پروفسورها لپرن در درمان ضد آلرژی یا در واقع ایمنی شناسی در ۱۹۴۲ با انتشار مقاله مهمی دربارهٔ ضد هیستامین ها به عنوان نخستین داروی ضد آلرژی منتشر ساخت. آنگاه با نخستین فنوتیازین Phenothiazine ترکیبی، یک قسمت از درمان را متحول کرد. وی ثابت کرد که همه پستانداران دچار حساسیت می شوند. ضربه های تحریک امیز به مستقر شدن پادتن ها کمک می کند. آنافیلاکسی توصیف شده در چندین دهه پیش را تجربه می کرد و مکانیزم آنرا دقیقاً تشریح می کرد. با کمک شاگردانش خواص ضد هیستامین و ضد آنافیلاکتیک فنوتیازین را روشن ساخت و نظایر آن [۲۲].
● فنوتیازین Phenothiazine
به عنوان درمان بیماری های روانی با تأثیر صرفاً روی مراکز مغزی، مورد انتخاب دوله و د. هارل بود. این مشاهده گواه بر این است که می توان بیماری های روانی را با داروهای شیمیائی شفا بخشید، امری که تا آن زمان هرگز وقوع نیافته بود و این خود آغاز یک دورهٔ نوین در درمان بیماری های روانی است.
از سال ۱۹۴۴ سرویس های پژوهش رون پولنک با مدیریت پ، ویو خواص مشتقات فنوتیازین را مورد مطالعه قرار دادند. در یکی از مشتقات پرو متازین خواص آرام بخش و خواب آور فوق العاده جالب توجهی نمایان گشت. به طوری که هانری لابوری جراح نیروی دریائی، آنرا به عنوان افزایش دهنده بالقوه، بیهوشی عمومی به معنای پزشکی بکاربرد وی آنگاه تأکید کرد که خاصیت این فرآورده درین است که از میزان بکار بردن داروی بیهوشی کاسته شود و خطر شوک راکاهش دهد [۳۳].
۲۲ ـ اطلاعات و کاربردهای بالینی داروهای ژنریک ایران ـ گروه پزشکان
۳۳ ـ تاریخ نوین پزشکی ـ ترجمه دکتر تقی رضوی