خوش بود باده‌ی گلرنگ در ایام بهار

خاصه در سیایه‌ی گلهای تر اندام بهار

بغنیمت شمر ایدوست اگر یافته‌ای

روی زیبا و می روشن و ایام بهار

گر ز در ماندگی عشق ترا دردی هست

هم بدان درد قناعت کن و درمان بگذار

دل آسوده دگر حال پریشان دگر است

شهرآباد دگر باشد و ویرانه دگر