تا پیش از ۱۲۵۰ هـ. خ مسکوک رایج در کشور ایران در هر شهرستان بنام شهر مرکزی و به‌وسیله فرمانروایان آن سکه‌ها ضرب و به جریان گذاشته می‌شد. مثلاً در تهران به‌نام دارالخلافه تهران …

تا پیش از ۱۲۵۰ هـ. خ مسکوک رایج در کشور ایران در هر شهرستان بنام شهر مرکزی و به‌وسیله فرمانروایان آن سکه‌ها ضرب و به جریان گذاشته می‌شد. مثلاً در تهران به‌نام دارالخلافه تهران و در قم به‌نام دارالعلم قم و غیره مسکوکات را ضرب می‌کردند. طرز تهیه مسکوکات ناقص بود، زیرا با وسایل عادی و دستی که عبارت از پتک و سندان و قالبی ناقص که شباهت به سر سکه داشته تهیه می‌شد از اینرو اولاً مسکوکات مزبور متحدالشکل نبود و ثانیاً عیار و وزن آنها نیز با هم تفاوت زیادی داشت تا در زمان ناصرالدین‌شاه پس از مسافرتی که به اروپا کرد و مسکوک رایج کشورهای خارج را از نزدیک مشاهده کرد به فکر متمرکز ساختن دستگاه ضرب مسکوکات افتاد و در بازگشت به ایران در ۱۲۵۰ هـ ـ خ ماشین‌آلات از کشورهای فرانسه و بلژیک خریداری و در محل کنونی ضرابخانه نصب کردند.