بدون شک يکى از مهمترين فرآيندهاى يادگيرى استفاده از بازخورد در اعمالى است که در تمرين انجام مى‌شوند. همان‌طور که در مباحث قبل ذکر شد، ممکن است بازخورد پى‌آمد طبيعى حرکت باشد، همان‌گونه که پرواز توپ گلف را به طرف هدف مى‌بينيم يا برخورد باتون با توپ بيسبال را حس مى‌کنيم. بازخورد مى‌تواند به اَشکال مصنوعى نيز ارائه شود که براى فراگيرنده زياد بديهى نيست، مانند امتيازى که از شيرجه حاصل مى‌شود يا نظرهائى که دربارهٔ تاب دادن باتون گلف ارائه مى‌گردد. بديهى است که باخورد کلامى تحت کنترل مستقيم مربى است؛ از اين رو بخش بزرگى از سازمان تمرين را تشکيل مى‌دهد.


بازخورد کلامى ممکن است به‌طور هم‌زمان حاوى اطلاعات گوناگونى باشد که هر کدام از آنها به فرآيندهاى يادگيرى بسيار متفاوتى مربوط باشند. براى مثال، احتمالات زير را در نظر بگيريد:


۱. مربى را اواسط يک تمرين خسته‌کننده به کشتى‌گير مى‌گويد: ادامه بده، خوب انجام مى‌دهي؟؛


۲. بعد از يک پاس جرأتمندانه و موفق به بازيکن آزاد در زير حلقه، مربى به بسکتباليست مى‌گويد آفرين؛


۳. مربى دوندهٔ خوب خود را مطلع مى‌کند که به‌دليل پائين بودن نمرات درسى حق شرکت در مسابقه اين هفته را ندارد؛


۴. معلم کلاس به بازيکن مبتدى تنيس مى‌گويد که بايد تاب دادن راکت به پشت را طولانى‌تر و آهسته‌تر انجام دهد.


هر کدام از اين جملات نوعى بازخورد دربارهٔ برخى از جنبه‌هاى عملکرد فراگيرنده است. همان‌گونه که مشاهده مى‌کنيد هر جمله حامل پيامى مختلف و نوع متفاوتى از اطلاعات است که بر يادگيرى و اجراء آتى آن به طرز متفاوتى اثر مى‌گذارد.