عمان و يمن متحد

عمان و يمن جنوبى (سابق) در اکتبر ۱۹۸۸ توافقى را جهت افزايش همکارى‌هاى اقتصادى و ارتباطى به امضاء رساندند و در فوريه ۱۹۹۰ دو طرف جهت مشخص کردن مرز مشترک به توافق دست يافتند. به‌دنبال اتحاد دو يمن در مى ۱۹۹۰، سلطان قابوس ديدارى را از آن کشور در اکتبر ۱۹۹۳ به‌عمل آورد و قرار گرديد که عمان جهت بازسازى جاده مرزى بين دو کشور ۲۱ ميليون دلار هزينه نمايد. بعد از امضاء نهائى موافقت‌نامه مرزى بين عمان و يمن در سال ۱۹۹۲، علامت‌گذارى مرزهاى بين‌المللى در سال ۱۹۹۵ آغاز گرديد. بر اين اساس مرزها از رأس ضربت علي شروع و در ۱۹ درجه عرض شمالى و ۵۲ درجه طول شرقى خاتمه مى‌يابد. کميته‌هاى مشترکى به‌منظور خارج ساختن نيروهاى نظامى مرزى تشکيل شد.

عمان و امارات عربى متحده

در آوريل سال ۱۹۹۲ بين حکومت عمان و امارات عربى توافقى حاصل گرديد که براساس آن اتباع دو کشور مى‌توانند بدون ارائه گذرنامه به کشورهاى يکديگر رفت و آمد نمايند.در مى همين سال امير امارات عربى متحده، شيخ‌زائد آل نهيان براى تبادل نظر سفرى رسمى به عمان انجام داد و متعاقب آن روابط سياسى دو کشور به سطح سفير ارتقاء يافت.

عمان و عربستان سعودى

عمان و عربستان سعودى در تاريخ ۱۰ ژوئن ۱۹۹۵ نقشه‌هاى نهائى مرزى بين دو کشور را براساس موافقت‌نامه منعقده در شهر حفرالباطن در ۲۱ مارس ۱۹۹۱ امضاء کردند. سيد سلطان بن حمد البوسعيدي معاونت وزارت کشاورزى و ماهيگيرى از سوى عمان و سرلشگر خلف‌‌بن‌على‌الهيدي از اداره جغرافيائى وزارت دفاع عربستان اين نقشه‌ها را امضاء کردند. به‌موجب اين گزارشات، اجراء کارهاى علامت‌گذارى مرزى و ارائه نقشه‌ها در چهار مرحله انجام شده است. فاز اول شامل بررسى زمينه و علامت‌گذارى نقاط مرزى بعد از مشخص کردن وضعيت آن توسط استفاده از ماهواره بوده است. طول خط مرزى بين دو کشور ۶۵۷۴ کيلومتر مى‌باشد. فاز دوم شامل فيلمبردارى هوائى مرزها با استفاده از عکس‌بردارى پيشرفته توسط هواپيما بوده است. فاز سوم شامل بررسى‌هاى هوائى و محيطى براى جمع‌آورى اطلاعات به‌ويژه تمامى اسامى علائم مرزى طبيعى و صنعتى بوده، فاز چهارم نيز تهيه و چاپ نقشه‌هاى کامل مرزى با درجات مختلف بوده است. به گفته مدير کل شرکت آلمانى مجرى علامت‌گذارى مرزى بين دو کشور، کار پروژه بعد از امضاء قرارداد علامت‌گذارى در آوريل سال ۱۹۹۱ آغاز شده و در اين رابطه ۳۴۱ نقطه علامت‌گذارى در طول خط مرزى شده است.

عمان و جنگ دوم خليج‌فارس

در آگوست سال ۱۹۹۰ به‌دنبال حمله عراق به کويت عمان به اتفاق کشورهاى شوراى همکارى خليج‌فارس از استقرار نيروهاى آمريکائى در عربستان‌ سعودى حمايت نمود. در آن زمان عمان اعتقاد داشت که با اعمال تحريم اقتصادى عليه عراق، اين کشور نيروهاى خود را از کويت خارج خواهد نمود .


در اواخر نوامبر همين سال بود که وزير امور خارجه عراق از عمان ديدارى به‌عمل آورد و متعاقباً عمان آمادگى خود را براى ميانجيگرى در بجران دوم خليج‌فارس اعلام نمود. اين اولين ديدار رسمى يک مقام عراقى از کشورهاى همکارى خليج‌فارس بود که در بحران کويت (جنگ نفت) انجام پذيرفت.

موقعيت منطقه‌اى

عمان با داشتن يک کمربند ساحلى به طول ۱۷۰۰ کيلومتر مربع که از خليج‌فارس، درياى عمان و درياى عرب تا اقيانوس هند گسترش شده است، از موقعيت استراتژيکى مهمترى نسبت به عربستان سعودى برخوردار مى‌باشد. اين کشور در جنوب درياى عمان واقع شده است. وجود تمام بنادر عمان در درياى عمان و عرب که به‌دور از اغتشاشات درون خليج‌فارس قرار دارد براى اين کشور امتياز محسوب مى‌شود و امکان دارد کشورهاى جنوبى خليج‌فارس تشويق به صادرات نفت خود از طريق بنادر عمان به‌وسيله احداث خط لوله شوند که اين امر مى‌تواند اهميت خليج‌فارس را کاهش دهد.


عمان در سازمان‌هاى منطقه‌اى و بين‌المللى ذيل عضو مى‌باشد:


سازمان سرمايه‌گذارى اقتصادى و توسعه اجتماعى جهان عرب؛ بانک توسعه اسلامي؛ صندوق سرمايه‌گذارى عربي؛ شوراى همکارى خليج‌فارس


عمان به‌عنوان عضو کشورهاى صادر کننده نفت (اوپک) و يا سازمان‌ کشورهاى عربى صادرکننده نفت محسوب نمى‌گردد اما به‌طور کلى از سياست اوپک در زمينه‌ٔ ميزان توليد و قيمت نفت حمايت مى‌کند.


عمان در سال ۱۹۷۱ به عضويت سازمان‌ملل‌متحد درآمد. علاوه بر آن در جنبش عدم تعهد (کشورهاى غير متعهد) و سازمان کنفرانس اسلامي عضويت دارد.