زلزله یا زمین لرزه بازتاب یك رویداد زمین شناختی است كه در روی زمین به گونه «تكان » دریافت می شود و درحدود ۹۰ درصد زمین لرزه ها تكتونیكی ، ۷ درصد مربوط به فعالیت های آتشفشانی و ۳ درصد مربوط به رویدادهای كاتوره ای هستند. در مجموع می توان گفت زمین لرزه ها ناشی از حركات تنظیمی سنگكره و پیامدمستقیم جابه جایی صفحه های تكتونیكی می باشند، با این توضیح كه پوسته سنگی زمین یا سنگكره از قطعه های كوچك و بزرگی در كنار هم تشكیل شده است .به عنوان مثال ، شبهه جزیره عربستان یك صفحه تكتونیكی كوچك و گستره عظیم اقیانوس آرام ، یك صفحه تكتونیكی بزرگ را تشكیل می دهند. به هر حال معرف این بازتاب ، انرژی ارتعاشی است كه به شكل موج انتشاریافته است .

فاصله زمانی وقوع زمین لرزه ها

بر طبق آمار، زمین لرزه های بزرگ معمولا سالی یك بار رخ می دهند; در حالی كه زمین لرزه های خفیف ، چندبار در روز اتفاق می افتند. برای ایجاد یك رشته كوه ممكن است چندین میلیون زمین لرزه ، با اندازه متوسط درطول ده ها میلیون سال رخ دهند، اما استثناهایی هم وجود دارد; برای مثال زلزله لس آنجلس در سال ۱۹۹۴یك زلزله متوسط محسوب می شد، اما خسارتی بالغ بر ۲۰ میلیون دلار وارد ساخت ; چرا كه مقدار انرژی آزادشده از این زلزله در حدود ۲ بیلیون كیلو گرم مواد منفجره و در حدود ۱۰۰ برابر مقدار انرژی است كه در جنگ دوم جهانی توسط بمب اتمی ، شهر هیروشیما را ویران كرد.

هسته درون زمین كجاست ؟

در سال ۱۹۲۶ خانمی به نام «لهمان » دانماركی ، هسته درونی زمین را كشف كرد، بدین ترتیب كه با مطالعه برروی موج های ضعیف ، كه از منطقه سایه به سوی سطح زمین منتشر می شوند، دریافت كه هسته همگن نیست ، بلكه به نظر می رسد دست كم شامل دو قسمت متفاوت است . او نتیجه گرفت كه این موج ها ممكن است بدین ترتیب به سطح زمین رسیده باشند كه یك هسته درونی ، كه در آن موج های P با حركتی كه در هسته بیرونی دارند و تندتر حركت می كنند، به شدت آنها را خم كرده است . نظریه وی بعدها به وسیله كارهای گوتنبرگ ، ریشتر و جفریز تایید شد، به طوری كه شعاع هسته درونی در حدود ۱۲۰۰كیلومتر برآورد شد و بدین ترتیب ضخامت هسته بیرونی نیز نزدیك به ۲۳۰۰ كیلومتر تخمین زده و همچنین جنس هسته جامد درونی زمین از آهن و نیكل پنداشته شده است .