اندیکاسیون‌ها

- اختلال افسردگی ماژور (هر نوعی)

- اختلال دوقطبی - افسردگی

- اختلال دوقطبی - مانیا

- اسکیزوفرنی

- حاملگی

کارآئی درمانی

- هیچ بیمارئی را علاج نمی‌کند، اما می‌تواند یک اپیزود حاد را خاموش کند.

- باید با درمان‌های دیگر ادامه داده شود.

- همچنین می‌توان به‌صورت پروفیلاکتیک و برای پیشگیری از عود از آن استفاده کرد.

رهنمودهای بالینی

۱. ارزیابی قبل از درمان:

- سابقه مربوط:

۱. هیپرتانسیون

۲. آسیب‌های عضلانی - اسکلتی یا پوکی استخوان

۳. رزرپین با آنتی‌کولین استرازها

۴. لیتیوم

۵. ضدافسردگی‌های سه‌حلقه‌ای

۶. آنتی‌پسیکوتیک‌ها


- داروهائی که آستانه تشنج را بالا می‌برند باید قطع شوند.


- آماده‌سازی بیمار:

۱. رضایت آگاهانه

۲. درمان‌های جایگزین

۳. عوارض جانبی

۴. دوره نقاهت


۲. روش:

- داروها:

۱. آنتی‌کولینرژیک‌ها


۲. بی‌هوشی:

ـ متوهگزیتال

ـ کنامین یا اتومیدات

ـ پروپوفول


۳. شل‌کنند‌های عضلانی:

ـ سوکسینیل کولین (آنکتین)

ـ کورار


- انواع محرک‌های الکتریکی:

۱. موج سینوسی

۲. پالس کوتاه‌مدت (brief pulse)


- قرار دادن الکترود:

۱. دوطرفه

۲. یک‌طرفه غیرغالب

۳. سایر


- تجویز محرک:

۱. علایم حیاتی را کنترل کنید (دما، ریتم قلب، فشار خون، نبض)

۲. الکترودها را بگذارید و مطمئن شوید که تخت به زمین متصل نمی‌باشد.

۳. دهان بیمار را تمیز کنید و هر نوع سمعک بیمار را خارج کنید.

۴. بی‌هوشی را آغاز کنید (قبل از شل‌کننده‌های عضلانی).

۵. شل‌کننده‌های عضلانی را تجویز کنید.

۶. تهویه

۷. مانع گاز گرفتن را در دهان قرار دهید (bite block)

۸. محرک الکتریکی را وارد کنید.

۹. تشنجی را که درمانی می‌باشد القاء کنید.


- پایش:

۱. ECG

۲. EEG

احتیاطات و عوارض جانبی

۱. ممنوعیت‌های نسبی:

هیچ ممنوعیت مطلقی وجود ندارد اما این مسائل را در نظر بگیرید:


- تب

- آریتمی‌‌های قابل‌توجه

- هیپرتانسیون بسیار شدید

- ایسکمی قلبی


۲. عوارض جانبی:

- قلبی

- CNS

- عمومی.