دریغ و درد کز بیداد گردون

شد از بزم احبا میر ممن

ازین ویرانه منزل رخت بربست

به سوی باغ طوبی میر ممن

گرفتش دل ازین دیر پرآشوب

به جنت کرد ماوا میر ممن

دلش از هر غمی آسود، چون یافت

به گلزار جنان جا میر ممن

غرض از بزم دنیا چون شتابان

روان شد سوی عقبی میر ممن

به تاریخش رقم زد کلک هاتف

که رفت از بزم دنیا میر ممن