اين آزمون، نوعى استرس تست قلبى است که ارزيابى متابوليک را هم شامل مى‌شود. قسمت استرس قلبى آزمون، براى ارزيابى احتمال وجود بيمارى شرائين کرونر يا تعيين شدت آن به‌کار مى‌رود. علاوه‌بر اين، پايش وضعيت متابوليک اطلاعات بيشترى پيرامون نحوهٔ هماهنگى قلب، جريان خون، ريه‌ها و سيستم اسکلتى عضلانى در تأمين انرژى مورد نياز براى کار عضلانى را در اختيار ما قرار مى‌دهد.


تنگى نفس در هنگام فعاليت مى‌تواند پى‌آمد بيمارى‌هاى عضلاني، قلبى يا ريوى باشد. استرس تست قلبى ريوى اين امکان را به فرد معاينه‌کننده مى‌دهد تا اين علل را از هم افتراق داده و در بيماران مبتلا به بيش از يک بيماري، علت بروز علائم را مشخص کند. اين تست براى تشخيص علت اختلال عملکردى قلب، تعيين شدت اين اختلال (توانائى فرد براى انجام فعاليت هوازي)، بررسى نتايج درمان، تجويز ورزش براى بازپرورى بيماران و به‌عنوان راهنماى تمرين در ورزشکاران حرفه‌اى کاربرد دارد. براى ورزش اندام تحتانى مى‌توان از دوچرخه يا تردميل (Treadmill) و در اندام فوقانى هم از ارگومتر بازو يا ماشين‌هاى پاروزنى استفاده کرد. يافته‌هاى اين آزمون تا زمانى‌که استفاده از گروه‌هاى عضلانى بزرگ را شامل شود، قابل تعميم به ساير فرم‌هاى ورزش هم هست.