صبح مرا به ظن غلط شام کرده‌ی

بی‌تاب مرا گنهی نام کرده‌ی

تا ذوق حرف تلخ تو حسرت کشم کند

ایذای من به نامه و پیغام کرده‌ی

از غایت مضایقه در گفت و گو مرا

راضی به یک شنیدن دشنام کرده‌ی

در غین مهر این که مرا کشته‌ای نهان

تقلید مهربانی ایام کرده‌ی

ترسم دمار از من بی‌ته برآورد

مرد آزمایی که تو در جام کرده‌ی

چشم تلافی ز تو دارم که پیش خلق

روی مرا به شبهه شبه فام کرده‌ی

از قتل محتشم همه احرام بسته‌اند

در دفع وی ز بس که تو ابرام کرده‌ی