براساس آخرين تغييرات رخ داده در قانون انتخابات مجلس در سال ۱۹۹۶، تعداد نمايندگان مجلس هشتاد و سه نفر تعيين گرديد. اعضاى پارلمان سنگاپور در سه گروه ذيل دسته‌بندى مى‌شوند:

نمايندگان منتخب

نمايندگان منتخب، در واقع نامزدهاى سياسى هستند که در انتخابات عمومى برحسب قانون انتخابات شرکت مى‌کنند و پس از نيل به اکثريت ساده به پارلمان راه مى‌يابند. در سنگاپور نظام خاص انتخاباتى وجود دارد که تقريباً نظير آن در کشورهاى ديگرى وجود ندارد. دراين کشور دو نوع حوزهٔ انتخاباتى وجود دارد. حوزه‌هاى تک‌نفره و چندنفره. در انتخابات سال ۱۹۹۷، نُه حوزه يک نفره و پانزده حوزهٔ چند نفره تشکيل گرديد. بين چهار تا شش نامزد از يک حزب معينى مى‌‌توانند خود را نامزد کنند. اين شيوه ويژه انتخاباتى از جانب حزب اقدام مردم که حزب حاکم کشور از سال ۱۹۶۵ است، تلقى مى‌شود.

نمايندگان غيرمنتخب

قانون‌اساسى بيشتر از بابت تضمين حضور نمايندگان احزاب مخالف صورت گرفته‌است. اين نمايندگان مى‌توانند از ميان نامزدهاى احزاب مخالف بيشترين رأى را آورده، ولى به پارلمان راه‌ نيافته گزينش و منصوب شوند. تعداد نمايندگان مخالفى که از طريق انتخابات به پارلمان راه مى‌يابند. نمايندگان غيرمنتخب گزينش و منصوب خواهند شد. طبق قانون بايد حداقل سه نماينده مخالف در پارلمان حضور داشته ‌باشد. در پارلمان حاضر، چيارتنام، از حزب کارگر سنگاپور تنها نماينده مخالف غيرمنتخب محسوب مى‌شود. رأى اين نمايندگان در تصويب بعضى از لوايح قانون نافذ نيست. در حال ‌حاضر فقط دو نماينده مخالف از احزاب کارگر و مردم سنگاپور در پارلمان حضور دارند.

نمايندگان انتصابى

نمايندگان انتصابى بمنظور تضمين وجود طيف گسترده‌ترى از نظرات مختلف به پارلمان راه مى‌يابند. انتصاب اين نمايندگان براساس متمم قانون‌اساسى سال ۱۹۹۰ صورت مى‌گيرد که بموجب آن، رئيس‌جمهور کشور مى‌تواند نُه نماينده را که توسط کميته گزينش ويژه پارلمان توصيه مى‌شوند، منصوب نمايد. اين افراد بايد از شهروندان ممتاز کشور در بخش دولت يا تخصص فرد باشند. دوره آنان دو سال تعيين شده است. در پارلمان کنونى نُه نماينده انتصابى حضور دارند.