ـ نشانه ها:
۱. ادرار زیاد، فوری (احساس ریختن) و دردزا و سوزش دار
۲. چکه چکه آمدن ادرار
۳. شب ادراری
۴. عدم توانائی در کنترل ادرار
۵. ادرار غیرطبیعی
۶. تب
۷. درد پشت یا شکم
۸. اسهال مزمن
۹. استفراغ
۱۰. قرمزی دستگاه تناسلی خارجی
ـ مراقبت خانگی:
از درمان خانگی بپرهیزید. اگر نشانه های عفونت های ادراری وجود دارد، کودک باید توسط پزشک معاینه شود.
ـ موارد احتیاط:
۱. درمان خانگی می تواند به یک عفونت مزمن و خفیف بیانجامد.
۲. در بسیاری از موارد، تب می تواند بدون هیچ علامت دیگری وجود داشته باشد و عفونت می تواند در جریان معاینه بالینی واضح نباشد.
۳. نمونه ادرار برای آزمایش باید در وسط ادرار کردن جمع آوری شود.
۴. نوزادی که در آن چنین عفونتی دیده شده است، باید آزمایش شود تا علت اصلی آن پیدا شود.