اپیزودهای افسردگی ماژور در هفتاد تا هشتاد درصد بیماران قابل درمان هستند. پزشک باید دارودرمانی را با روش‌های روان‌درمانی تلفیق کند. اگر پزشک اختلالات خلقی را اساساً برآمده از مقوله‌های روان‌پویشی بداند، ممکن است به‌دلیل دوسوگرائی (ambivalence) در مورد استفاده از داروها، منجر به پاسخ ضعیف درمانی، عدم پذیرش درمان و احتمالاً دوز ناکافی برای مدت کوتاه درمانی شود. برعکس، اگر پزشک نیازهای روانی - اجتماعی بیمار را نادیده انگارد، نتیجه دارودرمانی ممکن است لطمه ببیند.