اخذ مدرک تحصیلی، به هر قیمت

انگار همین دیروز بود که همه عمر را درس می خواندیم، خود را از تفریحات محروم می کردیم و کنایه هر کس را گوش می کردیم تا شاخ غول کنکور را پشت سر بگذاریم. آن روزها از این همه کلاس تقویتی، کنکور، تست زنی و... خبری نبود. کتاب ها و جزوه هایی که در طول سال تحصیلی با ما همراه بودند و چند دفتر نمونه سوالات کنکورهای قبلی و یک دنیا استرس و دلهره! نه از سایت و اینترنت خبری بود و نه از هیاهوی کنکور که این روزها گزارشگر صدا و سیما در هر زمان و با هر اتفاق و خبر کنکوری از آن دامن می زند. تا چند روز مانده به کنکور، خود را در خانه حبس می کردیم و یک روز مانده به آن، کارت ورود به جلسه می گرفتیم و یک استرس دایمی که در روز آزمون از شب کنکور به جا مانده بود و تست های چهار جوابی که جلوی چشمان ما رژه می رفتند و بعد به سلامت تا اعلام نتایج! خیلی از متولدین دهه ۵۰ و حتی تا اواسط ۶۰، به یاد دارند که دکه های مطبوعاتی در روز اعلام نتایج کنکور، چه هیاهویی داشتند. صف های طویل در انتظار آمدن ویژه نامه اسامی قبول شدگان آزمون های سراسری و آزاد که به ترتیب حروف الفبا چاپ شده بودند و چه روزنامه ها که در جلوی این دکه ها بر اثر شادی و مسرت از قبولی تکه پاره نشدند و چه اشک ها که ریخته نشد و تا چند روز بعد قبول شدگان در بوق و کرنا و در پشت این موفقیت چه سنگرها که فتح نکردند! و انتخاب رشته ای که تمام راهنمای آن دوران، اقوام و بستگان تحصیلکرده و مشاور پاره وقت مدرسه بود و حالا شما دانشجو شده اید و پدر حمایت ها را شدیدتر کرده و مادر موفقیت ها را در رویاهایش به تصویر می کشد. سرانجام به یک دانشگاه دولتی یا آزاد، راه پیدا کرده اید و می شوید دانشجوی سال اول فلا ن رشته... اما گذشت و گذشت تا اکنون در دهه ۹۰ که شاهد هستیم به دنبال تغییرات در خیلی از رویدادها، کنکور و قبولی در دانشگاه نیز تغییر کرد و امروز شاهدیم در هر نقطه از شهر چندین مرکز دانشگاهی به غیر از مراکز دانشگاه های دولتی شبانه، غیردولتی و آزاد، دایر و در حال تاسیس هستند و این روزها در آستانه شروع سال تحصیلی جدید به دنبال جذب دانشجو با هر روشی هستند. گسترش مراکز دانشگاهی پیام نور و علمی کاربردی این روزها به حدی رسیده است که پس از تاسیس برخی مراکز دانشگاهی در قالب این دو نام، نهادهایی دیگر هم صاحب یک مرکز دانشگاهی در چند رشته تخصصی شده اند و گویا عزمی راسخ در کار است تا همه دیپلم ها، فوق دیپلم بگیرند و فوق دیپلم ها، لیسانس و... جالب تر این که اخیرا اعلا م گردید که تمامی داوطلبان آزمون دانشگاه آزاد اسلا می در مقطع کاردانی به کارشناسی نیز قبول می شوند و مراکز آموزشکده های فنی و حرفه ای وابسته به وزارت آموزش و پرورش نیز در برخی رشته ها، افزایش ظرفیت گرفته و در یک کلا م عرضه رشته ها با تقاضاها زیاد همخوانی ندارد. واقعا بعد از گذشت این سال ها چه بر سر آموزش عالی کشور آمده است; آموزش عالی که مهمترین دانشگاه های آن در کشور جایی در دانشگاه های برتر دنیا ندارد و امروز فارغ التحصیلا ن سال های اخیر دانشگاه های دولتی و آزاد اسلا می با موج تکان دهنده عدم شغل مناسب و مرتبط با رشته مربوطه مواجه هستند و بیکاری معضل دائمی این حوزه شده است. آیا به راستی هدف ارتقای سطح دانش علمی و فنی دانشجویان با ایجاد این مراکز دانشگاهی تازه تاسیس و بعضا کم تجربه در عرصه آموزش عالی محقق می گردد؟ از طرف دیگر از تمام این حرف ها گذشته، در نظر بگیرید روزی که فارغ التحصیلان این مراکز دانشگاهی بعد از چند سال درس خواندن و پرداخت هزینه مدرک دانشگاهی آن را به دست گرفته و به فکر پیدا کردن کار و کسب درآمد از طریق مدرکی که این همه برای به دست آوردنش شوق و ذوق داشته و بعد از چند ماه گشتن، تازه متوجه می شوند که در جامعه ای که حتی مرد ها هم به سختی کاری مطابق مدرک و تخصص شان پیدا می کنند برای آنها به عنوان یک زن چه قدر این کار به مراتب سخت تر است. تا چند روز دیگر دانشجویان جدید الورود و پذیرفته شده در مراکز دانشگاهی جهت ثبت نام به دانشگاه ها مراجعه می کنند اما آیا این دانشجویان فردا در این مملکت نمی خواهند دارای شغل و حرفه شوند؟ شاید در سال های آتی دولتی دیگر بیاید و وعده ایجاد ۵ میلیون شغل در سال را بدهد و... به هر حال تا دیر نشده به فکر ارتقای سطح علمی و فنی دانشگاه ها و دانشجویان این مرز و بوم باشیم و این قیف ورود به دانشگاه ها را که این روزها برعکس شده است و گفته می شود که تا سال ۹۳ بساط کنکور هم برچیده می گردد، بازنگری کنیم. باور کنید اعطای مدرک به هر قیمتی تاوان جبران ناپذیری در آینده برای کشور به ارمغان خواهد آورد.