ساقیا باده‌ی صبوح بیار

دانه‌ی دام هر فتوح بیار

قبله‌ی ملت مسیح بده

آفت توبه‌ی نصوح بیار

هین که طوفان غم جهان بگرفت

می همزاد عمر نوح بیار

وز پی نفی عقل و راحت روح

راح صافی چو عقل و روح بیار

دلم از شعر انوری بگرفت

ای پسر قول بوالفتوح بیار