسمان محل را تعویض کنید. از جراح پلاستیک‌تان در مورد چگونگی دوش گرفتن، حمام کردن و مراقبت از زخم مشورت بگیرید. جراحی برداشتن پستان و بازسازی آن باعث خواهد شد نواحی از بی‌حسی در محل‌های جراحی باقی بماند. ممکن است در این محل‌ها به جای احساس درد، احساس کرختی یا سفتی کنید. همین وضعیت در مورد محل بازسازی جلوی قفسه سینه هم صادق است. به مرور تا حدودی حس‌ها در این نواحی به حالت طبیعی بازمی‌گردد. اغلب جوشگاه‌های زخم در طول زمان محو می‌شود. شکل پستان باز‌سازی‌شده به تدریج در طول ماه‌های پس از عمل بهبود خواهد یافت. پس از عمل‌های ترمیمی، نیاز به چکا‌پ‌‌های منظم وجود دارد. اگر برای تامین بافت از ابزارهای کش‌دهنده موقتی زیر پوست‌تان کارگذاشته شده باشد، تا هنگام رسیدن بافت‌ها به اندازه مورد نظر هر هفته یکبار مراجعه برای تزریق محلول نمکی به درون آن لازم است. (معمولا لازم است ۶ تا ۱۰ بار ویزیت انجام شود.) پس از عمل بازسازی پستان باید معاینه ماهانه پستان‌هایتان را ادامه دهید. همچنین باید انجام ماموگرافی‌های سالانه برای تشخیص زودرس سرطان را نیز مانند قبل انجام دهید. بازسازی پستان تاثیری بر بازگشت سرطان پستان یا مراقبت‌های مربوط به آن ندارد و معمولا با شیمی‌درمانی و پرتودرمانی هم تداخلی ایجاد نمی‌کند. در صورت عود سرطان پستان، درمان با همان شیوه‌های معمول جراحی، پرتودرمانی و شیمی‌درمانی انجام می‌شود. همچنین بازسازی پستان اثر چندانی از لحاظ پنهان کردن عود موضعی سرطان ندارد.