| چون ز مرغ سحر فغان برخاست |
|
ناله از طاق آسمان برخاست |
| صبح چون دردمید از پس کوه |
|
آتشی از همه جهان برخاست |
| عنبر شب چو سوخت زآتش صبح |
|
بوی عنبر ز گلستان برخاست |
| سپر آفتاب تیغ کشید |
|
قلم عافیت ز جان برخاست |
| ساقی از در درآمد و بنشست |
|
صد قیامت به یک زمان برخاست |
| کس چه داند که چون شراب بخورد |
|
شور چون از شکرستان برخاست |
| زآرزوی سماع و شاهد و می |
|
از همه عاشقان فغان برخاست |
| باده ناخورده مست شد عطار |
|
سوی مدح خدایگان برخاست |
|
|