جنسیت: مرد
نام پدر: علی بن حسن‌بن علی‌بن عمر‌بن الامام‌السجٌولد و وفات: (۲۲۵ / ۲۳۰ -۳۰۲ / ۳۰۴) قمری
محل تولد: مشخص نیست.
شهرت علمی و فرهنگی: مفسر ، متکلم ، فقیه ، محدث ، ادیب …

جنسیت: مرد
نام پدر: علی بن حسن‌بن علی‌بن عمر‌بن الامام‌السجٌولد و وفات: (۲۲۵ / ۲۳۰ -۳۰۲ / ۳۰۴) قمری
محل تولد: مشخص نیست.
شهرت علمی و فرهنگی: مفسر ، متکلم ، فقیه ، محدث ، ادیب ، شاعر شیعی
مشهور به ناصر کبیر. جد مادری‌ شریف رضی و شریف مرتضی است. شیخ طوسی او را در شمار اصحاب امام هادی (ع) آورده است. حاکم طبرستان بود و از این رو که بر اثر اصابت شمشیری در نبردگاه کر شده بود به اطروش خوانده می‌شد. وی در فقه و دین علامه بود و در شعر توانا. ابن ابی‌الحدید گوید که او صاحب سیف و قلم و از بزرگان فقهای امامیه و شیخ طالبین و عالم زاهد و ادیب شاعر ایشان بود. او اسلام را در میان ساکنان دریای خزر نشرداد و د رحدود دویست‌هزار دیلمی و گیلانی به‌دست وی ایمان آوردند ، و او در شهرهای آنان مساجدی بنا کرد. به گفتهٔ طبری و ابن اثیر او حاکمی عادل و نیک‌سیرت بود و مردم همانند او را در عدل و برپائی حق و حسن روش ندیدند.وی سرانجام در آمل طبرستان درگذشت و مزارش در همان شهر زیارتگاه عموم است. تألیفات و آثار وی بیش از سیصد کتاب بوده است. از جملهٔ‌آثارش: "اصول الدین"؛ "الامالی"؛ "الامامهٔ الصغیر"؛ "الامامهٔ الکبیر"؛ "امهات الاولاد"؛ "البساط" ، رد علم کلام؛ "تفسیر‌الاطروش" ، در دو مجلد که در آن ۱۰۰۰بیت از ۱۰۰۰قصیده احتجاج کرده"؛ "الفقه الناصریهٔ" که شریف مرتضی علم‌الهدی آن را شرح و تصحیح کرد و "المسائل‌الناصریات" نامید.